ตอนที่ 280
บทที่ 280 ตัวปัญหามาแล้ว
October 22, 2026
บทที่ 280 ตัวปัญหามาแล้ว
“ก็คงงั้นน่ะ” โมมอยอี้ยิ้มอย่างฝืนๆ สิบกว่าปีแล้วที่เกิดอะไรขึ้นมากมาย บางอย่างอยากให้มันกลับมาเหมือนเดิมแต่ก็เป็นไปไม่ได้
โมมอยอี้คุยกับคุณแม่ถังสักพัก จากนั้นก็มีสายโทรเข้ามา เธอทำท่าเหมือนมีเรื่องที่ต้องไปสะสาง
“ฉันก็ไม่ได้เอาอะไรมาให้เลย คุณเก็บอันนี้ไว้นะ”โมมอยอี้หยิบซองซองหนึ่งออกมา
“อันนี้ฉันให้พี่ชายนะคะ ”
คุณแม่ถังรีบดันมือเธอกลับไป “ไม่ต้องหรอก คุณยังไม่เจอเขาเลย เดี๋ยวค่อยว่ากันใหม่ก็ได้”
“คุณเห็นฉันเป็นคนนอกเหรอ”
“ฉันได้หมายความว่าอย่างนั้น”
“อย่างนั้นคุณก็รับไว้เถอะ ”โมมอยอี้ยิ้มแล้วเอาซองยัดใส่มือคุณแม่ถัง
“เฉินหย่วนก็มีข้อเสียเยอะ ยังไงคุณแม่ก็ช่วยดูๆไว้หน่อยก็ดีนะคะ”
“ที่ไหนกันล่ะ เขาดีมากนะ แถมยังเก่งอีกต่างหาก”
“เดี๋ยวครั้งหน้าฉันมาเยี่ยมคุณอีกนะคะ”
โทรศัพท์สายนั้นที่โทรมาหาโมมอยอี้เหมือนจะด่วนมากจริงๆ คุยกับคุณแม่ถังเสร็จเธอก็รีบเดินออกมา คุณแม่ถังมองเธอกดลิฟต์ไล่หลัง พลางมองซองที่อยู่ในมือ
“แม่ของเฉินหย่วนสวยจัง แต่ทำไมรู้สึกว่าเขาไม่เหมือนกันเลย หรือเขาจะหน้าเหมือนพ่อนะ”
กินข้าวเสร็จ ถังซินกับมู่เฉินหย่วนกลับมาที่บริษัทพร้อมกัร เธอบอกมู่เฉินหย่วนว่าอยากหยุดสัก2-3วัน มู่เฉินหย่วนยักคิ้ว
“คุณไม่ถามหน่อยเหรอว่าฉันไปไหน”ถังซินถามอย่างอดไม่ได้
“เธอไปไหนล่ะ”มู่เฉินหย่วนถาม
“อยากพักผ่อนบ้าง!”ถังซินพูดอย่างไม่สบอารมณ์
“ฉันอยากไปเที่ยวในที่ที่ไม่มีใครรู้จักฉันน่ะ
“ดูสิ ไม่พูดอะไรอีกละ”
มู่เฉินหย่วนหัวเราะ
“งั้นก็เที่ยวให้สนุกนะ เที่ยวให้สนุกแล้วค่อยกลับมาทำงาน”
ถังซินมองเขาด้วยความสงสัย
แปลกมาก ปกติผู้ชายคนนี้แม้แต่กับน้องชายของเธอ เขายังหึง แต่นี่เธอบอกว่าจะไปเที่ยวคนเดียว เขาไม่ว่าอะไรเลยเหรอ
“มู่เฉินหย่วน”
“ห้ะ!”
“คุณจะปล่อยให้ฉันไม่คนเดียวแบบนี้จริงๆเหรอ”
“ไม่กลัวฉันไปชอบผู้ชายคนอื่นเหรอ”ถังซินหัวเราะ
“จ้างให้เธอก็ไม่กล้า ถึงจะเจอใครแต่เขาไม่มีทางดีเท่าฉันหรอก แล้วก็ไม่มีทางรวยเท่าฉันด้วย”มู่เฉินหย่วนพูดอย่างมั่นใจ
ถังซินเหลือบตามองบน
“คุณนี่มันหลงตัวเองจริงๆ”
“ไม่ใช่หลงตัวเอง เขาเรียกว่าคนมีต้นทุนน่ะ”
ถังซินทำหน้าเอือม
หลังจากถึงบริษัท ถังซินก็รีบจัดการงานที่เร่งด่วนทันทีพร้อมเขียนใบลา จากนั้นก็โทรบอกแม่เธอว่าจะไปเที่ยวต่างประเทศสักระยะ
คุณแม่ถังอยู่บ้าน รู้ว่าถังซินจะไปเที่ยงต่างประเทศกับเพื่อน ก็ไม่ได้ก้าวก่ายอะไรมาก แค่บอกให้เธอดูแลตัวเอง จากนั้นก็พูดว่า “แม่ของมู่เฉินหย่วนสวยมากเลยนะ”
“ห้ะ แม่รู้ได้ยังไง”ถังซินถาม
รูปที่เคยถ่ายกับแม่ของมู่เฉินหย่วน ก็ไม่เคยเอาให้คุณแม่ถังดูนะ
“มู่เฉินหย่วนดูดีขนาดนั้น พ่อแม่เขาต้องดูดีเหมือนกันแน่ๆ”
อย่างนี้นี่เอง
ถังซินนึกถึงรูปถ่ายใบนั้น แม่ของมู่เฉินหย่วนก็สวยจริงๆนั่นแหละ
“ใช่แล้ว แต่เสียดายที่พ่อแม่เขาเสียไปตั้งนานแล้ว”
คุณแม่ถังตกใจ
“พ่อแม่เขาเสียแล้วเหรอ”คุณแม่ถังพูดตะกุกตะกักด้วยความตกใจ
“อื้ม แม่ไม่ได้ติดตามข่าวไง ไม่รู้ก็ไม่แปลก”
“ตอนเขาหกขวบพวกเขาตายจากเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึงน่ะ แล้วท่านมู่ก็รับเขาไปเลี้ยง”
“ละแล้วเมื่อเช้า....”
“แม่ เมื่อเช้าเกิดอะไรขึ้นเหรอ”ถังซินถามอย่างสงสัย
คุณแม่ถังอึ้งไปสักพัก ครู่หนึ่งเธอก็ตอบถังซิน