ตอนที่ 456
บทที่ 456 การกระทำของคนใจแคบ
October 22, 2026
เนื่องจากท่าทีคุณมายมิ้นท์ที่ปฏิบัติต่อเปปเปอร์นั้น มองไม่ออกว่าเธอจะทำอาหารเย็นให้ประธานเปปเปอร์กินได้ด้วยตนเอง
อีกอย่าง ก่อนหน้านี้ตอนที่ประธานเปปเปอร์ยังไม่ได้ช่วยคุณมายมิ้นท์ ก็ไม่เคยเห็นคุณมายมิ้นท์ทำอาหารให้ประธานเปปเปอร์ประธานเลยสักครั้ง
ดังนั้นตอนนี้เมื่อเขาได้ยินว่ามายมิ้นท์จะทำอาหารให้ประธานเปปเปอร์กินด้วยตนเอง ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่อยากจะเชื่อ
เปปเปอร์เห็นสายตาอันแปลกประหลาดใจในดวงตาของผู้ช่วยเหมันตร์ เขาก็รู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายหนึ่งคิดอะไรอยู่ ริมฝีปากเรียวบางเผยอขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงเผยถึงความเย่อหยิ่งและโอ้อวดออกมาว่า “ไม่เหมือนตัวเธอตรงไหน? เธอไม่เพียงจะทำอาหารให้ผมกิน แต่ว่านับจากนี้เธอจะดูแลผมด้วยตัวเอง”
“จริงหรือครับ?” ผู้ช่วยเหมันตร์ไม่เพียงแค่เบิกตากว้างอย่างเดียวเท่านั้น แต่ปากของเขาก็อ้ากว้างมากขึ้นด้วย
เปปเปอร์หรี่ตามองดูเขา “คิดว่าผมจะหลอกคุณหรือไง?”
“......” ผู้ช่วยเหมันตร์ไม่รู้จะพูดอะไรออกมา
แน่นอนว่าไม่มีเหตุผลอะไรต้องหลอกเขา
เนื่องจากมันไม่มีประโยชน์
ดังนั้นนี่คือความจริง คุณมายมิ้นท์จะดูแลประธานเปปเปอร์จริงๆ!
“ประธานเปปเปอร์ครับ คุณเป็นคนเสนอขึ้นมาเองหรือว่า......”
“เธอเป็นคนบอกเอง” เปปเปอร์ตอบเขากลับไปอย่างตรงไปตรงมา
ผู้ช่วยเหมันตร์ใช้มือกุมไปที่คางแล้วครุ่นคิด “ถ้าอย่างนั้นคงจะเป็นเพราะคุณมายมิ้นท์รู้สึกซาบซึ้งใจที่ท่านช่วยเธอเอาไว้ในครั้งนี้ ว่าแต่ประธานเปปเปอร์ครับ ท่านตั้งใจจะทำอย่างไร?”
“หมายความว่ายังไง?” เปปเปอร์เปปเปอร์หรี่ตาลง
ผู้ช่วยเหมันตร์มองไปทางเขา “ก็เรื่องโอกาสนะสิครับ นี่คือโอกาสอันดีที่จะได้คืนดีกับคุณมายมิ้นท์ การที่คุณช่วยเธอเอาไว้ในครั้งนี้ไม่มี หากเปรียบเทียบกับการที่คุณเคยช่วยเธอเอาไว้ครั้งก่อนก่อนแล้ว ครั้งนี้มันช่างน่าประทับใจเหลือเกิน จากที่คุณมายมิ้นท์ตั้งใจจะอยู่ดูแลท่าน ก็พอจะมองออกว่าคุณมายมิ้นท์ไม่ได้เกลียดท่านแล้ว เธอติดหนี้บุญคุณท่านครั้งใหญ่ ดังนั้นหากว่ายื่นข้อเสนอขอคืนดีกับเธอ คาดว่าเธอก็คงจะตอบตกลง”
ต้องยอมรับว่านี่เป็นโอกาสที่หาได้ยากมาก
อีกทั้งยังเป็นโอกาสที่น่าจะประสบผลสำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์
แต่เปปเปอร์กลับไม่เคยคิดถึงมันมาก่อน ต่อให้ได้ยินผู้ช่วยเหมันตร์พูดขึ้นแบบนี้ ในใจของเขาก็ไม่ได้รู้สึกสั่นไหวแม้แต่น้อย กลับตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “ผมจะไม่ทำแบบนั้นแน่”
“ทำไมล่ะครับ?” ผู้ช่วยเหมันตร์รู้สึกไม่เข้าใจเอาเสียจริง
ประธานเปปเปอร์รักคุณมายมิ้นท์เสียขนาดนั้น รักมากเสียจนไม่คิดแม้แต่ชีวิตตนเอง
ในเมื่อมีโอกาสอันดีที่จะขอคืนดีกับคุณมายมิ้นท์ได้ แต่ทำไมประธานเปปเปอร์จึงได้ปฏิเสธกันเล่า?
สิ่งนี้ทำให้ผู้ช่วยเหมันตร์ไม่เข้าใจเลยเสียจริง
เปปเปอร์เอื้อมไปหยิบเอกสารฉบับหนึ่งมาเปิดดู “ถ้าผมทำแบบนั้น มันจะแตกต่างอะไรกับการนำบุญคุณเอามาบีบบังคับเธอ อีกอย่างนี้มันเป็นวิธีการของคนใจแคบ ผมจะทำแบบนั้นโดยไม่สนใจอะไรไม่ได้หรอก ถ้าอยากจะได้ตัวเธอกลับมาก็ควรที่จะใช้วิธีอันสะอาดเปิดเผย ให้เธอกลับมาอยู่ข้างกายผมด้วยความยินยอมของเธอเอง แต่ไม่ใช่โดยวิธีอันสกปรกแบบนี้”
“อีกอย่าง ต่อให้ผมใช้วิธีนี้แล้วได้เธอกลับมาครอบครอง ก็คงมีแต่จะทำให้เธอโกรธเกลียดผมมากกว่าเดิม แม้ว่าตอนนั้นพวกเราจะคืนดีกันแล้ว แต่ถึงอย่างไรเราก็ยังคงเป็นคู่สามีภรรยาที่มีแต่ความเคียดแค้นต่อกัน นี่ไม่ใช่สิ่งที่ผมอยากได้ เข้าใจไหม?” เขาเหล่ตาไปมองดูผู้ช่วยเหมันตร์
เมื่อฟังออกว่าน้ำเสียงของประธานเปปเปอร์ดูไม่พอใจเท่าไรนัก ผู้ช่วยเหมันตร์ก็ก้มหน้าลงและตอบว่า “ขอโทษด้วยครับประธานเปปเปอร์ ผมไม่คิดให้ดีก่อนพูด”
“ถ้ารู้ก็ดีแล้ว และต่อจากนี้อย่าได้พูดถึงอีก” เปปเปอร์เปิดฝาปากกาออกแล้วพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
“ครับ” ผู้ช่วยเหมันตร์พยักหน้าตอบรับ
เปปเปอร์เซ็นชื่อของตนลงไปบนเอกสาร “อ้อจริงสิ ตอนนี้สถานการณ์ของราเม็งเป็นยังไงบ้าง?”
“เขา?” แววตาของผู้ช่วยเหมันตร์แฝงไปด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย “เขาได้ลาออกจากวงการบันเทิงและกลับไปอยู่ที่เมืองหลวงแล้วครับ”
“กลับไปเมืองหลวง?” เปปเปอร์ที่กำลังเปิดเอกสารอีกฉบับหนึ่งออกดูก็ชะงักลงแล้วเงยหน้ามองดู “เรื่องนี้มันตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”
“เมื่อวานนี้ในตอนเช้าเองครับ คาดว่าอีกไม่นานก็คงจะได้ยินข่าวคราวในวงการว่าคุณชายทายาทผู้สืบทอดตระกูลอัคคเดชโภคินกลับคืนสู่ตระกูลแล้ว” ผู้ช่วยเหมันตร์ตอบ
เปปเปอร์หมุนปากกาในมือ “นั่นหมายความว่าราเม็งตั้งใจจะกลับไปยังตระกูลอัคคเดชโภคินเพื่อแย่งชิงตำแหน่งทายาทสืบทอดอย่างงั้นหรือ?”
“น่าจะเป็นอย่างนั้นครับ” ผู้ช่วยเหมันตร์พยักหน้า “ในครั้งนี้ การกระทำต่างๆ ที่องอาจ ทำขึ้นก็เพื่อจะแย่งชิงตำแหน่งทายาทสืบทอดตระกูลอัคคเดชโภคิน ทำให้ราเม็งรู้สึกโมโหขึ้นมาจริงๆ ดังนั้นคาดว่าราเม็งคงจะไม่ปล่อยองอาจ และบุตรนอกสมรสของคนอื่นไปแน่”
“จับตามองดูราเม็งเอาไว้ เขาจะต้องไปตามหาองอาจแน่ๆ เพียงแค่จับตามองดูราเม็ง การที่พวกเราตามหาองอาจจนพบก็มีความเป็นไปได้สูง” เปปเปอร์หรี่ตาลงแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
ผู้ช่วยเหมันตร์มองไปทางเขาด้วยแววตาสงสัยข้องใจ “ประธานเปปเปอร์ครับ ทำไมถึงพูดแบบนั้น?”
“ลืมไปแล้วหรือไงว่าข้างกายของมายมิ้นท์มีแฮกเกอร์ที่เปี่ยมไปด้วยความสามารถคอยช่วยเหลือเธออยู่?” เปปเปอร์เงยหน้าถาม
ผู้ช่วยเหมันตร์อ้าปากตอบขึ้นว่า “ผมไม่ได้ลืมครับ เป็นคนที่ลักพาตัวส้มเปรี้ยวไป จากนั้นก็จัดการกับเอสซีกรุ๊ปที่มีมูลค่ามากถึงห้าร้อยล้าน เขาคือชายเจ้าเล่ห์นั่นเอง”