บทที่ 993 ความสับสนของเทวาที่หนึ่ง

บทที่ 993 ความสับสนของเทวาที่หนึ่ง

เมื่อเผชิญหน้ากับหานเจวี๋ย บุตรแห่งสวรรค์ทั้งหมดประหม่าสุดขีด

อริยะสวรรค์เกรียงไกรจะโจมตีด้วยพลังทั้งหมดหรือ

เช่นนี้จะใช้ได้หรือ

หานเจวี๋ยไม่สนใจว่าพวกเขาจะคิดอย่างไร เขาจ้องมองบุตรแห่งสวรรค์ทั้งหมด เอ่ยขึ้นว่า “ข้าจะเริ่มนับถอยหลังแล้ว จะลงมือภายในสามลมหายใจ”

“สาม!”

เหล่าบุตรแห่งสวรรค์ตกใจต่างรีบหยิบของวิเศษของตนออกมา พากันสำแดงพลังวิเศษป้องกันหรือไม่ก็หลบซ่อน

เป็นฉากที่ตระการตายิ่ง แสงหลากสีปรากฏขึ้นมา ส่องสว่างไปทั่วห้วงอวกาศ ทำให้บรรดาสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในเมืองทศพิธกระวนกระวายด้วยเช่นกัน

“สอง!”

เจียงเจวี๋ยซื่อสำแดงกลับชาติกำเนิดมหาโชค หวงจุนเทียนและชิงเทียนเสวียนจีกระตุ้นพลังของอำนาจศักดิ์สิทธิ์ชะตามหามรรค แสงเทพแพร่ออกมาจากรอบตัวของหานฮวง ส่วนหานทั่วก่อร่างจำลองเทพมารของตนขึ้นมา

หลากหลายสารพัด!

เรียกได้ว่าสำแดงพลังวิเศษอภินิหารยิ่งใหญ่อลังการ

“หนึ่ง!”

พอหานเจวี๋ยพูดจบก็ยกมือขวาขึ้นมาทันที

แทบจะในชั่วพริบตานั้น บุตรแห่งสวรรค์หลายพันคนคิดจะสำแดงพลังวิเศษเคลื่อนย้ายเพื่อหลบเลี่ยงตามสัญชาตญาณ แต่พวกเขาช้าเกินไป

ฝ่ามือสวรรค์มหาเกรียงไกร!

หานเจวี๋ยซัดฝ่ามือหนึ่งออกไป พลังปฐมยุคไร้รูปลักษณ์ระเบิดออกมา!

บุตรแห่งสวรรค์กว่าสองหมื่นคนมอดไหม้ไปในชั่วพริบตา ร่างสิ้นจิตมลาย เหลืออยู่เพียงเสี้ยววิญญาณสายหนึ่ง ล้วนหลบหนีไม่ทันกันทั้งสิ้น

ขนาดหานฮวงอยู่ที่ในระดับยอดมหามรรคและหวงจุนเทียนที่มีอำนาจศักดิ์สิทธิ์ชะตามหามรรค ต่างก็มอดไหม้ไปพร้อมกันหมด!

เผด็จการ!

ทรงพลัง!

ห้วงอวกาศตกอยู่ในความเงียบสงัด!

ภายในเมืองทศพิธเองก็เช่นกัน

แตกต่างจากที่พวกเขาคาดการณ์ไว้ นึกว่าจะเกิดฉากสำแดงพลังวิเศษตระการตา แต่พลังปฐมยุคไร้รูปลักษณ์สีสัน ในมุมมองของพวกเขา หานเจวี๋ยแค่ซัดฝ่ามือออกไปทีเดียว บุตรแห่งสวรรค์ทั้งหมดก็มอดไหม้กลายเป็นเถ้าธุลี

ฉากนี้กลับทำให้พวกเขารู้สึกตื่นตระหนกยิ่งกว่าเดิม

เสี้ยววิญญาณกว่าสองหมื่นสายเริ่มฟื้นฟูตัวเอง

มีบุตรแห่งสวรรค์หลายสิบคนที่แทบจะฟื้นฟูกลับมาได้ภายในชั่วพริบตา พวกเขามองหานเจวี๋ยอย่างอกสั่นขวัญผวา

ผู้ที่เร็วที่สุดมิใช่หานฮวง

แต่เป็นอู๋เซียงเทียนเซี่ย

หานเจวี๋ยสังเกตอู๋เซียงเทียนเซี่ยเงียบๆ เล็กน้อย ยอดเยี่ยมจริงๆ ไม่ว่าจะรูปลักษณ์หรือว่าตบะล้วนมีโอกาสได้ครองตำแหน่งเลิศล้ำหมื่นยุค!

ด้วยฐานะสุดยอดผู้แข็งแกร่งแห่งฟ้าบุพกาล สติปัญญาของหานเจวี๋ยจึงเลิศล้ำอย่างยิ่ง ช่วงที่เหล่าบุตรแห่งสวรรค์กำลังฟื้นคืนชีพ เขาก็เริ่มคำนวณอย่างบ้าคลั่งแล้ว

ผ่านไปสองลมหายใจ หานเจวี๋ยส่งบุตรแห่งสวรรค์ทั้งหมดที่ยังฟื้นฟูกายเนื้อกลับมาไม่ได้กลับไปยังเมืองทศพิธทันที เหลือบุตรแห่งสวรรค์อยู่ในห้วงอวกาศเพียงหนึ่งหมื่นคน

ฝั่งสำนักซ่อนเร้นและมรรคาสวรรค์ก็ตกรอบไปไม่น้อย

ในบรรดาหมื่นผู้กล้าระดับตบะที่อ่อนด้อยที่สุดคืออริยะเสรีระยะตอนปลาย!

“พวกเจ้าคือหมื่นผู้กล้าแห่งงานชุมนุมฟ้าบุพกาลครั้งแรก”

หานเจวี๋ยเปิดปากเอ่ยขึ้นช้าๆ บุตรแห่งสวรรค์หนึ่งหมื่นคนต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ผ่านไปสองลมหายใจเท่านั้น เมื่อครู่หากว่าพวกเขาชะล่าใจไปแม้แต่นิด เกรงว่าคงตกรอบไปแล้ว

จิตใจของพวกเขาตื่นตะลึงยิ่งกว่าเดิม

อริยะสวรรค์เกรียงไกรโจมตีเพียงกระบวนท่าเดียว…

สีหน้าของหานฮวงไม่น่ามองยิ่งนัก เขาทราบว่าบิดาแข็งแกร่งมาก แต่ผ่านมาเนิ่นนานขนาดนี้ เขาคิดว่าอย่างน้อยตนก็น่าจะต้านรับไหว ไม่คิดเลยว่า…

สีหน้าของบุตรแห่งสวรรค์ส่วนหนึ่งที่มั่นใจว่าจะช่วงชิงตำแหน่งเลิศล้ำหมื่นยุคก็ไม่น่ามองเช่นกัน

หานเจวี๋ยจงใจรอคอยอยู่ระยะหนึ่ง รอให้ดวงจิตมหามรรคจัดการให้บุตรแห่งสวรรค์ที่ตกรอบแยกย้ายกันไปแล้ว ถึงได้ส่งหมื่นผู้กล้ากลับไป

เขาไม่ได้พูดมากความ เวลานี้ต่อให้พูดไปมากแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ อีกทั้งเขาก็ไม่จำเป็นต้องจูงใจผู้ใด

หานเจวี๋ยกลับมายังห้องโถง สายตาที่ผู้ทรงพลังทั้งหมดมองเขาเต็มไปด้วยความยำเกรง แต่ก็ไม่ได้ประจบประแจง เนื่องจากพวกเขาเคยมีประสบการณ์มาแล้ว

ทุกครั้งที่นึกถึงว่าต่อให้หานเจวี๋ยเข้าร่วมกับงานชุมนุมฟ้าบุพกาลก็นับเป็นบุตรแห่งสวรรค์ที่อายุน้อยที่สุดเช่นกัน ความรู้สึกของเหล่าผู้ทรงพลังก็ยิ่งซับซ้อน

หากว่าศิษย์หรือทายาทของพวกเขาเก่งกาจถึงขนาดนี้…

แล้วไปเถอะ

หากเลิศล้ำถึงเพียงนี้จริงๆ พวกเขาก็คงขวางไม่ได้