บทที่ 63 เพราะผมเชื่อมั่นในตัวคุณ

"คราวนี้ทำได้ดีมาก" มู่เฉินหย่วนไม่ลังเลเลยที่กล่าวชื่นชมกวนชิงเฟิง “คืนนี้คุณเหนื่อยมากแล้ว กลับไปพักผ่อนเถอะ ที่เหลือเปลี่ยนให้เป็นหน้าที่ของคนอื่น”

"ประธานมู่ ผมจะอยู่ที่นี่เพื่อดูแลผู้หญิงคนนั้น" กวนชิงเฟิงไม่ได้จากไป "ผู้หญิงคนนั้นได้รับบาดเจ็บเพราะความประมาทของผม และผมกลัวว่าอีกฝ่ายจะมีพรรคพวกของพวกเขาซุ่มอยู่ในโรงแรมอีก"

ดวงตาของมู่เฉินหย่วนเปล่งประกาย

ในไม่ช้าเขาก็กล่าวกับกวนชิงเฟิงว่า "คนร้ายก็ถูกคุณฆ่าไปแล้ว ไม่ต้องรู้สึกผิดอีกต่อไป กลับไปพักผ่อนเถอะ ที่นี่ปล่อยให้ผมจัดการเอง อีกไม่กี่วันข้างหน้ายังต้องรบกวนคุณอีกหลายครั้ง"

เมื่อเห็นความแน่วแน่ของมู่เฉินหย่วน กวนชิงเฟิงก็ไม่สามารถพูดอะไรได้อีก จึงออกจากห้องไปพร้อมกับเฉินคาง

หลังจากคนออกไป ห้องก็เงียบ

มู่เฉินหย่วนยืนอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่งและไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ สักพักเขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือที่อยู่บนโต๊ะขึ้นมาก่อนจะเดินไปที่หน้าต่างบานสูงจากพื้นจรดเพดานและโทรออก

ในไม่ช้าก็มีคนรับสาย

"เฉินหย่วน มีอะไรเหรอ?" เสียงผู้หญิงออกมาจากปลายอีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์น้ำเสียงที่อ่อนโยนทำให้คนฟังรู้สึกผ่อนคลาย

"โทรมาตอนดึกแบบนี้ต้องรบกวนคุณแล้ว" มู่เฉินหย่วนมองไปที่ทิวทัศน์ด้านนอกหน้าต่างใบหน้าของเขาสงบนิ่งอย่างสิ้นเชิง "พ่อบอกฉันว่าไม่ได้เจอคุณมานานแล้ว คุณอายังอยู่ที่สิงคโปร์เหรอครับ?"

"ใช่แล้วล่ะ ฉันยังยุ่งอยู่ที่นี่" อาพูด "บางทีฉันอาจจะไม่ได้กลับไปสักหนึ่งหรือสองเดือน"

"ถ้าอย่างนั้นคุณก็ทำงานหนักแย่เลยสิ ช่วงวันหยุดยาวในเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วง คุณจะกลับมาไหม?"

"ฉันต้องดูก่อนว่า จะมีเวลากลับไปไหม"

"ถ้าคุณกลับมาอย่าลืมบอกผมด้วยนะ ผมจะไปรับคุณด้วยตนเอง"

“อ้อ ได้สิ เฉินหย่วนช่างมีน้ำใจกับทุกคนในครอบครัวจริงๆ เธอเองก็ยุ่งอยู่กับการบริหารบริษัทมู่ซื่อ แล้วฉันจะกล้าบอกให้คนงานยุ่งอย่างเธอมารับฉันได้ยังไง”

ริมฝีปากของมู่เฉินหย่วนมีร่องรอยเยาะหยัน แต่เสียงของเขายังคงนุ่มนวล “ก็เพราะคุณเป็นคนในครอบครัวและคุณยังเป็นน้องสาวที่แย่ที่สุดของพ่ออีกด้วย คุณเป็นอาของผม ผมจะไม่ไปรับคุณเมื่อคุณกลับมาได้อย่างไร?”

"ตกลง แล้วฉันจะบอกเธอ"

"ถ้าอายุ่งอยู่ ผมไม่รบกวนแล้ว"

การโทรหนึ่งครั้งเสร็จสิ้นใช้เวลาเพียงห้านาที มู่เฉินหย่วนมองออกไปนอกหน้าต่างแล้วบีบโทรศัพท์แน่นขึ้นเล็กน้อย

ผู้ชายจางยืนเงียบๆเหมือนมนุษย์ล่องหน

ประมาณสิบนาทีต่อมามู่เฉินหย่วนก็หันกลับมามองผู้ช่วยจางโดยไม่แสดงสีหน้าใดๆ และเสียงของเขาก็เบาลง "อาของผมไปสิงคโปร์ทำไม?"

ผู้ช่วยจางขยับแว่นตาของเขาและตอบว่า "เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการเจรจาความร่วมมือ อีกอย่างหนึ่งก็คือคุณหนูสี่มู่ ให้เงิน 230 ล้านดอลลาร์ เพื่ออัดฉีดเงินทุนให้กับบริษัทชั้นนำของสิงคโปร์ ที่ชื่อว่า"หวนรุ่ย" จนกลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่อันดับสอง"

"หวนรุ่ยเป็นบริษัทยาสูบที่ใหญ่ที่สุดในโลกแถมยังขายสินค้าหนีภาษีทำให้มีกำไรเยอะมาก มิน่าล่ะ เธอถึงเลือกที่นั่น" มู่เฉินหย่วนขมวดคิ้วอย่างเย้ยหยัน "บริษัทของเธอในสวีเดนและบราซิลล้มละลาย สามีของเธอกวาดเงินไปกว่า 200 ล้าน แล้วเธอจะเอาเงินที่ไหนมาอัดฉีดให้หวนรุ่ย?"

"ตอนนี้คุณมัวแต่ยุ่งอยู่จึงอาจไม่ทราบว่าคุณชายน้อยจิ่นซิงเพิ่งจะได้รับการเลื่อนตำแหน่ง"ผู้ช่วยจางอธิบายเพิ่มเติมว่า "ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขามอบของขวัญและเงินเพื่อติดสินบนคุณจิ่นซิงอยู่สามสี่ครั้ง คุณจิ่นซิงจึงติดต่อคุณหนูสี่มู่เพื่อเอาเงินที่ได้มาไปมอบให้กับเธอ"

มู่เฉินหย่วนทำท่าว่าเข้าใจ "อาของผมเป็นคนฉลาด แต่การที่เธอคิดจะเล่นงานผม ช่างเป็นเรื่องที่โง่เขลาสิ้นดี!" เรียกรับเงินจากผู้อื่นงั้นเหรอ เห็นได้ชัดว่าเป็นเรื่องถนัดของลูกชายเธอ"

"คุณหนูสี่มู่เป็นคนมือเติบ เธอย่อมร้อนใจถ้าไม่มีเงินอยู่ในมือ" ผู้ช่วยจางละเว้นคำว่า "โง่" เอาไว้ "ไม่อย่างนั้น เมื่อเธอมีข้อมูลเรื่องคนที่จะมาเป็นล่าม เธอคงจะไม่ให้ลูกสะใภ้บุญธรรมของเธอไปเจรจากับคุณถัง แต่พอเจรจาไม่สำเร็จเธอก็ส่งคนมาฆ่าปิดปาก"

นิ้วที่ซุกอยู่ในกระเป๋ากางเกงเกร็งขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่มู่เฉินหย่วนจะพูดต่อไปว่า "ส่งหน่วยมังกรไปสิงคโปร์ เบื้องต้นให้เจรจากับพวกเขาก่อน ทำให้คุณหนูสี่มู่หลุดจากตำแหน่งให้ได้ ถ้าหากว่าพวกเขาไม่เห็นด้วย คุณคงรู้นะว่าจะต้องทำยังไง" "

ความคิดเห็น