บทที่ 709 ผลงานของท่านย่าตระกูลภักดีพิศุทธิ์

มายมิ้นท์ได้ยกผ้าห่อตัวเด็กอ่อนขึ้นมา ให้ตัวเองสามารถดูได้ละเอียดกว่าเดิม

ชั้นนอกของผ้าห่อตัวนี้ไม่ได้เป็นเพียงผ้าซาตินเท่านั้น และบนนั้นยังปักด้วยลวดลายที่ดีงามมากมาย

งานปักลวดลายที่แน่นหนาเหล่านั้น ผลลัพธ์ที่ได้ปักออกมาดูแล้วก็เหมือนของจริงเช่นนั้นเลย นี่เป็นสิ่งที่เครื่องจักรไม่สามารถทำได้

จะเห็นได้ ว่างานปักนี้เป็นงานปักด้วยฝีมือล้วนๆ

งานปักที่ละเอียดอ่อนเช่นนี้ บวกกับผ้าซาตินเนื้อเนียน สามารถพิสูจน์ให้เห็นว่า ผ้าห่อตัวเด็กอ่อนผืนนี้ไม่ถูกแน่นอน

แล้วยังมีชุดเสื้อผ้าเด็กอ่อนนั่นก็เช่นกัน ในตอนที่สัมผัสด้วยมือนั้น ให้ความสัมผัสที่นุ่มนวลมาก แม้ว่าสีจะเหลืองแล้ว ที่แสดงให้เห็นว่าชุดเสื้อผ้าเด็กอ่อนนี่มีระยะเวลาที่ยาวนานแล้ว แต่ด้วยการสัมผัสด้วยมือนี้ ก็สามารถรู้ว่าชุดเสื้อผ้าเด็กอ่อนนี้แพงมาก

“คุณพ่อ ทำไมถึงต้องเก็บพวกนี้ไว้ในหีบหนังนี่ล่ะ？”มายมิ้นท์ได้วางผ้าห่อตัวเด็กอ่อนลง ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย

เปปเปอร์ก็ได้ยื่นมือไปตรวจดูผ้าห่อตัวเด็กอ่อนนั่น มองดูงานปักบนผ้าห่อตัวเด็กอ่อน ดวงตาคู่นั้นมีแสงแวบวาบผ่านเล็กน้อย“นี่น่าจะเป็นสิ่งที่คุณห่อหุ้มไว้บนตัวครั้งแรกที่คุณปรากฏในตระกูลกิตติภัคโสภณ ตอนที่คุณยังเด็กแน่เลยครับ ดังนั้นคุณพ่อของคุณจึงได้เก็บมันไว้ดีๆ เพราะว่าสิ่งเหล่านี้ มีความหมายที่พิเศษมาก”

“คุณรู้ได้ยังไงว่าพวกนี้เป็นสิ่งที่ฉันใส่ไว้บนตัวในตอนที่ฉันเข้ามาที่ตระกูลกิตติภัคโสภณล่ะ？”มายมิ้นท์ได้จับผ้าห่อตัวเด็กอ่อนนั้น มองดูผู้ชายด้วยความประหลาดใจแล้วถาม

เปปเปอร์ได้ขมวดคิ้วแล้วตอบกลับว่า：“ผมเดาเอาน่ะ ถ้าหากว่ามันเป็นสิ่งที่ไตรภูมิพวกเขาซื้อให้คุณหลังจากที่คุณเข้ามาที่ตระกูลกิตติภัคโสภณแล้ว มันไม่จำเป็นต้องเก็บเอาไว้เลย เพราะไม่ว่ายังไงก็เยอะมาก แต่หากว่าเป็นเสื้อผ้าที่คุณใส่บนตัวก่อนจะเข้ามาตระกูลกิตติภัคโสภณก็จะไม่เหมือนกันแล้ว สามารถเก็บไว้ระลึกได้ ให้คนดูสิ่งเหล่านี้ในอนาคตแล้ว ก็สามารถนึกสภาพครั้งแรกได้ในตอนที่คุณเข้ามาในตระกูลกิตติภัคโสภณ”

“มันก็อาจจะเป็นไปได้จริงๆ”หลังจากที่ฟังคำพูดของผู้ชายคนนี้แล้ว มายมิ้นท์พยักหน้าทำท่าทำทางเหมือนคิดอะไรอยู่

ผู้ชายได้เม้มริมฝีปากเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไรอีก

อันที่จริง นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาคาดเดาเลยแต่แรก

เหตุผลที่เขาพูดออกมา ว่าผ้าห่อตัวเด็กอ่อนนี่กับเสื้อผ้าของเด็กอ่อน เป็นสิ่งที่เธอใส่ในตอนที่เข้ามาในตระกูลกิตติภัคโสภณ เป็นเพราะงานปักบนผ้าห่อตัวเด็กอ่อนนั่น

ท่านย่าตระกูลภักดีพิศุทธิ์ เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านงานปักที่มีชื่อเสียง มากไปกว่านั้นยังเป็นหนึ่งในผู้อาวุโสของสมาคมงานเย็บปักถักร้อย

ดังนั้นผลงานของเธอ จึงเป็นที่นิยมอย่างมาก

แต่ไม่รู้ว่าทำไม ในสามสิบปีก่อน ท่านย่าตระกูลภักดีพิศุทธิ์กลับประกาศให้ทราบว่าจะไม่ทำงานปักอีก ทุกคนต่างเสียดายอย่างมาก

แต่สี่ปีต่อมา ท่านย่าตระกูลภักดีพิศุทธิ์ก็ได้ผิดคำพูดตัวเองที่ว่าไม่ทำงานปักอีกแล้ว และได้หยิบเข็มปักขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง เพราะว่าวันนั้น คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์ได้ตั้งท้องแล้ว

ท่านย่าตระกูลภักดีพิศุทธิ์ได้ยอมรับการสัมภาษณ์ของนักข่าว บอกว่าเหตุผลที่ตัวเองทำงานปักอีกครั้งหนึ่ง ไม่ได้ทำเพื่อคนอื่น แต่ต้องการปักผ้าห่อตัวเด็กอ่อน สำหรับหลานชายหรือหลานสาวที่ยังไม่เกิดของเธอ

และเด็กที่ยังไม่เกิดนั่น ก็คือมายมิ้นท์

ในตอนที่มายมิ้นท์พึ่งคลอดได้ไม่นานนัก ไตรภูมิก็ได้ขโมยเธอออกมาจากตระกูลภักดีพิศุทธิ์ ในตอนนั้น ผ้าห่อตัวเด็กอ่อนบนตัวมายมิ้นท์ ก็คงจะเป็นอันนี้

เพียงแต่นึกไม่ถึง ว่าไตรภูมิยังคงเก็บผ้าห่อตัวเด็กอ่อนนี้ไว้

มายมิ้นท์ไม่รู้ว่าเปปเปอร์กำลังคิดอะไรอยู่ เธอได้พับผ้าห่อตัวเด็กอ่อนนั้นให้ดี แล้วพูดว่า：“หากเป็นอย่างที่คุณเดาจริงๆ ผ้าห่อตัวเด็กอ่อนนี่เป็นสิ่งที่ฉันใส่ไว้ก่อนที่จะเข้ามาที่ตระกูลกิตติภัคโสภณ งั้นดูเหมือนว่าครอบครัวจริงๆของฉัน ก็ไม่ธรรมดานะเนี่ย อย่างน้อยก็รวยมากแน่เลย”

เปปเปอร์ได้ตอบกลับ“รวยมากจริงๆ”

มายมิ้นท์ได้เงยหน้าขึ้นมามองเขา“ทำไม ฟังคำพูดนี้ของคุณแล้ว ดูเหมือนกับว่าคุณรู้ครอบครัวจริงๆของฉันเช่นนั้น”

ดวงตาของเปปเปอร์กะพริบ และได้ยิ้มเล็กน้อย“จะเป็นไปได้ยังไง แค่ดูสิ่งนี้ก็รู้แล้วล่ะ”

เขาได้ชี้ไปที่ผ้าห่อตัวเด็กอ่อนในมือเธอ

เดิมทีมายมิ้นท์ก็ไม่ได้คิดว่าเขารู้จริงๆ ฟังเขาพูดเช่นนี้แล้ว ได้เก็บผ้าห่อตัวเด็กอ่อนกลับเข้าไปในหีบหนัง“ไม่ว่าจะรวยหรือไม่รวย ก็ไม่เกี่ยวกับฉันเลย ฉันเป็นลูกสาวของตระกูลกิตติภัคโสภณ และจะเป็นตลอดไป”

“ผ้าห่อตัวเด็กอ่อนั่น คุณตั้งใจจะเก็บไว้หรือครับ？”เปปเปอร์ได้มองไปที่เธอแล้วถาม

มายมิ้นท์ได้ปิดฝาหีบหนัง“แน่นอนอยู่แล้ว ในเมื่อคุณพ่อได้เก็บมันไว้ในตู้นิรภัยแล้ว น่าจะต้องการเก็บไว้ระลึก ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นแน่นอนว่าฉันก็ไม่สามารถทำหายได้หรอก ภายหลังก็เก็บเอาไว้ที่บ้านแล้วกัน”

“อื้อ ไม่ต้องเอาออกไปล่ะ ไม่ต้องให้คนอื่นเห็นด้วย”เปปเปอร์หรี่ตาลงพร้อมกับตักเตือน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่สามารถให้ตระกูลภักดีพิศุทธิ์ หรือว่าคนที่รู้จักงานฝีมือการปักของท่านย่าตระกูลภักดีพิศุทธิ์ได้เห็น