บทที่ 95 น้ำมันของฉันน่ะ มันล้างออกยาก

บทที่ 95 น้ำมันของฉันน่ะ มันล้างออกยาก

ก็เพราะว่านังผู้หญิงชั้นต่ำที่ชื่อว่าถังซิน ทำให้หล่อนต้องถูกไล่ออกจากบริษัทมู่ซื่อ ติดแบล็คลิสต์ ยังดีที่เมื่อก่อนตอนทำงานอยู่ที่มู่ซื่อได้รู้จักคนไม่น้อย เลยทำให้ไม่ได้แย่ลงไปกว่าเดิม

แต่ว่าพอได้มาเจอถังซินอีกครั้ง หล่อนก็แทบจะอยากเข้าไปกระชากนังผู้หญิงคนนี้เหลือเกิน!

แววตาที่แทบจะพ่นไฟออกมาของเฉียวมั่นหลัว แน่นอนว่าถังซินก็ไม่สามารถเมินเฉยได้ หล่อนยิ้มอ่อนๆพร้อมทั้งกล่าวทักทาย: “ไม่ได้เจอกันนานเชียวผู้จัดการเฉียว สบายดีไหมคะ”

“ฉันไม่ได้ทำงานอยู่ที่มู่ซื่อแล้ว” เฉียวมั่นหลัวเก็บอาการโมโหไว้ นังผู้หญิงคนนี้ตั้งใจเรียกเราว่า “ผู้จัดการเฉียว” คิดจะมาทำให้หล่อนอับอายงั้นเหรอ? “ยิ่งไปกว่านั้นพวกเราก็ไม่ได้สนิทกันด้วย”

เห็นได้ชัดว่าเฉียวมั่นหลัวไม่อยากที่จะสนใจหล่อน หันไปพูดกับผู้ชายที่ควงอยู่สองสามประโยค แล้วสองคนก็เดินเข้าไปในร้านเหม่ยจวง

ถังซินยกริมฝีปากขึ้น

หล่อนคิดว่าเฉียวมั่นหลัวจะมาคุยโม้โอ้อวดต่อหน้าหล่อนเสียอีก แต่ดันรีบเดินไปขนาดนี้ มีเรื่องที่ต้องรีบไปทำหรือไงกัน?

ถังซินมาที่นี่ก็มีเรื่องสำคัญที่ต้องทำ แล้วก็รีบเดินเข้าไปในร้านเหมยจวง หลังจากเดินตามพนักงานเข้าไปในห้องที่จองไว้ ก็รีบเข้าไปทำความรู้จักกับประธานส้งทันที

ประธานส้งที่อายุราวๆห้าสิบปีจากบริษัทหวนหย่า ดูสุภาพอ่อนโยน แต่สายตากลับจ้องมองเรือนร่างของถังซินอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะตอนเจรจาธุรกิจ ก็ถือโอกาสนี้มานั่งลวนลามหล่อน

ถังซินรู้แล้วว่าเจียงจิ้งกำลังวางแผนอะไรอยู่

บริษัทหวนหย่ากับบริษัทมู่ซื่อเป็นพันธมิตรกันทางธุรกิจ ถ้าเกิดหล่อนทำให้ประธานส้งเกิดความไม่พอใจ ปฏิเสธที่จะร่วมมือกับบริษัทมู่ซื่อแล้วล่ะก็ เจียงจิ้งก็จะถือโอกาสนี้ไล่หล่อนออกได้

“ท่านประธานส้งบอกว่ายี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์ของกำไรค่ะ” ถังซินยิ้มพร้อมพูดขึ้น ใช้ภาษาฟินแลนด์อย่างคล่องแคล่วพูดกับผู้ชายผมสีบลอนด์ทองสองคนที่อยู่ตรงหน้า “ท่านประธานส้งอยากที่จะทำงานร่วมกับทางของพวกคุณมากเลยค่ะ”

“จริงเหรอครับ?” ชายผมทองถามด้วยความตะลึง

ที่จริงแล้วเขากะที่จะต่อรองอยู่ที่สิบห้าเปอร์เซ็นต์ คิดไม่ถึงว่าบริษัทหวนหย่าจะใจกว้างขนาดนี้

จากนั้นชายผมทองก็ยื่นมือไปทางคุณส้งทันที

คุณส้งที่นั่งอยู่ฟังไม่เข้าใจ แต่ว่าทางนั้นเขายื่นมือมาแล้ว ก็รีบยื่นมือไปประกบทันที หลังจากนั้นก็ถามถังซิน “ตะกี้พวกคุณคุยอะไรกันเหรอ มิสเตอร์เขาดูดีใจมากเลย”

ถังซินตอบ: “ดิฉันบอกเขาไปว่า เขาคิดไม่ผิดที่เลือกบริษัทหวนหย่า มิสเตอร์เขาเสนอมาว่าต้องการยี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์ของกำไรค่ะ”

“ยี่ ยี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์?” ประธานส้งพูดติดๆขัดๆด้วยความร้อนรน “ไม่ได้! ไม่ได้! แบบนี้ฉันขาดทุนตายน่ะสิ คุณไปคุยกับเขาอีกรอบเลย”

“กำไรที่ทางมิสเตอร์เขาเสนอมา มันเป็นกำไรที่ทางเขาเรียกร้องมา” ถังซินแสดงสีหน้ากดดันประธานส้ง

“เขาบอกว่าถ้าท่านไม่เห็นด้วย เขาก็จะไปหาบริษัทอื่นค่ะ”

“แต่ว่ามันก็…..”

“ท่านประธานส้งคะ นี่คือโอกาสที่ดีของบริษัทของท่านที่จะเปิดตลาดในต่างประเทศ” ถังซินกระซิบที่ข้างหูของเขา “ท่านก็รู้ว่ามีคนไม่น้อยที่อยากร่วมงานกับทางพวกเขา ถ้าท่านสามารถร่วมมือกับทางเขาตีตลาดฟินแลนด์ได้สำเร็จ หลังจากนั้นถ้าอยากเจาะตลาดยุโรปก็ง่ายแล้วนะคะ”

“ยี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์มันเยอะไปหน่อยนะ แต่ถ้าพูดถึงบริษัทหวนหย่าในตอนนี้ ท่านแค่ยอมเข้าเนื้อตัวเองซักหน่อย จากนั้นก็จะได้กลับมามากกว่า ท่านคิดว่ายังไงล่ะคะ?”

บริษัทหวนหย่าไม่เคยทำการตลาดในต่างประเทศมากก่อน นี้ถือว่าเป็นครั้งแรกที่จะทำงานร่วมกับบริษัทจากประเทศฟินแลนด์ ประธานส้งไม่รู้เรื่องตลาดต่างประเทศเลยสักนิด ก็เลยติดกับของถังซินเข้าแล้ว

ประธานส้งพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ยอมกัดฟันพูด: “ถ้างั้นก็ยี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์แล้วกัน ตามนั้น!”

ถังซินยิ้มอ่อนๆ

เหอะเหอะ น้ำมันของหล่อนก็ไม่ใช่ว่าจะเช็ดออกได้ง่ายๆหรอกนะ!

ถังซินเอาเนื้อหาทั้งหมดส่งให้กับผู้ช่วยของคุณส้ง ผู้ช่วยรีบไปจัดการอย่างรวดเร็ว เพียงสิบนาทีก็เดินถือใบสัญญาสองใบที่ยังอุ่นๆอยู่กลับมา ทั้งสองบริษัทก็เซ็นสัญญาประทับกันเรียบร้อย

พอรับประทานอาหารกันเสร็จก็เดินออกมาจากร้าน ข้างนอกท้องฟ้าสีดำมืด ไฟของร้านร้านเหมยจวงสว่างไสว เริ่มมีเสียงดังขึ้นแล้ว