บทที่ 74 ช่วยฉันด้วย！！！！

กลิ่นแอลกอฮอล์ที่ฉุน ฉุน และไม่เป็นที่พอใจของมู่ซีซีเต็มจมูกและมู่ซีซีมองดูชายวัยกลางคนที่เข้าใกล้เธอมากขึ้นเรื่อยๆ ท้องของเขาก็พองขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความรู้สึกอาเจียน ตื่นตระหนกและสิ้นหวังเปล่งในดวงตาของเขา

"อย่า...อย่า..มึงอย่าเข้ามา!!!"

มู่ซีซีกรีดร้องใส่ชายวัยกลางคนที่มีท้องใหญ่ด้วยความอ่อนเพลีย

แต่มันไม่มีประโยชน์เลย ชายวัยกลางชายอนาถา ใจดีและมีความปรารถนายังคงเข้าใกล้มู่ซีซี!

ความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะเอาชีวิตรอดและความตื่นเต้นของมู่ซีซีนั้นไม่รู้ว่าเอาความกล้าหาญนั่นมาจากไหน เธอกัดริมฝีปากแน่นทันใดนั้นก็หมดแรงกำลังทั้งหมดของร่างกายและยืนขึ้นด้วยแขนของเธอเดินโซเซไปทางข้างนอกประตูอย่างสิ้นหวัง

ตราบใดที่เธอออกจากประตูนี้ได้ เธอก็จะรอด! ! !

ดวงตาของมู่ซีซีเต็มไปด้วยความหวัง แต่ในทันทีต่อมาเมื่อมู่ซีซีไปถึงประตูห้อง เธอถูกชายวัยกลางคนที่มีพุงใหญ่โอบรัดอย่างแน่น

ความแข็งแกร่งของผู้หญิงนั้นน้อยกว่าผู้ชาย ยิ่งไปกว่านั้นมู่ซีซีที่ตอนนี้กำลังโดนฤทธิ์ยา เผชิญหน้ากับคนเมาที่ชั่วร้าย ปีศาจ!

ชายอ้วนอนาถาที่มีพุงใหญ่น่ารังเกียจ ควบคุมมู่ซีซีด้วยมือข้างหนึ่ง อีกข้างหนึ่งใช้ปิดประตูห้องรับรองแล้วล็อค

มู่ซีซีที่ติดอยู่ในอ้อมแขนก็ไม่มีโอกาสขัดขืนใดๆ เขาถูกชายวัยกลางคนที่มีพุงใหญ่และรอยยิ้มอันน่าสมเพชอุ้มขึ้นมาลากไปที่โซฟาในห้องนั่งเล่นแล้วเดินข้ามไป

ขณะที่เขาเดินไป ชายวัยกลางชายก็ไม่ลืมที่จะหัวเราะเสียงดังใส่มู่ซีซีและพูดว่า "สาวงาม เธอกลัวอะไร ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องห่วง ตอนนี่ฉันทนไม่ไหวที่จะย่ำยีเธอแล้ว" เธอสวยมากและรสชาติต้องจัดจ้านแน่นอน ฉันจะดูแลเธออย่างดี ทำให้เธอสะใจอย่างแน่นอน นี้เป็นสิ่งที่ดีเธอทำไมคิดจะหนีละ!”

ชายผู้น่ารังเกียจพูดที่อยากจะอาเจียน เขาลากมู่ซีซีไปที่ด้านข้างของโซฟา เขายกมู่ซีซี ด้วยมือทั้งสองแล้วโยนมู่ซีซีลงบนโซฟาอย่างแรง ร่างที่อ้วนของเขากดทับร่างกายของเธอ

กลิ่นแอลกอฮอล์ที่ฉุนเป็นแรงกระตุ้นปั่นป่วนในท้องของมู่ซีซี จนเธอรู้สึกคลื่นไส้อยากจะอ้วกออกมาก

มู่ซีซีโกรธจัดจนบ้าคลั้งและดิ้นอย่างแรง น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความกลัวและความสิ้นหวัง เสียงของมู่ซีซีเฉียบแหลมทะลุเข้าไปในเเก้วหู "อย่า...มึงใส่หัวออกไปจากกู...มึงรีบใส่หัวออกไป...อย่ามาแตะตัวกู ใส่หัวออกไปจากกู อย่ามาแตะต้องตัวกู!!!”

ฝ่ามือใหญ่ของผู้ชายจับมือทั้งสองของมู่ซีซีแน่นและวางมือของมู่ซีซีไว้บนศีรษะของเธอเพราะร่างกายของมู่ซีซีนั้นดิ้นอยู่ตลอดเวลา แต่กลับกระตุ้นแรงดิ้นมากขึ้นไปอีก

น้ำเสียงหัวเราะฮ่าๆๆสะใจอันน่ารังเกียจและยิ้มออกมา “มาเถอะ สาวงาม เธอยิ่งดิ้น ฉันยิ่งตื่นเต้น การต่อสู้ยิ่งเข้มข้นไปอีก ฮ่าๆๆๆ สวย ผิวเธอช่างนุ่มและลื่นจริงๆ! "

ชายผู้น่ารังเกียจที่กำลังพูด ใช้ใบหน้าที่มันเยิ้มของเขาโน้มตัวเข้าไปสูบดมกลิ่นร่างกายของมู่ซีซีและพูดอย่างน่าขยะแขยงอีกครั้ง “แม้แต่กลิ่นหอมบนตัวขแงเธอก็ทำให้มึนเมา! พระเจ้า มันเป็นสิ่งที่เยี่ยมยอดจริงๆ！！!"

มู่ซีซีที่ถูดจับมัดอยู่จนไม่สามารถเคลื่อนไหวได้กำลังดิ้นรนอย่างสิ้นหวังและน้ำตาก็ไหลบนใบหน้าของเธอโดยไม่รู้ตัว

จี้หลิงชวน, จี้หลิงชวน มาช่วยฉันที... มาช่วยฉันด้วย