บทที่ 223 ความโกรธของเยี่ยมบุญ

ริมฝีปากบางๆของเปปเปอร์กระตุกไปมา อยากจะบอกว่าที่เขาตกหลุมรักส้มเปรี้ยว เป็นเพราะเพราะฉันเห็นคุณสมบัติที่ดีงามของเธอในจดหมายเหล่านั้นแล้ว

อย่างไรก็ตามเมื่อพูดถึงตรงนี้ เขากลับไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้

ส้มเปรี้ยวมีคุณสมบัติที่ดีงามอะไรไหม?

แน่นอนว่าไม่มีบุคลิกที่สอง แต่ก็ถือว่าเป็นบุคลิกหลักๆของส้มเปรี้ยว

ทันใดนั้นเขาก็พบว่าเขาหาไม่เจอเลย แต่ข้อเสียกลับมีมากมายก่ายกอง เช่นใจแคบ ชอบต่อล้อต่อเถียง

สรุปได้ว่าส้มเปรี้ยวในตอนนี้ ไม่ตรงกับส้มเปรี้ยวที่มีชีวิตชีวา จิตใจดี และดีงามคนนั้นอย่างที่เขาเห็นในจดหมายโดยสิ้นเชิง

จริงๆแล้วเขาก็รักเธอไม่ไหวอยู่บ้างเช่นกัน แต่เขาเคยสาบานก่อนที่จะพบกับส้มเปรี้ยวว่า เขาจะทำให้ส้มเปรี้ยวมีความสุขไปตลอดชีวิต

ดังนั้นถึงแม้ว่าเขาจะรักเธอไม่ไหว แต่เขาก็จะไม่ยอมเสียเธอไปเช่นกัน

เว้นเสียแต่ว่า ส้มเปรี้ยวจะไม่ใช่คนที่สื่อสารทางจดหมายกับเขาคนนั้น แต่มันจะเป็นไปได้ไหมนะ?

การดูถูกตัวเองแวบวาบขึ้นมาในดวงตาของเปปเปอร์ แล้วมันก็หายวับไป และหลังจากที่เขารับไวน์แดงแก้วหนึ่งที่อยู่ในถาดของบริกรมาแล้ว เขาจึงตอบว่า “ตกหลุมรักก็คือตกหลุมรัก ไม่มีเหตุผลหรอกครับ”

“อภัยให้ฉันด้วยที่ต้องพูดตรงๆ ประธานเปปเปอร์ดีเลิศขนาดนี้ ตามหลักเหตุผลแล้วไม่ควรไปตกหลุมรักผู้หญิงอย่างคุณส้มเปรี้ยวเลย และฉันก็ไม่เชื่อว่าประธานเปปเปอร์จะมองไม่ออกว่าแท้ที่จริงแล้วคุณส้มเปรี้ยวเป็นคนยังไงกันแน่” คุณหญิงนิภาแกว่งแก้วไวน์และยิ้มให้เขา

เปปเปอร์เม้มริมฝีปากล่าง แล้วพูดว่า “ผมทราบครับ แต่ผมเคยให้คำมั่นสัญญากับส้มเปรี้ยวเอาไว้แล้ว”

“ประธานเปปเปอร์เป็นคนที่รักษาคำมั่นสัญญาที่ดีจริงๆ แต่ฉันพูดจริงๆนะ ฉันหวังว่าประธานเปปเปอร์จะเลิกกับคุณส้มเปรี้ยว เธอไม่เหมาะกับคุณแล้วก็ไม่คู่ควรกับคุณด้วย เธอไม่มีอะไรเทียบอดีตภรรยาของคุณได้เลย และสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ เธอจะต้องพบกับความหายนะในสักวัน หวังว่าประธานเปปเปอร์จะพิจารณาให้ดีดีนะคะ” เมื่อคุณหญิงนิภาพูดจบก็หันหลังแล้วเดินจากไป

ที่เธอพูดทั้งหมดนี้ เพราะเห็นแก่หน้าของท่านย่าตระกูลนวบดินทร์ทั้งนั้น ตอนที่เธอยังสาว เธอถูกแม่สามีรังแก และท่านย่าตระกูลนวบดินทร์ได้ช่วยเหลือเธอไม่น้อย ดังนั้นเธอจึงรับความเมตตานี้เอาไว้ และมาเตือนเปปเปอร์

ส่วนเปปเปอร์จะฟังหรือไม่ มันก็ไม่ใช่เรื่องของเธอ

ในขณะที่เปปเปอร์กำลังมองแผ่นหลังของคุณหญิงนิภา นัยน์ตาของเขาก็ลึกลง ราวกับว่ากำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่

ผ่านไปสักพัก เขาก็ดื่มไวน์แดงเสร็จ แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา และส่งข้อความไปหามายมิ้นท์ว่า : เรื่องในวันนี้ ผมขอโทษนะ

มายมิ้นท์กำลังนั่งคุยกับราเม็งและลาเต้อยู่ในรถ ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เธอจึงหยิบมันออกมาดู จากนั้นเธอก็ขมวดคิ้วขึ้นมา

เมื่อราเม็งที่กำลังขับรถอยู่เห็นความหงุดหงิดที่อยู่บนใบหน้าของเธอผ่านกระจกมองหลัง จึงถามว่า “พี่ ใครอ่ะ?”

“เปปเปอร์น่ะ” มายมิ้นท์ตอบ

ลาเต้ที่นั่งข้างคนขับรถรีบหันหน้ามา แล้วถามว่า “เขาส่งมาหาเธอทำไม?”

“ไม่รู้สิ เขาส่งข้อความหาฉัน ฉันขอดูก่อนนะ” แล้วมายมิ้นท์ก็เปิดอ่านข้อความของเปปเปอร์

เมื่อมองดูข้อความที่อยู่บนหน้าจอ เธอก็ยิ้มเยาะขึ้นมาครู่หนึ่ง

ลาเต้แย่งโทรศัพท์มาดูด้วยความสงสัยใคร่รู้ และกลอกตามองบน แล้วก็พูดว่า “เขามาขอโทษแทนส้มเปรี้ยวอีกแล้วล่ะสิ หลายเดือนมานี้ เขาขอโทษแทนส้มเปรี้ยวมากี่ครั้งแล้ว เขาไม่เอือม แต่ฉันเอือมไปหมดแล้วมายมิ้นท์ฉันจะตอบเธอเอง”

ขณะที่เขาพูด เขาก็คลิกไปที่กล่องตอบกลับข้อความ แล้วเริ่มพิมพ์ตัวอักษร เขาพิมพ์ไปพลาง ท่องไปพลาง “ถ้าคุณคิดว่าอยากจะขอโทษฉันจริงๆ ก็ส่งส้มเปรี้ยวเข้าคุกไปซะ นี่จึงจะแสดงให้เห็นว่าคุณได้ขอโทษอย่างจริงใจ ขอโทษด้วยวาจาเท่านั้น แต่กลับไม่ทำอะไรเลย คำขอโทษที่ไม่จริงใจแบบนี้ คุณเอากลับไปสร้างความประทับใจให้ตัวเองเถอะ ส่ง!”

ลาเต้คืนโทรศัพท์ให้กับมายมิ้นท์ แล้วพูดว่า “เป็นยังไงบ้างมายมิ้นท์ ข้อความที่ฉันตอบกลับไปใช้ได้ไหม”

“ไม่เลวเลยทีเดียว” ยากนักที่ มายมิ้นท์จะสนับสนุนคำพูดของเขา

ลาเต้จึงรู้สึกมีความสุขในทันที

ราเม็งมองค้อนเขา หลังจากนั้นก็พูดขึ้นมาทันทีว่า “พี่สาว จริงๆแล้วผมก็ทำได้เหมือนกันนะ”

“พี่เชื่อมั่นในตัวนายนะ แต่นายตั้งใจขับรถเถอะ อย่ามองไปรอบๆ มันอันตราย” มายมิ้นท์ตบที่นั่งของคนขับไปมา

ราเม็งโอดครวญขึ้นมาด้วยความน้อยใจ

ลาเต้ยิ้มอย่างภาคภูมิใจให้เขา

ราเม็งขี้เกียจจะไปสนใจเขา

ในงานเลี้ยง เมื่อเปปเปอร์เห็นข้อความที่ตอบกลับมาของมายมิ้นท์ เขาก็หรี่ตาลง

เขามองดูก็รู้ว่านี่ไม่ใช่ข้อความที่มายมิ้นท์ตอบกลับมา

หลังจากการหย่าร้าง ท่าทีของมายมิ้นท์ที่มีต่อเขานั้นเย็นชาอย่างยิ่ง เมื่อรู้ว่าเขาเป็นคนส่งมา เธอก็จะตอบกลับมาเพียงสั้นๆได้ใจความมาก และจะไม่ตอบกลับมายาวขนาดนี้

ดังนั้นคนที่ตอบข้อความนี้ คือราเม็งหรือลาเต้กันแน่?

คนสองคนนี้กำลังตอบกลับด้วยโทรศัพท์มือถือของมายมิ้นท์จากที่ไหน ที่บ้านของพวกเขา หรือที่บ้านของมายมิ้นท์?

แต่ไม่ว่าระหว่าพวกเขาใครจะตอบ ก็ไม่สำคัญเท่าพวกเขาอยู่ที่บ้านของตัวเอง หรืออยู่บ้านมายมิ้นท์

ภายในใจของเปปเปอร์รู้สึกไม่สบายเป็นอย่างมากและอยากจะขยี้โทรศัพท์ให้แหลกด้วยความหงุดหงิด