บทที่ 509 ชุดของเปปเปอร์

ท่านย่ามองเขาด้วยความสับสน “มีอะไรเหรอ?”

เปปเปอร์ไม่ตอบข้อสงสัยของเธอ เขาพูดแค่ว่า “ชุดของเธอเปียก ผมพาเธอไปเปลี่ยนชุดก่อนครับ”

ท่านย่าถึงได้ตระหนักขึ้นมา มองดูชุดเปียกบนตัวของมายมิ้นท์ นางก็รีบพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “ใช่ๆๆ ไปเปลี่ยนชุดก่อน เดี๋ยวจะเป็นหวัดเอา”

“ไปกันเถอะ” เปปเปอร์มองหน้ามายมิ้นท์

มายมิ้นท์ก็ไม่ได้ปฏิเสธ เธออืมแล้วเดิมตามเขาไป

เธอต้องเปลี่ยนชุดจริงๆ

ชุดบนตัวแนบติดผิว แค่เย็นยังไม่พอ ยังเหนียวเนอะนะ แล้วยังมีกลิ่นไวน์ ทำให้เธอไม่สบายตัวเป็นอย่างมาก

พวกเขาสองคนเดินไปทางห้องพักผ่อน

ทามทอยไม่ได้เดินตามไป เขาถือแก้วไวน์ยืนอยู่ที่เดิม มองดูพวกเขาสองคนเดินไปด้วยกัน แผ่นหลังที่เหมาะสมกันของพวกเขา ทำให้สีหน้าของเขาดูแย่ลง

ตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่า

มายมิ้นท์ เธอตกหลุมรักเปปเปอร์อีกแล้ว!

แต่ว่าเธอเองที่ยังไม่รู้

ดูเหมือนว่าเดิมพันนั้น เขาจะชนะจริงๆ

แต่เขา กลับไม่ได้ดีใจเลยแม้แต่น้อย

มาถึงห้องพักผ่อน เปปเปอร์เปิดประตู “คุณไปอาบน้ำก่อนเถอะ ผมจะไปเอาชุดมาให้”

“โอเค รบกวนคุณแล้ว” มายมิ้นท์ยิ้มให้เขาอย่างมีมารยาท

เปปเปอร์ขยับปากเบาๆ “ไม่เป็นไร”

พูดจบ เขาก็หันหลังเดินไปข้างหน้า

มายมิ้นท์มองดูแผ่นหลังของเขาหายไปตรงมุมห้อง เธอก็เดินเข้าไปในห้องพักผ่อน ปิดประตู และเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ อยากจะล้างกลิ่นไวน์บนตัวออกไปให้หมด

อาบน้ำได้ครึ่งทาง เปปเปอร์ก็กลับมา

เขาเปิดประตูห้องพักผ่อน ทันทีที่ที่เข้าไปเขาก็ได้ยินเสียงน้ำกระเซ็นดังมาจากทางห้องน้ำ

เปปเปอร์มองออกไป มองผ่านประตูกระจกที่มีไอน้ำ เขามองเห็นภาพรูปร่างที่สวยงามยืนอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ

สายตาของเปปเปอร์มืดมนลง ลูกกระเดือกของเขาขยับ จากนั้นก็อ้าปากพูดด้วยน้ำเสียงที่เบาและแหบแห้ง “มายมิ้นท์ ชุดของคุณ”

มายมิ้นท์ไม่รู้ว่าเปปเปอร์มองเห็นเงาจางๆ เธอกดแชมพูพร้อมกับตอบกลับ “โอเคค่ะ คุณวางไว้ข้างนอกก็ได้”

“อืม งั้นผมขอตัวก่อน” เปปเปอร์วางกล่องเสื้อผ้าลง จากนั้นก็เดินออกไป

เขาไม่ได้มองไปทางห้องน้ำอีก

เพราะว่าภาพเมื่อกี้ มันทำให้เขารู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว

เขาเป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง ผู้หญิงที่ตัวเองรักกำลังอาบน้ำอยู่ในประตูกระจกที่ไม่ค่อยแข็งแรง เขาไม่มีทางไม่มีปฏิกิริยาอะไร

ดังนั้นถ้าเขายังไม่ออกไป แล้วหันกลับไปมองอีกครั้ง เขาก็ไม่รู้ว่า สุดท้ายเขาจะทำอะไร

เปปเปอร์เปิดประตูแล้วเดินออกไป

ประมาณสิบนาทีต่อมา มายมิ้นท์ก็อาบน้ำเสร็จ เธอปิดก๊อกน้ำ ห่อตัวด้วยผ้าเช็ดตัวแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำ

ในห้องไม่มีใครสักคน มายมิ้นท์ไม่รู้ว่าเปปเปอร์เอาเสื้อผ้าวางไว้ที่ไหน เธอจึงยืนหันซ้ายหันขวาอยู่ตรงกลางห้อง

สุดท้าย เธอก็เห็นกล่องที่สวยงามวางอยู่บนโซฟา

เธอจำได้ว่า ตอนที่เธอเดินเข้ามาเธอเหลือบมองไปที่โซฟา ตอนนั้นบนโซฟาไม่มีกล่องนั้นอยู่

ดังนั้น กล่องนั้น คือชุดที่เปปเปอร์เอามาให้เธอ?

มายมิ้นท์เดินเข้าไป มองดูกล่องนั้นอย่างละเอียด

บนกล่องไม่มีโลโก้ มองไม่ออกว่ายี่ห้ออะไร แต่สิ่งที่เธอมั่นใจก็คือ เสื้อผ้าที่อยู่ในกล่องแบบนี้ ต้องเป็นชุดเดรสแน่นอน

มายมิ้นท์ก้มตัวลงไปเปิดกล่อง

เป็นเหมือนที่คิดไว้จริงๆ ข้างในคือชุดเดรส แล้วยังเป็นชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำ

เนื้อผ้าของชุดนุ่มมาก แล้วยังมีประกายระยิบระยับ ราวกับนแถบดาวเคราะห์น้อยในทางช้างเผือก สวยงามเป็นอย่างมาก

มายมิ้นท์หยิบชุดออกมาด้วยความตกใจ แล้วก็เห็นว่าชุดนี้เป็นขนาดของเธอพอดี

เปปเปอร์ไม่มีทางให้คนไปซื้อชุดมาในเวลาที่สั้นขนาดนี้

งั้นก็หมายความว่า ชุดนี้ เขาเตรียมไว้ให้เธอตั้งนานแล้ว?

แต่ว่า ทำไมเขาต้องเตรียมชุดให้เธอ?