บทที่ 241 เขาไม่ต้องการเธออีกต่อไป!

ทันทีที่จี้หลิงชวนจากไป นายหญิงจี้ก็ดึงมู่ซีซีขึ้นมาพูดคุยกันอีกครั้ง ดูเหมือนว่าจะมีการสนทนาที่ไม่สิ้นสุดระหว่างนายหญิงจี้และมู่ซีซี

แม้ว่านายหญิงจี้ยอมรับมู่ซีซีไม่ใช่หลานสาวของเธอ แต่ในใจนายหญิงจี้ยังคงปฏิบัติต่อ มู่ซีซีเป็นหลานสาวของเธอและไม่นานมานี้ทั้งจี้หลิงชวนและมู่ซีซีก็พบโอกาสที่เหมาะสมที่จะสารภาพรักตรงไปตรงมากับนายหญิงจี้ที่ได้แต่งงานและได้รับทะเบียนสมรสแล้ว

นายหญิงจี้ไม่เพียงไม่โกรธหลังจากที่รู้ว่าจี้หลิงชวนและมู่ซีซีได้จดทะเบียนสมรสแต่กลับมีความสุขอย่างยิ่ง

นายหญิงจี้หวังเสมอว่าจี้หลิงชวนจะแต่งงานไวๆและนายหญิงจี้ชอบมู่ซีซีมาก ตอนนี้ทั้งสองไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด ดังนั้นการอยู่ด้วยกันจึงเหมาะสมที่สุด

เมื่อนึกถึงนายหญิงจี้ที่จับมือมู่ซีซีพูดอย่างคร่าวๆว่า “ซีซี คุณกับหลิงชวนได้ทะเบียนสมรสแล้ว แล้วเมื่อไหร่คุณจะวางแผนจะมีลูก?”

นายหญิงจี้อดใจรอไม่ไหวให้มู่ซีซีคลอดลูกจี้หลิงชวนแล้ว

มู่ซีซีตกใจเล็กน้อยเมื่อฟังคำพูดของนายหญิงจี้และอดไม่ได้ที่จะจำว่าทุกครั้งที่จี้หลิงชวนมีอะไรกับเธอ เขาป้องกันอย่างดี แม้ว่าจี้หลิงชวนจะใจร้อนแต่เขาจะไม่มีวันลืมที่จะป้องกัน

จี้หลิงชวนระวังตัวมากหรือไม่ต้องการให้เธอท้อง?

เมื่อนึกถึงหัวใจของมู่ซีซีก็อดไม่ได้ที่จะทำให้เกิดอารมณ์ที่ซับซ้อน เมื่อเห็นนายหญิงจี้ยังคงจ้องมองมาที่เธอ มู่ซีซีก็ต้องยิ้มให้นายหญิงจี้ยิ้มและพูดว่า "คุณย่า ตอนนี้หลิงชวนอายุยังน้อย เขาอาจจะยังไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้”

“เฮ้...ซีซี คุณสวยมากและหลิงชวนก็หล่อด้วย ถ้าคุณสองคนมีลูก เขาจะน่ารักมาก” นายหญิงจี้อุทานด้วยน้ำเสียงเสียดาย

เมื่อได้ฟังนายหญิงจี้ในตอนนี้ มู่ซีซีก็อดไม่ได้ที่จะจินตนาการว่าหากมีเด็กระหว่างเธอกับจี้หลิงชวนไม่ว่าจะเป็นเด็กผู้ชายหรือเด็กผู้หญิงคิ้วและริมฝีปากของลูกจะดูดีเหมือนจี้หลิงชวน ดูเหมือนมู่ซีซีอดไม่ได้ที่จะตั้งตารอ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เป็นเวลาบ่ายในชั่วพริบตา ขณะนี้เป็นเวลาห้าโมงกว่านายหญิงจี้ตรงต่อเวลามากสำหรับอาหารสามมื้อและทานอาหารเย็นเป็นเวลาตอนห้าโมงครึ่ง

ตอนจี้หลิงชวนออกไปเขาบอกว่าเขาจะกลับมาทานอาหารเย็นด้วยกันในตอนเย็น ตอนนี้แม่บ้านจางได้เตรียมอาหารแล้วจี้หลิงชวนก็ยังไม่เห็นเงา

นายหญิงจี้รอครู่หนึ่ง ขมวดคิ้วเล็กน้อยและเงยหน้าขึ้นมองแม่บ้านจางที่อยู่ข้างๆ"แม่บ้านจาง โทรหาหลิงชวนแล้วถามว่าเขาจะมากินข้าวด้วยกันไหม?”

แม่บ้านจางตอบรับและรีบหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอและกดหมายเลขของจี้หลิงชวนเพื่อโทรออกไป

หลังจากโทรศัพท์ดังขึ้นครู่หนึ่ง แม่บ้านจางก็พูดอย่างสุภาพว่า “คุณชายจี้ ฉันแม่บ้านจางและนายหญิงจี้ถามคุณว่าเย็นนี้คุณต้องการมาทานอาหารเย็นด้วยกันไหม?”

ได้ฟังแม่บ้านจางพูด จี้หลิงชวนถือโทรศัพท์มือถือเหลือบมองชูเหยา ซึ่งหน้าซีดและยกมือขึ้นและขมวดคิ้ว “แม่บ้านจาง คุณพูดขอโทษคุณย่าสำหรับฉัน ฉันยังมีสิ่งที่ต้องทำ ทำ ไม่สามารถไปกินข้าวด้วยกัน ให้คุณย่ากับพวกเขากินข้าวก่อน"

เมื่อหยุดนึกถึงมู่ซีซี จี้หลิงชวนกังวลและได้เพิ่มประโยคที่ไม่สบายใจ "ฉันจะให้คนขับรถไปรับมู่ซีซีที่บ้านพักคนชรา"

“ค่ะ คุณชายจี้” แม่ของจางรีบตอบ

หลังจากคุยเสร็จ แม่บ้านจางก็พูดว่ากับนายหญิงจี้ด้วยความเคารพของ “นายหญิง คุณซีซี คุณชายจี้บอกว่ามีบางอย่างต้องจัดการมาทานอาหารเย็นไม่ได้ ให้พวกคุณทานไปก่อน”

นายหญิงจี้ขมวดคิ้วเมื่อได้ยิน ไม่พอใจเล็กน้อย "วันนี้บริษัทหยุดไม่ใช่เหรอ ทำไมหลิงชวนยุ่งจัง ฉันไม่สนว่าที่ไม่มาทานข้าว แต่เขาจะปล่อยให้ซีซีกลับไปคนเดียวเหรอ"