ตอนที่ 7

ร้านอาหารA

20นาทีต่อมา

"เฮ้อ ถึงสักที หิวจนจะกินผู้ชายได้หมดแล้วเนี่ย"พี่จุ๋มเธอปลดเบลท์ออกและเอ่ยบ่นขึ้น ฉันที่กำลังปลดเบลท์เหมือนกับเธอก็ยิ้มขำเธอที่เธอบ่น

"ไปค่ะ หุ้นส่วน^_^"พี่จุ๋มยื่นแขนมาให้ฉันคล้องเมื่อเราเดินลงมาจากรถเรียบร้อยแล้ว ฉันก็อมยิ้มและยื่นมือไปคล้องเเขนเธอ แล้วเธอก็พาฉันมานั่งที่โต๊ะอาหาร เธอเดินไปสั่งอาหารให้ฉันเองเสร็จสรรพ ฉันก็มองไปรอบๆ ร้าน ร้านนี้ไม่ค่อยมีคนเลย มีก็แต่ชายชุดดำที่พากันนั่งดื่มในสวนหย่อมของร้าน

"ร้านนี้ไม่ค่อยมีคนเลยนะคะ"ฉันเอ่ยถามพี่จุ๋มไปตอนที่เธอเดินมานั่งฝั่งตรงข้ามกับฉัน

"อืม ตอนแรกพี่ก็สงสัยเพราะปกติร้านนี้ คนเยอะมากพี่มากับแฟนพี่น่ะไม่มีโต๊ะนั่งจ้า ต้องสั่งกับไปกินที่บ้านอ่ะ"พี่จุ๋มบ่นอุบขึ้น ฉันก็ยิ้มขำกับท่าทางของเธอ

"เมื่อกี้พี่ถามเจ้าของร้านว่าทำไมวันนี้ลูกค้าไม่เยอะ เจ้าของร้านบอกว่ามีแก๊งมาเฟียญี่ปุ่นมาทานอาหารที่นี้ พวกนั้นไล่คนออกไปหมดเลย"พี่จุ๋มเอ่ยบอกฉัน และเธอก็เหลือบหางตาไปมองทางข้างในร้านที่อยู่ลึกเข้าไปหน่อย ตรงนั้นมีโต๊ะนั่งเป็นสวนหย่อม มีผู้ชายชุดดำนับร้อยกำลังนั่งเฮฮากินเหล้ากันอยู่

"พวกมันพูดอะไรกันวะ ข้อยบ่เข้าใจ"พี่จุ๋มพูดขึ้น ฉันก็หลุดขำเธอไป ก็คนพวกนั้นพูดเป็นภาษาญี่ปุ่นไง เเล้วผสมกับพวกนั้นเมาเลยพูดออกมาไม่ใช่ภาษาญี่ปุ่นอย่างเดียว

"ริวอิจิ"ฉันพึมพำขึ้น เมื่อพูดถึงภาษาญี่ปุ่น เอาอีกแล้ว ฉันคิดถึงผู้ชายคนนั้นอีกแล้ว

"มีอะไรคะ น้องฟ้า อยากสั่งอะไรเพิ่มไหม ทานได้รึป่าวลูก?"พี่จุ๋มเธอเอ่ยถามฉัน ฉันก็รีบส่ายหัวไปให้เธอว่าฉันไม่ต้องการอะไรเพิ่มแล้ว

"กินได้ค่ะ"ฉันมองไปที่อาหารบนโต๊ะ พวกมันคือลาบหมูนำ้ตกและส้มตำพร้อมกับหมูปิ้งและอื่นๆ อีกหลายจาน ฉันกับพี่จุ๋มจะกินหมดไหมเนี่ย

"ดีมากจ๊ะ กินได้เต็มที่คะลูก ก่อนจะกินเนี่ย ขอถ่ายรูปหนูโปรโมทร้านให้เขาหน่อย หยิบกระด้งขึ้นมาถือไว้ค่ะลูกสาว"พี่จุ๋มเอ่ยบอกฉันพลางหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูของเธอขึ้นมาเพื่อจะถ่ายรูปฉัน ฉันก็หยิบจานผัดอะไรสักอย่างนี้แหละฉันไม่รู้จักกับหมูปิ้งและนำ้พริกพร้อมผักในกระด้งสานขึ้นมาถือแล้วยิ้มสวยๆ ไปให้กล้อง

"สวยมากค่ะ น้องปลายฟ้า 1 2 3"

แชะ

"โห้ สวยมากลูก ทานได้แล้ว"พี่จุ๋มเอ่ยบอกฉันและเธอก็กดโทรศัพท์ของเธอเพื่อจะโพสต์รูปของฉันล่ะมั้ง ฉันก็วางจานกับกระด้งสานที่ฉันถือลง พลางหยิบช้อนกับส้อมที่พี่จุ๋มจัดให้มาถือไว้

​