บทที่ 994 สำนักอันดับหนึ่งแห่งฟ้าบุพกาล

บทที่ 994 สำนักอันดับหนึ่งแห่งฟ้าบุพกาล

“ท่านพ่อ เหตุใดมันต้องทำเช่นนี้ด้วยเจ้าคะ ผู้อื่นก็หาใช่ศัตรูคู่แค้นของมันไม่ พูดจาหยาบคาย คุยโวยิ่งนัก…”

หานหลิงถ่ายทอดเสียงถาม น้ำเสียงจนใจยิ่งนัก

หลังจากหานเจวี๋ยได้ฟังก็ตอบกลับไปว่า “ถึงอย่างไรมันก็ไม่เคยออกจากอาณาเขตเต๋าของพ่อเลย เมื่อพบว่าตนไม่ได้อ่อนด้อยจึงตื่นเต้นเกินไป พอจะเข้าใจได้ ถึงอย่างไรมันก็แค่ดีแต่ปากเท่านั้น”

ดีแต่ปากหรือ

หานหลิงผงะไป ใคร่ครวญอย่างละเอียด รู้สึกว่าศัพท์นี้ค่อนข้างน่าสนใจ

การแสดงออกของไก่คุกรัตติกาลไม่ได้ดึงดูดความสนใจของเหล่าผู้ทรงพลังในห้องโถงเลย ถึงอย่างไรก็มีมิติประลองนับร้อย การต่อสู้ของอริยะเสรีในตอนนี้ยังดึงดูดความสนใจของเหล่าผู้ทรงพลังไม่ได้ ทว่ามีคนผู้หนึ่งที่ไม่สบอารมณ์ยิ่งนัก

นั่นก็คือผู้อาวุโสของคู่ต่อสู้เจ้าไก่คุกรัตติกาล แต่เนื่องจากไก่คุกรัตติกาลเป็นศิษย์สำนักซ่อนเร้นเขาจึงไม่กล้าว่ากล่าวอันใด

การต่อสู้ของอริยะเสรีมิใช่การสังหารในเสี้ยววินาทีเช่นเดียวกับหานเจวี๋ยที่ตัดสินได้สบายๆ บางส่วนต่อสู้ยาวนานหลายวันก็ยังยากจะตัดสินผลแพ้ชนะได้ ทว่าเรื่องนี้ก็ไม่ได้กวนใจเทพมหาทัณฑ์แต่อย่างใด

คัดเอาหนึ่งพันจากหนึ่งหมื่น คาดว่าคงต้องใช้เวลาระยะหนึ่ง หานเจวี๋ยเองก็ไม่รีบร้อนเช่นกัน ถึงอย่างไรเขาก็ชมอย่างได้อรรถรสนัก

วันต่อมา

หานเจวี๋ยถูกหานมิ่งดึงดูดความสนใจ

สำหรับน้องชายร่วมสายเลือดในชาตินี้ ถึงแม้หานเจวี๋ยจะช่วยดูแล แต่สองพี่น้องยังไม่เคยพูดคุยกันดีๆ เลย หลังจากกลายเป็นเทพมารฟ้าบุพกาล หานมิ่งก็เพียรบำเพ็ญมาตลอด แต่ก็ยังขาดไปอีกก้าวหนึ่งถึงจะเหยียบย่างสู่อริยะมหามรรคได้

ในการต่อสู้ครั้งนี้ หานเจวี๋ยเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของหานมิ่ง

หรืออาจกล่าวได้ว่าเป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นหานมิ่งต่อสู้อย่างจริงจังทั้งยังแฝงความหัวรั้นเอาไว้ เหมือนในอดีตที่ยอมตายเข้าสู่วัฏสงสารดีกว่าทำให้เขาเดือดร้อน

การต่อสู้ดำเนินอยู่หนึ่งชั่วยามก็จบลง หานมิ่งอาศัยพลังมหามรรคแห่งเทพมารฟ้าบุพกาลเอาชนะมาได้อย่างทรงพลัง

ในระดับเสรี เทพมารฟ้าบุพกาลแทบจะไร้พ่ายแล้ว

ถึงอย่างไรก็ครอบครองพลังมหามรรคไว้ สิ่งมีชีวิตทั่วไปจำเป็นต้องพิสูจน์มหามรรคก่อนถึงจะครอบครองพลังแห่งมหามรรคได้

ในมุมมองของหานเจวี๋ย หานมิ่งมีโอกาสได้เข้ารอบพันองอาจมากกว่าไก่คุกรัตติกาล

หานชิงเอ๋อร์กลับค่อนข้างอันตราย สุดท้ายก็เติบโตมาด้วยการถูกพะเน้าพะนอ เห็นได้ชัดว่ามีประสบการณ์การต่อสู้ไม่เพียงพอ รอบแรกพอจะฝืนเอาชนะมาได้ แต่หากอยากเข้ารอบพันองอาจ ยังต้องชนะให้ได้อีกสองถึงสามสนาม

เต็มกลืนแล้ว

อริยะมหามรรคที่เข้ารอบหมื่นผู้กล้ามามีไม่ถึงพันคน หานเจวี๋ยกวาดตามองแวบหนึ่ง มีเพียงสองร้อยกว่าๆ

จำนวนนี้ถือว่ามากพอแล้ว ต้องทราบก่อนว่าในอดีตตอนที่ขุนพลศักดิ์สิทธิ์ออกตระเวนทั่วฟ้าบุพกาล ทั้งฟ้าบุพกาลมีอริยะมหามรรคที่ปรากฏตัวอยู่ในฉากหน้าแค่ร้อยกว่าคนเท่านั้น เพียงพอจะแสดงให้เห็นแล้วว่าบุตรแห่งสวรรค์ในช่วงหลายปีมานี้ไม่ได้เก็บตัวเลย

หลักๆ ต้องยกความดีความชอบให้เทพมหาทัณฑ์ หากเปลี่ยนเป็นสมัยก่อน รุ่นอาวุโสจะสร้างปัญหาให้บุตรแห่งสวรรค์ ตัวอย่างก็เช่นจอมเทพข่งเซวี่ยและกวนปู้ไป้ในชาติก่อนเป็นต้น ล้วนเคยถูกขัดขวางตอนพิสูจน์มหามรรค

หากต้องการผลักดันพัฒนาสภาพแวดล้อมในวงกว้าง ก็จำเป็นต้องมีอำนาจแข็งแกร่งจริงๆ

หานเจวี๋ยคิดเงียบๆ

เทพมหาทัณฑ์และจอมอริยะเสวียนตูคล้ายกันมาก เพียงแต่เทพมหาทัณฑ์ชิงตำแหน่งมาครอบครองด้วยวิธีการที่เหี้ยมโหดกว่าจอมอริยะเสวียนตู วิถีของจอมอริยะเสวียนตูคือมโนธรรม ทว่าเทพมหาทัณฑ์เดินสายอำนาจเผด็จการ

ล้วนแต่ทำงานให้ข้าทั้งนั้น ช่างยอดเยี่ยมยิ่ง

พอคิดมาถึงตรงนี้ หานเจวี๋ยค่อยข้างพึงพอใจ

หากมิใช่เพราะเขาลงมือจัดการบรรพชนเทพปฐมกาล เทพมหาทัณฑ์ไหนเลยจะได้ตำแหน่ง ฟ้าบุพกาลไหนเลยจะสงบสุขเช่นในวันนี้

ดังนั้นหากว่ากันไปแล้ว สรุปกันในขั้นสุดท้ายความดีความชอบก็ยังคงเป็นของหานเจวี๋ย เพียงแต่เขาเก็บงำคุณความชอบและชื่อเสียงไว้

หานเจวี๋ยคิดไปพลางชมการต่อสู้ไปด้วย

เวลาผ่านไปสามเดือนเต็ม ในที่สุดก็ถึงคราวที่อริยะมหามรรคได้เข้าร่วมคัดเลือกพันองอาจ

ในบรรดาอริยะมหามรรคแห่งสำนักซ่อนเร้น เจียงเจวี๋ยซื่อได้เข้าประลองก่อน

ทันทีที่เปิดฉากต่อสู้ เจียงเจวี๋ยซื่อสำแดงมหาโชค ผนึกห้วงมิติในรัศมีหมื่นลี้เอาไว้ ใช้ฝ่ามือสวรรค์มหาเกรียงไกรกระบวนท่าเดียวก็จบการต่อสู้ได้แล้ว เพียงแต่เขาเที่ยงธรรมนัก ไม่ได้ทำลายล้างคู่ต่อสู้จนร่างสิ้นจิตสลาย เพียงสยบควบคุมไว้แล้วกล่อมให้อีกฝ่ายประกาศยอมแพ้ สุดท้ายก่อนจากกันคู่ต่อสู้ยังประสานหมัดคำนับเขาด้วย

“เจียงเจวี๋ยซื่อคนนี้มีความสง่างามของผู้เป็นอริยะโดยแท้ ข้าเห็นบุตรแห่งสวรรค์มามากมายถึงแม้คุณสมบัติจะเลิศล้ำ แต่นิสัยใจคอกลับเจ้าอารมณ์เฉกเช่นสิ่งมีชีวิตสามัญ” เทพมหาทัณฑ์กล่าวด้วยความสะท้อนใจ

วาจานี้ทำให้ผู้ทรงพลังในห้องโถงพยักหน้าคล้อยตามไม่น้อยเลย พวกเขาจดจำเจียงเจวี๋ยซื่อเอาไว้แล้ว

ถัดจากเจียงเจวี๋ยซื่อไปก็เป็นหานฮวง เต้าจื้อจุน จ้าวเซวียนหยวน เจียงอี้ มู่หรงฉี่ เทพมารขุนพลสวรรค์ จิ้งจอกชาด ต้าซั่นเทียน เทพมารกาลเวลา เทพมารข้ามภพและกวนปู้ไป้ เหล่าอริยะมหามรรคแห่งสำนักซ่อนเร้นทยอยออกโรงอย่างต่อเนื่อง ล้วนเอาชนะได้หมดจดเด็ดขาดทั้งสิ้น ทำให้กลุ่มอิทธิพลต่างๆ รู้สึกอิจฉายิ่งนัก

รากฐานแข็งแกร่งเหลือเกิน!

ด้วยการจัดสรรโดยเจตนาของเทพมหาทัณฑ์ ตอนนี้เหล่าอริยะมหามรรคจึงยังไม่ปะทะกันเอง