ตอนที่ 324
บทที่ 324 เอาออกตอนนี้เลย
October 22, 2026
ได้ยินคำพูดที่แสดงถึงความรังเกียจของเธอ เปปเปอร์ก็ชะงักอยู่กับที่ไม่ขยับ
มายมิ้นท์จับที่ศีรษะตัวเอง อารมณ์สับสนว้าวุ่นมาก
คือเปปเปอร์นี่เอง!
คนในคืนนั้น ก็คือเปปเปอร์นี่เอง!
ไม่ มันจะเป็นไปได้อย่างไร!
คืนนั้นคนที่ตื่นขึ้นมาเห็น เห็นชัดว่าเป็นผู้ชายอีกคน ไม่ใช่เปปเปอร์!
มายมิ้นท์ยังไม่ยอมเชื่อคำพูดของเปปเปอร์ เธอมองซ้ายทีขวาที มองไปที่โทรศัพท์มือถือของตัวเองบนหัวเตียง ราวกับกำลังหาตัวช่วยชีวิตอย่างนั้น ยื่นมือไปคว้ามา จากนั้นก็เปิดวีแชท กดหาชื่อZ-Hนี้จนเจอ กดโทรออกไปทันที
ไม่นาน เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงของเปปเปอร์ก็ดังขึ้น เสียงเรียกเข้าเป็นเสียงพิเศษโดยเฉพาะ
วินาทีนั้น มายมิ้นท์รู้สึกว่าโลกของตัวเองพังทลายลง โทรศัพท์ในมือร่วงหล่น กระแทกลงกับบนผ้าห่ม
คือเขา เป็นเขาจริงๆ!
มายมิ้นท์ไม่อาจหลอกตัวเองได้อีกต่อไปแล้ว ว่าผู้ชายในคืนนั้นไม่ใช่เปปเปอร์
เธอจับผ้าห่มเอาไว้แน่น ตาสองข้างแดงก่ำมองไปยังเปปเปอร์ เสียงเต็มไปด้วยความโกรธ “ทำไมต้องหลอกฉัน หลอกฉันมันสนุกมากเหรอ”
“ผมไม่ได้……”
มายมิ้นท์ตัดบทเปปเปอร์ด้วยอารมณ์คุกรุ่น “คุณจะบอกว่าคุณไม่ได้ตั้งใจเหรอ หึ!”
เธอหัวเราะเยาะออกมา “คืนนั้นฉันเมาเหล้า คุณไม่ได้เมาสินะ คุณรู้ว่าคนในคืนนั้นคือฉัน แต่กลับไม่บอกฉัน ในทางกลับกันก็ใช้ไอดีที่ชื่อว่าZ-Hอะไรนี่มาติดต่อฉัน ทุกครั้งที่ฉันขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของคุณ ลับหลังคุณคงหัวเราะเยาะฉันอยู่สินะ หัวเราะเยาะในความโง่เขลาของฉัน ที่ไม่รู้ว่าZ-Hก็คือคุณเปปเปอร์!”
เปปเปอร์ขมวดคิ้วแน่น “ผมยอมรับว่าผิดปกปิดตัวตนตอนที่ติดต่อกับคุณ แต่ผมไม่เคยโกหกคุณเลยนะ ยิ่งไม่เคยหัวเราะเยาะคุณ Z-Hก็คือชื่อของผม คุณเองก็รู้ อีกชื่อหนึ่งของผมชื่อว่าก้องกวิน!”
ดังนั้นตั้งแต่ต้นจนจบ เขาก็ใช้ชื่อนี้ติดต่อกับเธอมาตลอด
แค่เพียงตัวเธอจำไม่ได้เท่านั้น
มายมิ้นท์โกรธจนหัวเราะออกมา “ตัวอักษรตัวหน้าสองตัว ใครจะไปเดาได้ว่าเป็นก้องกวินกันเล่า”
ยิ่งไปกว่านั้น เธอก็รู้ว่าเขาคือข้าวก้อง จึงรู้ว่าอีกชื่อหนึ่งของเขาชื่อว่าก้องกวิน
ดังนั้นต่อให้ตอนแรกเธอเดาได้ว่าZ-Hคือก้องกวิน ก็ไม่รู้ว่าก้องกวินคือเปปเปอร์
เปปเปอร์สำลักไปชั่วขณะ ทันใดนั้นก็นิ่งเงียบ
ก็ใช่ แค่เพียงตัวอักษรสองตัว ก็ยากที่จะเดาได้จริงๆ
ด้านข้าง การันต์ที่ดูละครอยู่อย่างเงียบๆมาโดยตลอดมองไปยังเปปเปอร์ที่ไม่มีเหตุผลพอ แล้วก็หันไปมองมายมิ้นท์ที่โกรธเคือง ดันแว่นตาเบาๆ
เอาละซิ ประโยคเดียวที่ว่าพ่อแท้ๆของเด็กคนนี้คือเปปเปอร์ ดูเหมือนจะเป็นปัญหาแล้ว
มายมิ้นท์บีบมือ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะตัวเอง “มิน่าเล่าส้มเปรี้ยวถึงอยากจะเอาลูกในห้องฉันออก ที่แท้เธอก็รู้แต่แรกแล้วว่าเป็นลูกของคุณ”
สีหน้าเปปเปอร์หม่นหมองลง “ส้มเปรี้ยวรู้ว่าเป็นลูกของผมเหรอ”
นี่จะเป็นไปได้อย่างไร
ส้มเปรี้ยวจะรู้ได้อย่างไร
เรื่องกับมายมิ้นท์คืนนั้น เขาไม่ได้บอกส้มเปรี้ยว ดังนั้นส้มเปรี้ยวจะรู้ได้อย่างไน
“ที่มายมิ้นท์พูดก็ถูก ส้มเปรี้ยวรู้จริงๆ ข้อนี้ผมพิสูจน์ได้ อีกอย่างผมเองก็รู้นานแล้ว ส้มเปรี้ยวเป็นคนบอกผม” การันต์หยิบมีดผ่าตัดออกมาจากกระเป๋าเสื้อกาวน์สีขาว พูดพลางเล่นมีดไปพลาง
“แล้วก็ทามทอย” ความเยาะเย้ยดูถูกบนใบหน้าของมายมิ้นท์ยิ่งเพิ่มมากขึ้น “คุณใช้Z-Hชื่อนี้มาติดต่อกับฉันบอกว่าคุณคือเพื่อนของทามทอย ดังนั้นต่อมาฉันจึงถามทามทอยว่ารู้จักคุณหรือเปล่า ทามทอยกลับบอกว่าไม่ได้สนิทกับคุณ แน่นอนว่าฉันก็เชื่อไปโดยไม่ได้คิดอะไรมาก ตอนนี้ฉันจึงพบว่า ฉันเป็นคนที่โง่ที่สุดในโลกจริงๆ ถูกคนต้มเสียจนเปื่อย ทุกคนต่างก็รู้ว่าเด็กในท้องฉันเป็นลูกของคุณ มีแค่ฉันคนเดียวที่ไม่รู้ น่าหัวเราะแค่ไหน!”