บทที่ 206 ความงามที่สะกดใจคน

มู่ซีซีได้ฟังคำพูดประโยคนั้นที่นายหญิงจี้เพิ่งพูดเมื่อกี้ "พี่ชายของเธอก็เพิ่งย้ายกลับบ้านมาเมื่อคืนนี้ ต่อไปหากมีเรื่องอะไรก็ไปหาเขาได้!"

เธอรู้สึกตกตะลึง! จี้หลิงชวนย้ายกลับมาแล้วจริงๆเหรอ? อย่างนั้นเธอก็คงจะหนีจี้หลิงชวนไม่พ้นแล้วสินะ...

จู่ๆ มู่ซีซีก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมา!

ยังไม่ทันที่มู่ซีซีจะได้ตอบกลับ จี้หลิงชวนที่ยืนอยู่ด้านข้างได้ฟังประโยคเมื่อกี้ที่นายหญิงจี้พูด เขาก็มองไปที่มู่ซีซีและแสยะยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ จากนั้นจึงหันไปพูดกับนายหญิงจี้ว่า

"คุณย่า คุณย่าไม่ต้องกังวล ผมจะดูแลซีซีให้ดี”

นายหญิงจี้ ได้ฟังคำตอบของจี้หลิงชวนแล้วพยักหน้าพร้อมกับหัวเราะอย่างโล่งอก

หลังทานอาหารเช้าเสร็จ จี้หลิงชวนก็ไปทำงานที่บริษัท ในขณะที่มู่ซีซีเป็นคนคอยดูแลนายหญิงจี้ที่บ้าน

นายหญิงจี้ จูงมือมู่ซีซีไปที่ห้องของเธอ จากนั้นก็รื้อภาพเมื่อนานมาแล้วออกมา ส่วนใหญ่เป็นรูปถ่ายคุณป้าของจี้หลิงชวน นายหญิงจี้เปิดรูปทีละใบๆให้มู่ซีซีดู พร้อมกับบอกมู่ซีซีเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นตอนที่คุณป้าของจี้หลิงชวนยังมีชีวิตอยู่

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ห้องของมู่ซีซี ที่อยู่ระหว่างการปรับปรุงได้รับการตกแต่งอย่างเป็นทางการแล้ว หลังจากเป็นห้องโล่งว่างอยู่ 2 วัน ตอนนี้นายหญิงจี้ได้สั่งให้มู่ซีซีย้ายเข้ามาอาศัยอยู่ได้แล้ว

มู่ซีซีอยู่บ้านของตระกูลจี้มาเป็นระยะเวลากว่าหนึ่งสัปดาห์แล้ว และนายหญิงจี้ก็รู้ว่ามู่ซีซี แทบจะไม่มีเสื้อผ้าที่ดูดีและดูสวยงามสักตัวเลย

ก่อนหน้านี้จี้หลิงชวนได้ซื้อกระโปรงสองชุดให้มู่ซีซี แต่ชุดกระโปรงพวกนั้นเธอทิ้งไว้ที่คฤหาสน์ของจี้หลิงชวน มู่ซีซี รีบย้ายเข้ามาที่นี่ ฉะนั้นเธอเลยไม่มีเวลาเก็บเสื้อผ้ามาด้วย

เธอหยิบติดตัวมาก็แต่เสื้อยืดและกางเกงยีนสีขาวเพียงสองตัวที่มู่ซีซีมักจะใส่บ่อยๆ นายหญิงจี้เห็นแล้วก็อดที่จะสงสารไม่ได้

ในวันเดียวกันนั้นเอง เธอได้พามู่ซีซีไปช้อปปิ้งข้างนอก

นายหญิงจี้ต้องการซื้อเสื้อผ้าให้กับมู่ซีซี มู่ซีซีเกลี้ยกล่อมและห้ามนายหญิงจี้เป็นเวลานาน นายหญิงจี้จึงได้ซื้อเสื้อผ้าให้มู่ซีซีเพียง 6 ชุดเท่านั้น มิฉะนั้นหากดูจากความประสงค์ของนายหญิงจี้และวิธีการใช้จ่ายของเธอแล้วคาดว่าสามารถซื้อเสื้อผ้าของทั้งร้านให้กับมู่ซีซีได้

และมู่ซีซีรู้สึกเจ็บจี๊ดเมื่อเห็นราคาเสื้อผ้าเหล่านั้น ชุดหนึ่งหมื่นหยวน ก็แพงมากเกินไปจริงๆ!

แต่อย่างไรก็ตามตระกูลจี้ที่มีทรัพย์สินมูลค่าหลายหมื่นล้าน ชุดราคาไม่กี่หมื่นขนหน้าแข็งคงไม่ร่วงหรอก

ซื้อเสื้อผ้าไปแล้วหกชุด นายหญิงจี้ยังรู้สึกไม่พอใจเธอจับมือมู่ซีซีและพูดว่า "ซีซี เธอชอบอะไร บอกย่าได้นะ! ครอบครัวตระกูลจี้ของเรามีเงินพอที่จะซื้อเสื้อผ้าพวกนี้ เธอไม่ต้องช่วยย่าประหยัดเงินหรอก รู้ไหม”

เป็นสไตล์ของคนรวยจริงๆ มู่ซีซีมองเธอด้วยความตะลึงและรีบคว้ามือของนายหญิงจี้พร้อมกับอมยิ้มและพูดขึ้นว่า "คุณย่าไม่ต้องซื้อแล้วค่ะ เสื้อผ้าที่ซื้อมาเมื่อกี้มันพอใส่แล้วค่ะ"

นายหญิงจี้รับรู้อย่างเต็มอก เมื่อเธอเห็นมู่ซีซีท่าทีแบบนี้เธอทั้งรู้สึกโล่งใจทั้งรู้สึกสงสาร

หลานสาวของเธอชั่งเป็นเด็กดีจริงๆ! หากเปลี่ยนสถานะเด็กผู้หญิงคนอื่นเข้ามาเป็นหลานสาวของตระกูลจี้ กลัวว่ามันคงจะใช้จ่ายเงินอย่างฟุ่มเฟือย แต่กับมู่ซีซีเธออาศัยอยู่ในครอบครัวบ้านตระกูลจี้ มานานกว่าหนึ่งสัปดาห์แล้ว เธอไม่เคยเดินเข้าหาและพูดกับนายหญิงจี้ว่าเธอต้องการอะไรเลย แม้ว่าการไปซื้อเสื้อผ้าก็เป็นความคิดของนายหญิงจี้ แต่มู่ซีซี ก็ยังปฏิเสธที่จะอยากจะได้มัน

ทำให้นายหญิงจี้รู้สึกรักและสงสารมู่ซีซียิ่งกว่าเดิม เธอรีบดึงมือของมู่ซีซีและกล่าวว่า “เสื้อผ้าซื้อแล้ว แต่ยังต้องสวมคู่กับรองเท้าจึงจะดูดี ไปกันเถอะ ย่าจะพาเธอไปซื้อรองเท้า ซื้อด้วยกัน”

“คุณย่า ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันมีรองเท้ามากพอแล้ว” มู่ซีซีส่ายหัวอย่างเร่งรีบ ได้ฟังคำพูดของจี้หลิงชวนก่อนหน้านี้ ก็ยังไม่แน่ใจว่ามู่ซีซีเป็นหลานสาวของตระกูลจี้หรือไม่ แต่ถ้ายืนยันแล้วว่าเธอเป็นหลานสาวของนายหญิงจี้จริงๆ ทำแบบนี้นายหญิงจี้รู้สึกไม่ติดค้าง อะไรมู่ซีซีอีกแล้ว