บทที่ 158 ไปเที่ยวต่างประเทศ

ทันใดนั้น หยวนลี่จึงยื่นมือไปกอดเอวเล็กๆของมู่อวี๋เฟย ไม่สนว่าตอนนี้อยู่บนถนนที่มีคนเดินผ่านไปมา จากนั้นฝ่ามือก็เลื่อนลงไปจับสะโพกของมู่อวี๋เฟย

ยังไงมู่อวี๋เฟยก็เกิดมาในตระกูลผู้ดี แม่มู่เลี้ยงดูสั่งสอนให้เป็นผู้ดีมาอย่างเหน็ดเหนื่อย

รู้สึกถึงการกระทำที่ลามกของหยวนลี่ รอยยิ้มบนใบหน้าจึงเกร็ง ในใจเธอก็ไม่อยากให้ตัวเองเป็นเหมือนผู้หญิงขายตัว แล้วยอมให้หยวนลี่ทำกับเธอกลางถนนแบบนี้

แต่พอนึกถึงผลของการที่ตัวเองทำให้หยวนลี่โมโห มู่อวี๋เฟยจึงกัดฟันอดทนกับการเหยียดหยามนี้

จากนั้นก็ซบเข้าไปในอ้อมกอดของหยวนลี่อย่างหน้าไม่อาย หยอกล้อกับหยวนลี่กลางถนน แล้วจูบกัน

รอหยวนลี่เล่นจนพอใจแล้ว ค่อยยิ้มแล้วกอดเอวมู่อวี๋เฟยเข้าไปนั่งในรถออฟโรด

ตอนที่มู่อวี๋เฟยขึ้นรถแล้วแต่ยังไม่ได้ปิดประตูรถ มู่อวี๋เฟยจึงหันไปทางมู่ซีซี แล้วยิ้มอย่างมีเลศนัยกับมู่ซีซี จากนั้นค่อยปิดประตูรถ

มู่ซีซีที่อยู่ตรงข้ามเห็นทุกอย่างแล้วมองรถออฟโรดคันนั้นอย่างไม่อยากเชื่อ

เธอคิดไม่ถึงเลยว่ามู่อวี๋เฟยที่หยิ่งยโสในตอนนั้น ตอนนี้กลับอยู่กับผู้ชายที่แค่มองก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี แถมยังหยอกล้อแบบนั้นกลางถนนอีก

มู่ซีซีคิดไม่ถึงจริงๆ มู่อวี๋เฟยตกอับถึงขนาดนี้แล้ว!

ความจริงตอนนี้มู่อวี๋เฟยหาทางรอดทางอื่นได้ ยอมรับกับบทลงโทษของจี้หลิงชวน ทั้งสามคนครอบครัวไปจากเมืองหรงแล้วเริ่มต้นใหม่ เพราะแค่ไปจากเมืองหรง มือของจี้หลิงชวนคงไม่สามารถทำอะไรขนาดนั้นได้

หรือว่าหางานในบริษัทเล็กๆ ทำ หาคนที่รักตัวเองแล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่

แต่มู่อวี๋เฟยกลับไม่ได้เลือกสองทางนี้ เธอไม่อยากเป็นแค่คนธรรมดา ไม่อยากใช้ชีวิตที่ไม่มีเงิน แล้วตอนนี้ในใจเธอมีแต่ความเกลียดแค้น ต้องแก้แค้นให้ได้ เพราะฉะนั้นจึงเลือกทางที่ลำบากที่สุด

มู่ซีซีเห็นรถออฟโรดแล่นออกไปแล้ว ค่อยเก็บสายตากลับมา คิ้วที่ขมวดอยู่จึงคลายออก ตอนที่มู่อวี๋เฟยเอาแต่ทำร้ายเธอ ความเป็นพี่น้องของพวกเธอก็หายไปนานแล้ว

ตอนนี้มู่อวี๋เฟยจะเลือกยังไงก็เป็นสิทธิ์ของเธอเอง เธอไม่มีสิทธิ์ไปยุ่ง

แต่ว่า……

ในหัวมู่ซีซีมีภาพรอยยิ้มที่มีเลศนัยไม่หวังดีของมู่อวี๋เฟยตอนที่เธอจะไปโผล่มา ในใจก็เริ่มไม่สบายใจ รู้สึกว่าเหมือนจะมีเรื่องอะไรไม่ดีเกิดขึ้นอย่างนั้น

อาจจะเป็นตัวเองที่คิดมากเกินไป……พอคิดแบบนี้มู่ซีซีจึงขจัดความคิดบ้าๆ พวกนั้นออกไป ไม่ว่ามู่อวี๋เฟยจะทำอะไร ถึงเวลาก็ตั้งรับให้ดีก็พอ ตอนนี้คิดมากก็ไม่มีประโยชน์ แล้วเธอก็จะสายแล้วด้วย!

จากนั้นมู่ซีซีจึงเร่งฝีเท้าเดินไปทางมหาวิทยาลัย

ทางบริษัทจี้ซือ ห้องทำงานผู้บริหารที่เงียบสงบ ฟางเซิ่งหยิบเอกสารแล้วยื่นไปให้จี้หลิงชวนอย่างมีมารยาท

จี้หลิงชวนรับเอกสารมาแล้วเปิดอ่าน จากนั้นจึงขมวดคิ้วอย่างไม่สบอารมณ์