บทที่ 708 สมบัติในหีบหนัง

“หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จแล้ว ผมไปกับคุณนะ”เปปเปอร์ได้ยกมือขึ้น ได้เสยผมไปด้านหลังแล้วพูด

มายมิ้นท์ไม่ได้คัดค้านเลย ได้พยักหน้าตอบตกลง

ทั้งคู่ต่างลุกขึ้นจากเตียงไปล้างหน้าล้างตา และเดินออกจากห้องพักแล้ว

ขณะที่มายมิ้นท์กำลังจะไปที่ห้องครัวเพื่อเตรียมอาหารนั้น กริ่งประตูที่ทางเข้าห้องรับแขกก็ดังขึ้น

“เปปเปอร์คะ มีคนมาค่ะ”มายมิ้นท์ได้พูดกับผู้ชายที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะน้ำชา และก้มตัวชงกาแฟอยู่

ผู้ชายได้ชงกาแฟเสร็จแล้วเทออกมา จึงจะตอบกลับไป“น่าจะเป็นเหมันตร์ที่มาส่งอาหารเช้าแล้ว”

“คุณให้ผู้ช่วยเหมันตร์เตรียมอาหารเช้ามาหรือคะ？”มายมิ้นท์ขมวดคิ้ว

เปปเปอร์ได้ตอบกลับ“หลังจากที่ตื่นมาแล้ว ผมก็ได้ส่งข้อความไปให้เขาเลยครับ”

พอพูดจบ เขาก็ได้เดินตรงไปทางโถงทางเดินเข้าบ้าน และได้เปิดประตู

คนที่ยืนอยู่ด้านนอกนั้น เป็นผู้ช่วยเหมันตร์จริงๆด้วย

“เข้ามาเถอะ”เปปเปอร์ได้ปล่อยด้ามจับประตูนั้น แล้วหันกลับเดินไปทางห้องรับแขก

ผู้ช่วยเหมันตร์ได้ถือข้าวกล่องของอาหารเช้า เดินตามหลังของเขา

เมื่อมาถึงห้องรับแขก ผู้ช่วยเหมันตร์พยักหน้าเล็กน้อยให้กับมายมิ้นท์ ซึ่งนั่งอยู่บนโซฟาและดื่มกาแฟที่เปปเปอร์เป็นคนชงอยู่“อรุณสวัสดิ์ครับ คุณมายมิ้นท์”

“อรุณสวัสดิ์ค่ะ ผู้ช่วยเหมันตร์”มายมิ้นท์ได้ยิ้มให้เล็กน้อย ถือว่าเป็นการทักทาย

ผู้ช่วยเหมันตร์ได้นำอาหารเช้าวางไว้บนโต๊ะอาหารนั้น ขณะที่วางเรียงอยู่ ก็ได้พูดว่า：“จะว่าไปแล้วประธานเปปเปอร์ครับ เมื่อกี้ตอนที่ผมมานั้น ได้ไปถามโดยเฉพาะ ตรงด้านล่างของตึกเทนเดอร์กรุ๊ปกับบริษัทตระกูลนวบดินทร์ของเรา มีนักข่าวจำนวนมากล้อมรอบเต็มไปหมดเลยครับ”

“เข้าใจแล้ว”เมื่อได้ยินคำพูดของผู้ช่วยเหมันตร์ เปปเปอร์ก็ตอบกลับด้วยท่าทางเย็นชา ไม่มีปฏิกิริยามากนัก ต่อเรื่องที่ถูกนักข่าวจำนวนมากล้อมรอบไว้

ไม่เพียงแต่เขาเท่านั้น แม้แต่มายมิ้นท์ก็ไม่มีปฏิกิริยามากเช่นกัน ยังคงดื่มกาแฟอย่างใจเย็นอยู่

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของเธอที่ขึ้นเทรนด์แล้ว และดาราหลายคนมีจำนวนที่ขึ้นเทรนด์นั้นไม่เยอะเท่าเธอเลยด้วยซ้ำ

ทุกครั้งที่ขึ้นเทรนด์ ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงที่จะถูกนักข่าวล้อมรอบได้เลย

ดังนั้นเมื่อได้ยินว่ามีนักข่าวล้อมรอบอยู่ด้านล่างของตึกนั้น เธอจึงไม่มีปฏิกิริยาใดๆ

เพราะไม่ว่าอย่างไรก็ได้คุ้นเคยกับมันแล้ว

ผู้ช่วยเหมันตร์มองดูทั้งสองคนใจเย็นขนาดนี้ และอดไม่ได้ที่จะแตะปลายจมูกของเขาเล็กน้อย

โอเค พวกเขาสงบขนาดนี้

ตรงกันข้ามคนที่มารายงานเรื่องนี้อย่างเขานั้น กลับดูปรากฏความไม่ใจเย็นออกมา

ได้ยักไหล่เล็กน้อย แล้วผู้ช่วยเหมันตร์ก็ไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านั้นอีก ได้วางเรียงอาหารอาหารเช้าต่อไป

ไม่นานนัก อาหารเช้าก็ได้วางเรียงเสร็จเรียบร้อย

ผู้ช่วยเหมันตร์มองดูสองคนที่อยู่ทางโต๊ะน้ำชานั้น“ประธานเปปเปอร์ คุณมายมิ้นท์ครับ สามารถรับประทานได้แล้วครับ”

“ไปเถอะครับ”เปปเปอร์ได้วางแก้วกาแฟลงแล้วลุกขึ้นมา ได้จับข้อมือของมายมิ้นท์ พาเธอเดินตรงไปทางโต๊ะอาหาร

หลังจากที่กินอาหารเช้าเสร็จ ก็เป็นเวลาแปดโมงเช้าแล้ว

ยังมีเวลาก่อนงานแถลงข่าวอีกหนึ่งชั่วโมงครึ่ง หลังจากเดินทางไปธนาคาร และกลับมาที่เทนเดอร์กรุ๊ป เวลาประมาณนั้นก็น่าจะพอแล้ว

ระหว่างทางไปธนาคาร ทันใดนั้นเปปเปอร์ก็นึกอะไรขึ้นได้ ได้หันศีรษะมองผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ ที่ก้มศีรษะแล้วพิมพ์โทรศัพท์อยู่ตลอด“สะระแหน่”

“หืม？”เมื่อมายมิ้นท์ได้ยินเขาเรียกตัวเองอยู่ ได้เงยหน้าขึ้นมา“มีอะไรหรือคะ？”

“คุณพูดเพียงแค่การ์ดหน่วยความจำกล้องวงจรปิดที่ดารามายสองแม่ลูกได้รังแกคุณนั้นถูกเก็บไว้ในตู้นิรภัยของธนาคาร แต่ว่าไม่ได้พูดว่าคุณมีหลักฐานการรับเลี้ยง หากไม่มีหลักฐานการรับเลี้ยงล่ะก็ คุณจะอธิบายกับคนภายนอกได้ยังไงครับ ว่าคุณถูกไตรภูมิสามีภรรยาคู่นั้นรับเลี้ยง”เปปเปอร์ขมวดคิ้วขึ้นมาทันที ท่าทางของเขาเคร่งขรึมเล็กน้อย

เธอไม่รู้ว่าตัวเองคือลูกสาวของเยี่ยมบุญ แต่ว่าเขารู้

เธอนั้นถูกขโมยไปจากเยี่ยมบุญโดยไตรภูมิ ไม่ได้รับเลี้ยงมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเลย ดังนั้นเธออาจจะไม่มีหลักฐานการรับเลี้ยงด้วยซ้ำ

ไม่ว่าอย่างไรลีน่าในตอนนั้นเพราะว่าลูกที่แท้จริงนั้นได้ตายจากไป จึงได้ขาดสติ จุดประสงค์ในตอนแรกของไตรภูมิที่เก็บเธอไว้นั้น ก็อาจจะแค่ต้องการปลอบโยนลีน่า ให้เธอแทนที่ลูกของพวกเขาที่ได้ตายจากไป