บทที่ 73: บาดแผลของคมมีด

มู่ซีซีจ้องมองไปที่แก้วน้ำอุ่นที่ถูกผลักไว้หน้าด้านหน้าโดยไม่เคลื่อนไหว

แม่มู่มองดูท่าทางโง่เขลาของมู่ซีซี คิ้วของเธอก็ขมวดย่น

เมื่อมองไปที่มู่ซีซีด้วยสายตาที่เหลืออด โทรเสียงของเขาดูหนักขึ้น “ซีซี เธอหมายความว่าอย่างไร? เธอไม่เต็มใจที่จะยกโทษให้อวี๋เฟยหรือกังวลว่าฉันจะวางยาพิษในน้ำให้เธอดื่มเหรอ? กังวลว่าฉันจะวางยาพิษเธอเหรอ?”

ทันทีที่คำพูดที่รุนแรงของแม่มู่จบ มู่ซีซีก็เอื้อมมือไปจับแก้วน้ำอุ่นที่เขาผลักไปข้างหน้าดวงตาของเธอจ้องไปที่แม่มู่แล้วพูดว่า “คุณเป็นแม่ของฉัน ดังนั้นฉันจึงเชื่อใจคุณ”

เมื่อได้ยินคำพูดของมู่ซีซีหัวใจของแม่มู่ก็เต้นแรงและความรู้สึกแปลกๆที่ไม่สบายใจก็เกิดขึ้นอย่างลึกลับ ดวงตาหดหู่ของแม่มู่มองมู่ซีซีเปิดปากของเธอ คำพูดหลุดปากแล้ว แต่ในสมองของเธอก็ปรากฏมู่อวี๋เฟยขึ้นในใจของเธอ แม่มู่แอบกัดฟันและกลืนคำพูดกลับไป

ในช่วงเวลาต่อมา เห็นมู่ซีซีถือแก้วน้ำอุ่นแล้วดื่มจนหมด

ในขณะนี้ แม่มู่ก็ไม่กล้าสบตากับมู่ซีซีโดยตรงเธอรีบลุกขึ้นและไม่แม้แต่จะมองมู่ซีซีและพูดอย่างเร่งรีบว่า “ฉันเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังมีธุระต้องจัดการ สีหน้าของเธอไม่ค่อยดี พักผ่อนในนี่ก่อนเถอะ แล้วออกไป!"

คุณแม่มู่รีบออกจากห้องรับรอง หลังจากที่แม่มู่เดินออกจากห้องรับรองและปิดประตูห้องทันใดนั้นก็มีเสียงคลิกในห้องรับรองอันเงียบสงบและประตูก็ล็อค

หัวใจของมู่ซีซีจมลงอย่างรวดเร็วราวกับว่าเธอกำลังคาดคิดกับสิ่งที่ไม่คาดหวัง เธอรีบลุกขึ้นและเดินไปที่ประตูห้องรับรองอย่างรวดเร็ว เอื้อมมือไปเพื่อดึงประตูห้องรับรอง

ดึงแรง ประตูไม่ขยับ ยังปิดแน่น!

สีหน้าของมู่ซีซีถอดสี ทรุดตัวลงและเขาก็เอื้อมมือออกไปอย่างรวดเร็วและบิดล็อคประตู พยายามลองวิธีการต่างๆ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ผลและประตูก็ล็อคจากด้านนอกโดยตรง

เธอไม่สามารถเปิดออกได้เลย

ดวงตาสีพีชที่สวยงามของมู่ซีซีเต็มไปด้วยความผิดหวังและความเศร้าในทันที หือ...มู่อวี๋เฟยเป็นตัวเลือกสุดท้ายในหัวใจของแม่ของเธอ

มู่ซีซีเปิดประตูไม่ได้และหนีไม่พ้น ทันใดนั้นเธอก็ยอมแพ้ ร่างของเธอก็เอนตัวไปที่ประตูและเลื่อนไปอย่างช่วยไม่ได้

การแสดงออกบนใบหน้าของเธอเย็นชาที่ถูกเสียดสี ในครั้งนี้อวี๋เฟยต้องการทำอะไรกับเธออีก?

แต่ในเวลาเพียงไม่กี่นาที อาการแปลกๆที่ไม่คุ้นเคยก็แพร่กระจายไปทั่วแขนขาและเลือดก็ไหลออกมา

มู่ซีซีพยายามอย่างเต็มที่เพื่อพยุงแขนของเธอ พยายามทำให้ตัวเองลุกขึ้นยืนแต่เธอไม่มีเรี่ยวแรงเลยและเธอก็ไม่สามารถยืนขึ้นด้วยขาที่อ่อนแรง

เลือดพุ่งพล่านไปทั่วร่างกายในที่สุด ดวงตาสีพีชที่สวยงามของมู่ซีซี ถูกย้อมด้วยเส้นเลือดสีแดงบางๆ เนื่องจากฤทธิ์ของยา

ร้อน ร้อนเหลือเกิน อึดอัด! ! ! ทรมานเหลือเกิน! มู่ซีซีรู้สึกเหมือนกำลังจะระเบิดและต้องการผู้ชาย...

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหว่างขาของมู่ซีซีที่ว่างเปล่าจนแทบจะเป็นบ้า

ความรู้สึกหมดหนทางและความบ้าคลั่งนี้ไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับมู่ซีซีเพราะมันเป็นเช่นนี้เมื่อเธอพบจี้หลิงชวนครั้งแรก

เห็นได้ชัดว่ามู่ซีซีถูกวางยาเข้าแล้ว

รอยยิ้มเยาะเย้ยบนริมฝีปากของมู่ซีซีกว้างขึ้นเล็กน้อย ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือพี่สาวของเธอวางยาเธอเป็นครั้งสุดท้าย แต่คราวนี้แม่ของเธอเป็นคนวางยาเธอ

มู่ซีซีกัดริมฝีปากของเธอแน่นเพื่อที่เธอจะไม่ปล่อยเสี่ยงครวญครางออกมาด้วยความเจ็บปวด