บทที่ 216 คืนแต่งงานอันแสนหวาน

ไม่รู้ว่าจี้หลิงชวนทำโดยจงใจหรือไม่จงใจ เขาเพิ่มน้ำเสียงเดิมทีในห้องนั้นมีผู้ชายและหญิงสาวอยู่สองคน ผลก็คือจี้หลิงชวนพูดแบบนี้และแม้แต่อากาศก็ยังเต็มไปด้วยความคลุมเครืออยู่ชั่วครู่ หลังจากมู่ซีซีรู้สึกว่าอุณหภูมิบนใบหน้าของเธอร้อนขึ้นเล็กน้อยและเธอแทบรอไม่ไหวที่จะมุดลงดินหนีไป!

จี้หลิงชวนมองไปที่มู่ซีซีก้มหัวและดวงตาหรี่ลง เฉลียวฉลาดยิ่งนักทำให้คนที่เห็นต้องการที่จะให้เอื้อมมือออกไปบีบแก้มของมู่ซีซีใบหน้าที่แดงก่ำที่น่าละอายจริงๆ มันทำให้จี้หลิงชวนกดทับมู่ซีซีไว้ภายใต้ร่างกายของเขาอย่างดุเดือด"ข่มเหงรังแก"!

ขณะจี้หลิงชวนนึกคิดดวงตาที่ไม่อาจหยั่งรู้ของจี้หลิงชวนก็มืดลง การจ้องมองที่มู่ซีซีก็ลึกซึ้งขึ้นเล็กน้อยและความปรารถนาดังก้องในเลือดของเขาเดือดปุดๆทันใด

หน้าอกสุดเซ็กซี่ของเลื่อนขึ้นลง เขายับยั้งชั่งใจและสูดหายใจเข้าลึกๆสองสามครั้งเพื่อระงับความปรารถนาเหล่านั้น

จี้หลิงชวนยื่นมือออกไปบีบใบหูส่วนล่างที่น่ารักของมู่ซีซีด้วยเสียงทื่อๆ ของเขาอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ อื้ม งั้นรีบลงไปทานอาหารเย็นชั้นล่าง อย่าให้คุณย่ารอนานนะ”

มู่ซีซีแตะแก้มที่แดงระเรื่อของเธอและชั่วขณะหนึ่งเธอมั่นใจว่าเธอจะไม่จางหายไป เธอจึงก้มหน้าเดินลงไป มู่ซีซีก็กลัวว่านายหญิงจี้จะมองเห็นเบาะแสใดๆ มู่ซีซีกำลังคิดแล้วรีบมองไปที่จี้หลิงชวนที่กำลังลงมารอและพูดว่า "คุณลงไปข้างล่างก่อน... ฉันจะไปล้างหน้า ... "

พูดโดยไม่รอคำตอบของจี้หลิงชวน มู่ซีซีรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ

จี้หลิงชวนต้องลงไปชั้นล่างก่อน

มู่ซีซีกำลังล้างตัวอยู่ในห้องน้ำมาเกือบห้านาทีแล้ว จากนั้นแก้มที่แดงของเธอก็ค่อยๆ จางหายไปด้วยน้ำเย็น

หลังจากสูดหายใจเข้าลึกๆมองกระจกสักครู่ มู่ซีซียืนยันว่าใบหน้าของเธอไม่มีอะไรแปลก เธอรู้สึกโล่งใจ หันหลังเดินออกจากห้องและลงไปชั้นล่าง

มู่ซีซีค่อยๆทานอาหารจนเสร็จตามเวลา

นายหญิงจี้พามู่ซีซีไปเดินเล่นที่สวนหลังบ้านอีกครั้ง ขณะที่จี้หลิงชวนไปทำงานที่ห้องสมุด

เธอตามนายหญิงจี้ที่สวนหลังบ้านนานกว่าหนึ่งชั่วโมง นายหญิงจี้ก็เหนื่อยนิดหน่อย เธอจึงส่งมู่ซีซีขึ้นไปชั้นบนและแม่บ้านจางก็กลับไปที่ห้องเพื่อล้างตัวและเตรียมตัวพักผ่อน

มู่ซีซีลดฝีเท้าลงแอบๆขึ้นไปชั้นบน กลัวว่าการเคลื่อนไหวจะดึงดูดจี้หลิงชวน

ผลที่ตามมาทันทีที่มู่ซีซีขึ้นไปชั้นบน เธอก็เห็นว่าจี้หลิงชวนรออยู่แล้ว เธอถึงกับผงะจนพิงประตูทันเวลา

เห็นได้ชัดว่าเขารอเธออยู่!

แม้ว่านายหญิงจี้ไม่เคยขึ้นไปชั้นบน แต่ก็ค่อนข้างชัดเจนเกินไปสำหรับจี้หลิงชวนที่โจ่งแจ้ง ดวงตาของมู่ซีซีเบิกกว้างและมองไปที่จี้หลิงชวนเธอเดินอย่างรวดเร็วและลดเสียงลงเพื่อมองจี้หลิงชวนแล้วพูด "คุณมาอยู่ตรงนี้ทำอะไรเหรอ...”

จี้หลิงชวนไม่ลังเลที่จะเอื้อมมือออกไปและรัดเอวเรียวของมู่ซีซีโดยตรง จนหันหลังกลับและอีกมือหนึ่งวางที่ประตูด้วยการคลิกเบาๆ แล้วผลักประตูให้เปิด