บทที่ 57 การสอบสวน

แต่ถูกฟางเซิ่งพูดเตือนเขาในภายหลัง ว่าถ้าหากจี้หลิงชวนให้มู่ซีซีเข้ามาทำงานในห้องทำงานของเขาโดยตรง กลัวว่ามู่อวี๋เฟยอาจจะคาดเดาความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองคนได้ อีกทั้งมู่ซีซีก็คงจะไม่ยินยอมเป็นแน่

นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้จี้หลิงชวนล้มเลิกความคิดของเขาและจัดการให้มู่ซีซีไปทำงานในห้องทำงานของฟางเซิ่ง

อย่างน้อยก็ยังอยู่ในสายตาของเขา

เมื่อได้ฟังสิ่งที่มู่ซีซีพูดในตอนนี้แล้ว จี้หลิงชวนก็ขมวดคิ้วและปฏิเสธขึ้นมาโดยทันที“ไม่ได้！”

ให้มู่ซีซีทำงานอยู่ในห้องทำงานของฟางเซิ่งเป็นสิ่งเดียวที่จะทำให้จี้หลิงชวนสามารถรับได้

เมื่อมู่ซีซีเห็นท่าทางที่แสดงออกอย่างเด็ดขาดของจี้หลิงชวนแล้ว ก็รู้ได้ทันทีเลยว่าไม่สามารถเปลี่ยนใจเขาได้อย่างแน่นอน ตอนนี้จี้หลิงชวนเป็นถึงท่านประธาน และสิ่งที่ท่านประธานกล่าวนั่นก็คือคำสั่ง แม้ว่าในใจของเธอจะไม่ค่อยเห็นด้วยก็ตาม แต่มันดูเหมือนจะไร้ประโยชน์ ทำได้เพียงแค่ยอมรับมันเท่านั้น

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้มู่ซีซีก็รีบก้มศีรษะลง และเช็ดริมฝีปากของเธออย่างรวดเร็วด้วยแขนเสื้อ เธอขยี้ตาเบาๆ จากนั้นก็สูดหายใจเข้าลึกๆ ใช้สองมือตบที่แก้มของตัวเองเพื่อทำให้สีหน้าของตัวเองดูปกติ จากนั้นก็เงยหน้าขึ้น และค่อยๆสลัดออกจากอ้อมกอดอันร้อนระอุของจี้หลิงชวน

เธอมองไปที่จี้หลิงชวนแล้วรีบพูดขึ้นว่า“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวกลับไปทำงานนะคะ……”

เมื่อจี้หลิงชวนแกล้งมู่ซีซีอย่างพอใจแล้ว เขาก็ยอมปล่อยมู่ซีซีไป มู่ซีซีเพิ่งจะก้าวขาออกไปได้ครึ่งก้าว จี้หลิงชวนก้มเหลือบมองกางเกงที่เปียกชื้นไปด้วยคราบของกาแฟ เขาจึงพูดกับมู่ซีซีที่กำลังหันหลังให้กับเขาว่า“ออกไปแล้ว เรียกฟางเซิ่งเข้ามาด้วย”

“อ๋อ เข้าใจแล้ว……” มู่ซีซีตอบกลับอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวว่าจี้หลิงชวนจะเปลี่ยนใจและทำอะไรขึ้นมา เธอรีบเอื้อมมือออกไปเปิดประตูห้องและเดินออกจากห้องของท่านประธานจี้อย่างรวดเร็ว

ทันทีที่มู่ซีซีเดินพ้นประตูออกมาและประตูเพิ่งจะปิดลง มู่ซีซีที่กำลังเดินก้มหน้าออกมาสังเกตเห็นเงาของใครบางคนเดินเข้ามาในระยะสายตา

กลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคยเตะเข้ากับปลายจมูกของมู่ซีซีอย่างจัง มู่ซีซีขมวดคิ้ว และเงยหน้าขึ้น ก่อนที่จะเผชิญกับใบหน้าที่หงุดหงิดของมู่อวี๋เฟย

มู่ซีซียังไม่มีปฏิกิริยาที่จะโต้ตอบ แต่มู่อวี๋เฟยกลับโถมตัวเข้ามากระชากที่คอเสื้อของเธออย่างบ้าคลั่ง มู่อวี๋เฟยจับที่คอเสื้อด้านหนึ่งของมู่ซีซีและลากเธอเข้าไปที่ห้องน้ำ จากนั้นก็ล็อกประตู

“มู่อวี๋เฟย เธอเป็นบ้าอะไรขึ้นมาอีก！รีบปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ！”หลังจากที่มู่ซีซีได้สติกลับมา เธอยื่นมือออกไปและผลักมู่อวี๋เฟยอย่างแรง

มู่อวี๋เฟยจ้องเขม่นไปที่มู่ซีซีตาไม่กะพริบ“มู่ซีซี เธอพูดมาสิว่า！จริงๆแล้วเธอกับจี้หลิงชวนมีความสัมพันธ์อะไรกันแน่！！！ทำไมตอนนั้นเขาถึงให้ของขวัญราคาแพงกับเธอ？และในครั้งนี้ทำไมเขาถึงต้องเอาเธอเข้ามาทำงานที่จี้ซือด้วย？！！！”

เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่น่ารังเกียจของมู่อวี๋เฟยที่ตั้งคำถามกับเธอ หัวใจของมู่ซีซีก็เต้นแรงขึ้น และนิ้วทั้งสิบของเธอก็ค่อยๆกำเข้ามาแน่นขึ้น

พระเจ้า……หรือว่ามู่อวี๋เฟยจะรู้เรื่องนี้แล้ว？ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้หัวใจของมู่ซีซีก็ราวกับจะแหลกสลาย

มู่ซีซีมองไปทางมู่อวี๋เฟยด้วยสายตาที่ตื่นตระหนก เธอจ้องมองไปที่สายอันเฉียบคมและขี้สงสัยคู่นั้นของมู่อวี๋เฟย มู่ซีซีค่อยๆกำมือของเธอแน่นขึ้นเรื่อยๆ

ใจเย็นๆ！อารมณ์เย็นๆลงก่อน หากว่ามู่อวี๋เฟยรู้เรื่องของเธอกับจี้หลิงชวนแล้ว กลัวว่ามู่อวี๋เฟยคงจะบ้าคลั่งไปกว่านี้ จะมาถามเธอแบบนี้ได้อย่างไร