บทที่ 157 มู่อวี๋เฟย ไม่เจอกันนานเลย

ครั้งนี้มู่ซีซีโดนจี้หลิงชวนจับได้อีกแล้วจึงหน้าแดง ทำได้แค่ขยับไปใกล้ แล้วหลับตาลงอย่างเขินอาย พร้อมจุมพิตลงที่ริมฝีปากบางๆของจี้หลิงชวน

ตามคาด พอจุมพิตแล้ว มู่ซีซีกำลังจะถอยออก แต่จี้หลิงชวนข้างๆกลับยื่นมือมาจับหลังศีรษะมู่ซีซีไว้ ไม่ให้เธอถอยออกไป จากนั้นก็งัดปากเธอออก พร้อมจูบอย่างลึกซึ้งอีกครั้ง

จูบจนกระทั่งทั้งสองหายใจผิดจังหวะ จี้หลิงชวนค่อยใจดีแล้วยอมปล่อยมู่ซีซี

พอปล่อยศีรษะของมู่ซีซีแล้ว จึงยิ้มอ่อนอย่างพอใจเหมือนทำแผนสำเร็จ

มู่ซีซีอึ้งกับรอยยิ้มของจี้หลิงชวน หลังจากนั้นหลายวินาทีเธอค่อยตั้งสติได้แล้วหน้าแดง รีบเปิดประตูรถลงไปอย่างรวดเร็ว

จี้หลิงชวนเห็นมู่ซีซีหนีไปเพราะเขินอาย อารมณ์จึงดีแล้วยิ้ม จากนั้นค่อยสตาร์ทรถแล่นไปที่บริษัทจี้ซือ

ช่วงเวลาที่ผ่านมา พนักงานทั้งบริษัทจี้ซือรู้สึกได้ว่า ตอนเช้าเหมือนอารมณ์บอสของพวกเขาจะดีมากๆ

มู่ซีซีที่รีบวิ่งลงจากรถมายบัคอย่างรวดเร็ว ใจที่เต้นแรงจนจะทะลุออกมาค่อยสงบลง

มู่ซีซีอึ้งเล็กน้อย แล้วยกมือขึ้นมาทาบที่หัวใจตัวเอง

มู่ซีซีค่อยรู้ตัวว่า ช่วงนี้ขอแค่เข้าใกล้จี้หลิงชวน ใจก็จะเต้นแรงอย่างไม่รู้ตัว

มู่ซีซีคิดไปเรื่อยเปื่อยระหว่างที่เดินไปมหาวิทยาลัย เพราะมีซูเปอร์มาร์เก็ตที่อยู่ไม่ไกลมากจากมหาวิทยาลัยA ตอนนี้คนบนถนนจึงค่อนข้างเยอะ

ทันใดนั้น มู่ซีซีที่ตาแหลมจึงเห็นเงาที่คุ้นเคยอยู่ไม่ไกลมากนัก!

คือมู่อวี๋เฟย!

ฝีเท้ามู่ซีซีหยุดชะงัก แล้วสายตาก็มองไปที่มู่อวี๋เฟย

มู่อวี๋เฟยก็เหมือนเห็นมู่ซีซี แล้วน่าจะเห็นภาพที่มู่ซีซีลงมาจากรถของจี้หลิงชวนเมื่อกี้ด้วย

เพราะแววตาที่เกลียดแค้นของมู่อวี๋เฟยชัดเจนมาก

ทั้งสองอยู่ตรงข้ามถนนแล้วสบตากัน

เจอมู่อวี๋เฟยครั้งนี้ดูแตกต่างกับที่เจอมู่อวี๋เฟยครั้งก่อนอย่างชัดเจน มู่ซีซีจึงอดขมวดคิ้วไม่ได้

มู่ซีซียังจำได้ชัดเจนครั้งก่อนก็เจอมู่อวี๋เฟยก็หน้ามหาวิทยาลัยAเหมือนกัน แล้วตอนนั้นมู่อวี๋เฟยก็เพิ่งไปเจอกับฉู่จือหยวน

ตอนนั้นบนตัวเธอใส่เสื้อผ้าล้าสมัยเก่าๆ แล้วทั้งเนื้อทั้งตัวก็ดูทุลักทุเล

แล้วตอนนี้ มู่อวี๋เฟยกลับใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนม ใส่รองเท้าส้นสูง แล้วแต่งหน้าอย่างดูดี

ดูจากตอนนี้เหมือนมู่อวี๋เฟยกลับไปเป็นเหมือนเดิมแล้ว นอกจากตอนนี้มู่อวี๋เฟยยังผอมกว่าเมื่อก่อน

ความจริงมู่อวี๋เฟยไม่อ้วนอยู่แล้ว หุ่นกำลังดี ไม่อ้วนไม่ผอม

แต่ตอนนี้หุ่นของมู่อวี๋เฟยกลับดูผอมซูบ

มู่ซีซีเห็นจึงอดขมวดคิ้วไม่ได้ ไม่รู้ว่าเธอคิดไปเองหรือเปล่า รู้สึกว่าเหมือนตอนนี้มู่อวี๋เฟยเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิมแล้ว

แล้วมู่ซีซีก็ได้ยินจี้หลิงชวนบอกว่า ตอนนี้ทั้งสามคนครอบครัวตระกูลมู่ย้ายไปอยู่โซนคนยากไร้ ใช้ชีวิตอย่างดิ้นรน มู่อวี๋เฟยเองก็ทำงานไม่เก่งอยู่แล้ว ไม่มีบริษัทไหนยอมจ้างเธอด้วยเงินเดือนสูงๆ แล้วตอนนี้มู่อวี๋เฟยมีเงินใส่เสื้อผ้าแพงๆแบบนั้นได้ยังไง?

แค่มองก็รู้ว่าเสื้อผ้าพวกนั้นเพิ่งซื้อมาใหม่!

พอคิดแบบนี้สายตาที่มู่ซีซีมองมู่อวี๋เฟยจึงมีความสงสัย