บทที่ 243 ไม่กลับคฤหาสน์ในคืนนั้น

ลู่เฉิงจินรีบขึ้นรถด้วยรอยยิ้มคาดเข็มขัดนิรภัยและเหลือบมองดูคฤหาสน์ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาแข็งทื่อทันทีและคิ้วของเขาก็ย่นลงด้วยความไม่พอใจเมื่อมองไปที่ชูเหยาเขาก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “นี่ไม่ใช่คฤหาสน์ของจี้หลิงชวน! เหยาเหยาตอนนี้คุณอาศัยอยู่กับจี้หลิงชวนหรือ?"

ชูเหยามองไปที่ลู่เฉิงจินและตอบอย่างใจเย็น "ตอนนี้ฉันแค่ขอยืมจี้หลิงชวนอาศัยอยู่ที่นี่"

เมื่อลู่เฉิงจินได้ยินสิ่งนี้ เขาก็จับมือชูเหยาไว้ในมือโดยไม่รู้ตัว "เหยาเหยา เธอรู้ว่าฉันต้องการอะไร ฉันรักเธอเมื่อห้าปีก่อนและตอนนี้ก็ยังรักเธอห้าปีมาแล้ว เธอไม่รู้หรอกว่า ฉันรอคุณอยู่จนแทบบ้า คุณอย่าอยู่คฤหาสน์จี้หลิงชวนได้ไหม ย้ายไปอยู่กับฉันเถอะ”

“เฉิงจิน ตอนนี้ฉันไม่ได้อาศัยอยู่กับจี้หลิงชวน แค่ยืมคฤหาสน์ของเขา พูดถึงที่นี่ดีมาก ฉันไม่อยากย้ายในตอนนี้”

ทันทีที่ลู่เฉิงจินพบกับชูเหยาเขาสูญเสียวิญญาณไปเขาหลงใหล แม้ว่าชูเหยาจะปฏิเสธเขา เขาก็ไม่สามารถโกรธได้ เขากลัวว่าชูเหยาจะอารมณ์เสียดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนเรื่อง รีบพูดว่า “โอเค ถ้าชอบอยู่ที่นี่ก็อยู่ก่อน ฉันจองร้านอาหารห้าดาวที่คุณชอบที่สุด ไปกินข้าวกันก่อน”

ลู่เฉิงจินเตรียมดินเนอร์ใต้แสงเทียนแสนโรแมนติกและสั่งช่อกุหลาบจำนวน 999 ดอกเป็นพิเศษมอบให้ชูเหยา

ชูเหยารับดอกไม้และยิ้มกับลู่เฉิงจินและพูดด้วยรอยยิ้ม "เฉิงจิน ขอบคุณสำหรับดอกไม้ของคุณ แต่คืนนี้ฉันมาหาคุณเพื่อบอกคุณบางอย่าง"

ลู่เฉิงจินเงยหน้าขึ้นทันทีขณะฟังและมองที่ชูเหยาด้วยความเคารพ

เสียงนุ่มนวลของชูเหยาก็ดังขึ้นในห้องส่วนตัวอันเงียบสงบ "เฉิงจิน ฉันเพิ่งกลับมาและได้ยินว่าจี้หลิงชวนแต่งงานแล้ว คุณรู้เกี่ยวกับภรรยาใหม่ของจี้หลิงชวนหรือไม่?”

ทันทีที่ลู่เฉิงจินได้ยินเกี่ยวกับจี้หลิงชวนเขาก็ขมวดคิ้วอย่างไม่สบายใจ แต่ต่อหน้าเทพธิดาคนโปรดของเขาลู่เฉิงจินต้องขมวดคิ้วและพูดว่า “ฉันเคยได้ยินการแต่งงานของจี้หลิงชวนเมื่อลู่เฉิงฮ่าวคุยโทรศัพท์ แต่มันเกิดขึ้นภายหลังที่ฉันได้ยินว่ามีบางคนก่อความวุ่นวายจนไม่ได้จัดงาน! ผู้หญิงคนนั้นดูเหมือนจะชื่อมู่ซีซีและคนอื่นๆฉันก็ไม่รู้จัก”

เมื่อชูเหยาขมวดคิ้ว มีข้อมูลน้อยเกินไป เธอต้องการมากกว่านั้น ขณะที่ชูเหยาคิด เธอมองไปที่ลู่เฉิงจินแล้วพูดว่า "เฉิงจิน คุณสามารถช่วยฉันหาคนที่จะหาข้อมูลเกี่ยวกับมู่ซีซีได้ไหม ฉันต้องรู้ทุกอย่างที่ชัดเจน"

ชูเหยาพูด ดวงตาของเธอจมลงเล็กน้อย ถ้ารู้จักศัตรูก็จะสามารถชนะการต่อสู้ทั้งหมดได้

ลู่เฉิงจินไม่เคยปฏิเสธคำขอของชูเหยาดังนั้นเขาจึงพยักหน้าและพูดกับชูเหยา

“เอาล่ะ เหยาเหยาไม่ต้องกังวลฉันจะตรวจสอบให้คุณ"

ชูเหยารีบพุ่งไปที่ริมฝีปากของลู่เฉิงจินด้วยความพึงพอใจ วินาทีต่อมาชูเหยายืนขึ้นและเอนไปข้างหน้าบรรจงจูบที่ริมฝีปากของลู่เฉิงจินมองไปที่ลู่เฉิงจินด้วยความงุนงงชูเหยาอธิบายด้วยรอยยิ้ม “เฉิงจิน นี่คือรางวัลของคุณ"

หลังจากฟื้นสติลู่เฉิงจินตบหน้าอกอย่างมีความสุขและรีบสัญญากับชูเหยา"เหยาเหยา ฉันจะขอให้คนตรวจสอบทันที ถ้าพรุ่งนี้ฉันจะช่วยคุณสืบหามู่ซีซีทั้งหมดนี้อย่างชัดเจน!"

ความฉลาดของชูเหยาเป็นวิธีที่ดีในการจัดการกับผู้ชาย เธอมักจะให้ความหวานกับผู้ชายเสมอ แต่จะไม่ยอมให้ผู้ชายได้สิ่งที่ต้องการอย่างรวดเร็ว เธอเล่นลู่เฉิงจินเมื่อห้าปีก่อนและหันกลับจงรักภักดีมาเหมือนสุนัขที่เธอเลี้ยง ตอนนี้ห้าปีต่อมาชูเหยายังคงถือว่าลู่เฉิงจินเป็นแฟนตัวยงที่เต็มใจเป็นสุนัขที่เคียงข้างเธอ คาดว่าแม้ว่าชูเหยาจะขอให้ลู่เฉิงจินฆ่าคนในตอนนี้ลู่เฉิงจินจะ ไม่ต้องคิดมากที่จะทำในสิ่งที่สั่ง

ตอนนี้ชูเหยาสามารถพูดได้ว่าโดดเดี่ยวและทำอะไรไม่ถูกในเมืองหรงและด้วยการใช้ประโยชน์จากตระกูลลู่ที่อยู่เบื้องหลังลู่เฉิงจินเท่านั้นที่เธอจะแย่งจี้หลิงชวนและชนะสงครามครั้งนี้!

อีกด้านหนึ่งมู่ซีซีกับนายหญิงจี้หลังอาหารเย็นและคนขับรถก็มารับมู่ซีซี