บทที่50 มู่อวี๋เฟยถามด้วยความกดดัน

จี้หลิงชวนมองมู่ซีซีพร้อมกับเอ่ยปากขึ้นว่า“ถ้าเธอไปถึงจี้ซือแล้ว ให้ไปที่ฝ่ายบุคคลเพื่อรายงานตัว”

“อืม ฉันทราบแล้ว”มู่ซีซีรีบพยักหน้าตอบกลับ

ทันทีที่มู่ซีซีพูดจบ จี้หลิงชวนก็หันกลับไปและขับรถออกไปในทันที

มู่ซีซีใช้เวลาเดินประมาณสิบนาทีก่อนที่จะถึงหน้าประตูของบริษัทจี้ซือ สถานที่ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นบริษัทอันดับหนึ่งของเมืองหรง

ตอนนี้เป็นเวลาเริ่มทำงานของพนักงาน ฉะนั้นหน้าประตูของบริษัทจึงมีผู้คนจำนวนมากเดินเข้าเดินออก

บริษัทนายทุนจี้ซือถือได้ว่าเป็นอันดับหนึ่งของเมืองหรง จึงทำให้คนจำนวนไม่น้อยต้องการมาทำงานที่นี่

มู่ซีซีไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งเธอจะมีโอกาสได้ทำงานที่นี่ ถ้าไม่ใช่เพราะจี้หลิงชวนแล้ว นักศึกษาที่ยังเรียนไม่จบมหาวิทยาลัยอย่างมู่ซีซีจะมีสิทธิ์เข้ามาทำงานที่นี่ได้อย่างไร

ตอนนี้มู่ซีซีไม่มีทางที่จะถอยหนีอีกแล้ว เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ และก้าวเข้าไปในอาคารของบริษัทนายทุนจี้ซือ

เห็นได้ชัดว่าจี้หลิงชวนได้คุยโทรศัพท์กับฝ่ายบุคคลไว้ล่วงหน้าแล้ว ขณะที่มู่ซีซีเดินเข้ามา ผู้หญิงที่แผนกต้อนรับก็เงยหน้าขึ้นและเอ่ยปากถามเธอว่า“ขอโทษค่ะ คุณคือคุณมู่หรือเปล่าคะ？”

มู่ซีซีพยักหน้า“ฉันมาเพื่อสมัครงานค่ะ”

พนักงานสาวสวยที่แผนกต้อนรับพยักหน้า จากนั้นจึงหยิบบัตรทำงานสำหรับพนักงานชั่วคราวขึ้นมายื่นให้กับมู่ซีซี แล้วชี้ไปที่ด้านข้างของลิฟต์เพื่อบอกให้เธอรูดบัตร“ขึ้นลิฟต์ตรงนี้ และไปที่ชั้นห้า เมื่อออกจากลิฟต์แล้วเลี้ยวซ้ายจะเห็นห้องทำงานของฝ่ายบุคคลค่ะ”

“ขอบคุณค่ะ” มู่ซีซีรับบัตรและกล่าวขอบคุณ จากนั้นเธอก็ทำตามคำแนะนำของพนักงานสาวสวยแผนกต้อนรับ จนเธอหาห้องทำงานของฝ่ายบุคคลเจอได้อย่างราบรื่น

เธอยืนอยู่ที่ทางเข้าห้องทำงานของฝ่ายบุคคล มู่ซีซีกำลังจะเคาะประตู

ประตูห้องทำงานฝ่ายบุคคลกลับถูกดึงเปิดจากทางด้านในอย่างกะทันหัน

มู่ซีซีก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว และเมื่อเธอเงยหน้าขึ้น เธอก็ได้พบกับใบหน้าของมู่อวี๋เฟยที่แต่งหน้าอย่างละเอียดอ่อน

ทั้งคู่สบตากัน ต่างฝ่ายก็ต่างชะงักอยู่กับที่

มู่ซีซีไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะได้พบกับมู่อวี๋เฟยที่จี้ซือแห่งนี้！มู่อวี๋เฟยทำงานที่จี้ซือมาตลอดอย่างนั้นเหรอ？

ถ้าเธอรู้ว่ามู่อวี๋เฟยอยู่ที่นี่ แม้ว่ามู่ซีซีจะต้องละเมิดคำสั่งของจี้หลิงชวน เธอก็จะไม่ยอมมาทำงานที่นี่แน่！

มู่อวี๋เฟยจ้องเขม่นไปที่มู่ซีซีพร้อมกับขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เมื่อวานตอนที่เธอพักผ่อนอยู่ที่บ้าน หลังจากที่เธอครุ่นคิด มู่อวี๋เฟยก็ตั้งใจไปที่โรงพยาบาลและเกลี้ยกล่อมคุณนายจี้จนคุณนายจี้พอใจ ในที่สุดเธอก็ได้เข้ามาทำงานที่จี้ซือแห่งนี้ แน่นอนว่าไม่ง่ายเลย

ใช่ จุดประสงค์ของมู่อวี๋เฟยที่เธอต้องใช้เวลาและความพยายามอย่างมากนั้นเป็นเพราะจี้หลิงชวน เนื่องจากปกติเธอจะไม่ได้เจอกับจี้หลิงชวนเลย เมื่อเธอมาทำงานที่นี่เธอก็จะได้เจอเขาแล้ว แถมตำแหน่งที่คุณนายจี้แต่งตั้งให้เธอเป็นถึงผู้ช่วยเลขาฯของจี้หลิงชวน น้ำเซาะหินหินยังกร่อน เธอไม่เชื่อหรอกว่า หากเธอสามารถเจอเขาได้ทุกวันความรู้สึกของจี้หลิงชวนที่มีกับเธอจะเปลี่ยนไปไม่ได้！

เดิมทีในวันนี้มู่อวี๋เฟยมาสมัครงานอย่างมีความสุข แต่ใครจะรู้ว่าเธอจะได้พบกับมู่ซีซีที่นี่ เพราะอย่างนั้นรอยยิ้มบนใบหน้าของมู่อวี๋เฟยจึงหายไปในพริบตา

สายตาของเธอมองไปที่มู่ซีซีด้วยความรังเกียจและดูถูก พร้อมกับเอ่ยปากถามมู่ซีซีขึ้นว่า “มู่ซีซี！เธอมาที่นี่ทำไม！！！”

มู่ซีซีกัดริมฝีปากเบา ๆ หลังจากที่ได้ยินคำถามของมู่อวี๋เฟย เธอรู้จักมู่อวี๋เฟยดี มู่อวี๋เฟยเป็นคนช่างสงสัยมาก หากเธอมองหาเหตุผลที่สมเหตุสมผลไม่ได้ในเวลานี้ มู่อวี๋เฟยก็จะยิ่งสงสัยในตัวเธอมากขึ้นไปอีก

เธอคิดไปพลางพร้อมกับมองไปที่มู่อวี๋เฟยและพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า“ฉันมาที่นี่เพื่อสมัครงาน”