บทที่ 14

“เฮเลนา เธอออกมาหาฉันสิ！ดูหน้าฉัน บาดเจ็บเจียนตายอยู่แล้ว！ร้านแย่ๆ นี้ รีบปิดเลยนะ！”

เป็น รูบี้ ที่มาตอนเช้า

ในเวลานี้ ใบหน้าของเธอเป็นสิวบวมแดงไปหมด ดูน่ากลัวเล็กน้อย

ซูการ์ ตกใจ รีบขึ้นไป“คุณรูบี้ อย่าร้อนใจนะคะ ให้ฉันดูก่อน”

ทำไมถึงเป็นแบบนี้？

ผิวของเธอแพ้！

“มองอะไร？”

รูบี้ ยื่นมือของเธอออกไป เหลือบมองลูกค้าที่กำลังเปลี่ยนลุคในร้าน

“ทุกคนดูสิ ตอนเช้าฉันมาเปลี่ยนลุคที่นี่ นี่คือหลักฐาน！ค่าบริการก็แพง ฉันคิดว่าจะเป็นร้านมีชื่อเสียงอีก ไม่คิดว่าจะหลอกคนได้！พวกคุณเป็นคนรวยทั้งนั้น ระวังหน้าของพวกคุณด้วยนะ จะเสียโฉมได้！”

ประโยคเดียว ทำเอาคนรอบข้างต่างหยุดแต่งลุค พากันวิจารณ์

“พระเจ้า หน้าเธอบวมอย่างกับอะไรเลย ต้องแพ้แน่นอน”

“ใช่ เฮเลนา เธอใช้เครื่องสำอางอะไรให้เธอกันแน่？ทำไมทำหน้าเธอเป็นแบบนี้เลยล่ะ？”

“เฮเลนา เธอใช้ของปลอมหรือเปล่าเนี่ย？”

“ใช่！ฉันมาที่นี่เพราะคนรู้จักแนะนำ ดังนั้นฉันไม่สามารถไว้ใจร้านระดับคุณได้ เชื่อถือเกรดร้านคุณแบบนี้ไม่ได้”

“......”

ได้ยินทุกคนวิจารณ์ ซูการ์ ก็พยายามสงบตัวเอง พูดว่า：“ทุกคนอย่าใจร้อนนะคะ ร้านเราใช้ของยี่ห้อของต่างชาติ พวกคุณไปตรวจสอบได้”

เครื่องสำอางที่เธอใช้ผ่านการคัดกรองอย่างเข้มงวด

ลูกค้าที่มานี่ก่อนจะแต่งหน้า เธอจะทดสอบผิวหนังให้ทุกคน จากนั้นจะใช้ผลิตภัณฑ์ที่เหมาะสมที่สุดให้อีกฝ่าย

หลายปีมานี้ ไม่เคยมีเคสอย่าง รูบี้ เลย

“ใครจะไปรู้ว่าเธอใช้ผลิตภัณฑ์อะไรกันแน่！”

รูบี้ส่งเสียงฮึดฮัด“ฉันได้ยินว่าพ่อค้าเจ้าเล่ห์หลายคนอยากได้ผลประโยชน์มาก ก็จะมีการผลิตสินค้า OEM โดยเฉพาะ ไม่กี่บาทก็สามารถซื้อสินค้าแบนด์ดังของสินค้า OEM ได้แล้ว！บางทีสินค้าที่นี่อาจจะเป็นแบบนี้ก็ได้นะ！”

“จริงๆ สองวันก่อนฉันก็เห็นข่าว ที่ทำลายฐานสินค้าลอกเลียนแบบและคุณภาพต่ำของสินค้า OEM”

“ถ้าเป็นแบบนี้ เฮเลนา ก็ไม่เข้าท่าเลย”

“ไม่ได้แล้ว ฉันจะเอาเงินคืน ฉันจะให้ที่นี่ดูแลใบหน้านี้ไม่ได้”

“......”

ลูกค้าตรงนั้นล้วนแต่เป็นผู้หญิงร่ำรวยสูงส่ง

สิ่งที่แคร์มากที่สุดคือใบหน้าของตัวเอง

ได้ยินคำยั่วยุของ รูบี้ ก็พากันอยากคืนเงินทันที

ซูการ์ รีบปลอบทุกคน“ทุกคนฟังฉันนะคะ พวกคุณมาแต่งหน้าทำผมที่นี่ไม่ใช่แค่วันสองวัน ฉันสาบานกับพระเจ้าได้เลยว่า ผลิตภัณฑ์ของฉันที่นี่ไม่มีวันเป็นของปลอมและคุณภาพต่ำ ถ้าไม่เชื่อ พวกคุณเอาสินค้าตัวอย่างไปทดสอบได้ตามสบาย”

“แล้วคุณจะอธิบายหน้าเธอยังไง？”

“ใช่ หน้าเธอแค่มองก็รู้ว่าแพ้！”

ลูกค้าหลายคนพากันถามอย่างสงสัย

ซูการ์ มองไปที่ รูบี้ สีหน้าเย็นชา“หน้าแพ้ได้ มีหลายสาเหตุไม่ใช่หรือคะ？คุณรูบี้ คุณแน่ใจว่าใช้เครื่องสำอางของฉันเลยแพ้ ไม่ใช่กินอาการที่แพ้หรือคะ？”

รูบี้ นี้จะต้องมีปัญหาแน่！

เธอกล้ามั่นใจว่า หน้าเธอที่แพ้ ไม่ใช่เพราะปัญหาเรื่องเครื่องสำอางแน่นอน！

“เธออยากจะหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบหรือ？ฉันจะกินอาหารที่แพ้ได้อย่างไร？เธอเห็นฉันแต่งตัวธรรมดา จงใจละเลยฉัน ใช้ผลิตภัณฑ์คุณภาพต่ำสินะ！”

สายตา รูบี้ สั่นคลอน แต่กลับด่าเสียงดัง

“กับลูกค้าแล้ว ฉันปฏิบัติอย่างเท่าเทียมกัน”

ซูการ์ พูด：“คุณรูบี้ ในเมื่อคุณคิดว่าแพ้เครื่องสำอาง งั้นขอเชิญคุณไปโรงพยาบาลกับฉัน ให้หมอตรวจเถอะค่ะ”

เธอเชื่อในผลิตภัณฑ์ของตัวเอง ไปตรวจที่โรงพยาบาล ตัวเองก็จะมีความยุติธรรมด้วย

“ไม่ต้องไปโรงพยาบาล เพราะฉันไปมาแล้ว！”

รูบี้ ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ หยิบรายงานผลทดสอบออกมาจากกระเป๋า“เฮเลนา เธอดูให้ดี หมอวินิจฉัยแล้วว่า หน้าของฉันแพ้เครื่องสำอาง ดูสิว่าเธอจะปฏิเสธอย่างไร！”

ซูการ์：“......”

จะเป็นไปได้ไง！

......

จอห์นสันกรุ๊ป