ตอนที่ 119: ต่อไปนี้ต้องเรียกชื่อผมเท่านั้น

จี้หลิงชวนยืนอยู่ข้างๆอ่างอาบน้ำและยืนมองมู่ซีซี ดวงตาของเขาที่จ้องมองนั้นไม่อาจคาดเดาได้

ความเซ็กซี่นั้นทำให้เขาไม่สามารถยับยั้งชั่งใจได้อีกครั้ง

จี้หลิงชวนจ้องมองไปที่มู่ซีซีในอ่างอาบน้ำโดยไม่กระพริบตามองอย่างกระหาย

ผิวขาวของมู่ซีซีขาวผ่องดุจดังหิมะ ยิ่งตอนนี้เมื่อเธอถูกเอาลงไปแช่ในอ่างอาบน้ำแล้วยิ่งเผยผิวขาวให้กระจ่างใสดุจดั่งประกายหิมะ และผิวของเธอก็ขาวมากยิ่งขึ้นเมื่ออยู่ภายใต้แสงไฟสว่างไสวนั้น งดงามราวกับนางเงือกยังไงยังงั้นแหละ

มู่ซีซีรู้สึกถูกจี้หลิงชวนจ้องมองจนเกร็งไปทั้งตัว และมือเล็ก ๆ ที่อยู่ข้างๆกายเธอก็กำหมัดแน่น ตอนนี้มู่ซีซียังรู้สึกชาที่ขาอยู่เลย กลัวว่าจี้หลิงชวนนั้นจะจู่โจมเธออีกรอบ เมื่อคิดได้เช่นนี้ จู่ๆ เธอก็มองไปที่จี้หลิงชวนอย่างกล้าหาญแล้วพูดว่า: "คุณชายจี้คะ คุณออกไปก่อนได้ไหมคะ？”

ทันทีที่มู่ซีซีพูดจบ เธอก็รู้สึกว่าสายตาที่ถูกจี้หลิงชวนจ้องมองนั้นยิ่งจ้องมองด้วยความเจ้าเล่ห์มากขึ้นไปอีก

ในช่วงเวลาต่อมา ก่อนที่มู่ซีซีจะรู้สึกตัวนั้น จู่ ๆ จี้หลิงชวนก็ขยับเดินเข้ามาใกล้และจับคางเล็ก ๆ ของมู่ซีซีด้วยมือเดียว

ดวงตาที่เข้มของจี้หลินชวนนั้นสบกับดวงตาที่กำลังตกตะลึงของมู่ซีซี เมื่อมู่ซีซีไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไปอยู่นั้น วินาทีต่อมาจี้หลิงชวนก็พูดด้วยน้ำเสียงเข้มดังขึ้นช้าๆอีกครั้งว่า: "มู่ซีซี เรียกชื่อผม!"

เมื่อได้ยินคำพูดที่ไร้สาระของจี้หลิงชวนประโยคนี้แล้ว มู่ซีซีก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่สติจะกลับมาอีกครั้ง และเธอมองไปที่จี้หลิงชวนด้วยความงงงวย

โอเค ๆ จู่ๆ จี้หลิงชวนก็อยากให้เธอเรียกชื่อเขา？

ในขณะที่มู่ซีซีกำลังลังเลอยู่ว่าจะเรียกหรือไม่เรียกดีอยู่นั้น จีหลิงชวนขมวดคิ้วเล็กน้อยและกล่าวเสริมอีกครั้งว่า ：“ต่อไปนี้ถ้าอยู่ที่ไหนเมื่อไหร่ให้เรียกชื่อผมเท่านั้นเข้าใจไหม！”

มู่ซีซีกระตุกมุมริมฝีปากของเธอและไม่พูดไม่จา และมองดูจี้หลิงชวนด้วยความสงสัย เธอกำลังคิดอยู่ว่าถ้าตัวเองทำตามคำสั่งเพื่อให้เขาพอใจแล้วล่ะก็ คาดว่าจี้หลิงชวนคงไม่ยอมออกจากห้องน้ำอย่างแน่นอน

ในขณะที่คิดอยู่นั้นมู่ซีซีก็เงยหน้าขึ้นมองไปที่จี้หลิงชวนพร้อมเรียกเขาว่า: "จี้หลิงชวน?"

เสียงของมู่ซีซีเดิมที่นุ่มนวลอยู่แล้วก็ยิ่งไพเราะมากขึ้นไปอีก และบวกกับเพิ่งจบเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ บนเตียงเมื่อกี้นี้มาหมาดๆ และเสียงของเธอก็นุ่มนวลราวกับขนนก และเสียงนั้นเข้าสู่หัวใจของจี้หลิงชวนอย่างแนบเนียน

จี้หลิงชวนอดไม่ได้ที่จะกระตุกยิ้มมุมปากขึ้นเบา ๆ และอารมณ์ของเขาก็ดีขึ้นในทันใด

เขาก้มศีรษะลงและจูบริมฝีปากของมู่ซีซีที่ยังบวมแดงอยู่ ครั้งนี้เขามองไปที่มู่ซีซีด้วยความพอใจและหัวเราะออกมาเบา ๆ

มู่ซีซีตกใจกับแววตาของจี้หลิงชวน อดไม่ได้ที่รู้สึกใจหายวาบ เหมือนหัวใจนั้นถูกกระทบด้วยอะไรบางอย่าง จนทำให้หัวใจของเธอนั้นเต้นไม่เป็นจังหวะ และเต้นแรงถี่ขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อถูกจี้หลิงชวนจ้องมองด้วยสายตาเช่นนี้ ทำให้มู่ซีซีรู้สึกไปเองว่าในสายตาของจี้หลิงชวนนั้นมีแค่เธอเพียงคนเดียวเท่านั้น

มู่ซีซีตกใจกับความคิดของตัวเอง และรีบดึงสติของตัวเองกลับมา และรีบหันหน้าหนีด้วยความตื่นตระหนกทันที

เธออดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะตัวเอง เมื่อกี้นี้ทำไมเธอถึงคิดว่าในสายตาของจี้หลิงชวนนั้นมีเพียงแค่เธอคนเดียวเท่านั้น เธอคิดเช่นนี้ได้อย่างไรกัน ？！

เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เธอเป็นแค่คู่นอนของจี้หลิงชวนเท่านั้นเอง ！

ในขณะที่คิดอยู่นั้นมู่ซีซีก็รีบขจัดความยุ่งเหยิงความคิดในใจของตัวเองอย่างรวดเร็ว เธอมองไปที่จี้หลิงชวนและพูดอย่างรวดเร็ว: "คุณชายจี้คะ เอ่อ…… จี้หลิงชวน คุณออกไปก่อนได้ไหมคะ？”