บทที่ 021 เธอกล้าทรยศฉัน

เย่เสวี่ยจู๋ทนไม่ไหว น้ำตาใหลลงร้องให้ขอร้องเขา: “เธออย่าเป็นแบบนี้ได้ไหม?”

เฉินซิงเหย้ารู้สึกหงุดหงิดเมื่อเห็นน้ำตาของเธอและโยนไม้กอล์ฟไปที่ข้างๆ ตะคอกใส่เธออย่างโกรธ: “ดีที่สุดก็อย่ามาแสดงต่อหน้าฉัน! เก็บน้ำตาเธอไว้เถอะ!”

เย่เสวี่ยจู๋มองหน้าที่กำลังโกรธของเธอ ในใจรู้สึกกลัวและร้องไห้หนักขึ้น

เฉินซิงเหย้ากระวนกระวาย อุ้มเธอขึ้นแล้ววางเธอลงที่โซฟา ดึงกระโปรงเธอขึ้นแล้วฉีกถุงน่องสีดำของเธอ เขาก็เอามือล่วงเข้าไปในกระโปรงแล้วเอนตัวแล้วก็เอาน้องเข้าไป

เย่เสวี่ยจู๋ไม่ทันตั้งตัว ทนไม่ไหวที่จะส่งเสียงออกมา

เฉินซิงเหย้าเห็นเธอแบบนี้ ได้กระตุ้นเธอรู้สึกสะใจ: “พูดมาสิ ว่าของหลู่เฉินเยเด็ดกว่าหรือของฉันเด็ดกว่า?”

เย่เสวี่ยจู๋ร้องไห้ “เธอกำลังพูดอะไรอยู่! ข้างนอกมีแต่เพื่อนร่วมงาน เธออย่าเป็นแบบนี้ได้ไหม!”

เฉินซิงเหย้ากอดคอเธอไว้: “ฉันกำลังถามเธออยู่? เธอหูหนวดหรอ?”

เย่เสวี่ยจู๋ร้องไห้หนักมาก: “ฉันกับหลู่เฉินไม่มีอะไร! ไม่มีอะไรทั้งนั้น!”

เฉินซิงเหยาตะคอกใส่เธอด้วยความโกรธ “ไม่มีอะไร? เย็...เมื่อกี้ที่ร้านอาหารเธอจับมือเขาไม่ปล่อย? เย็...เธอยังให้เขาจับมือ? เย่เสวี่ยจู๋เธอคือผู้หญิงที่น่าเกลียดที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาเลย! เธอกล้าทำแบบนี้กับฉันครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันไม่ปล่อยเธอไปเหมือนครั้งก่อนแน่ !”

เย่เสวี่ยจู๋นึกเหตุการณ์ในร้านอาหาร เธอมองผ่านๆเหมือนเห็นเฉินซิงเหย้า ที่แท้คือเขาคือจริงๆ เฉินซิงเหย้าเห็นตอนที่เธอจับมือหลู่เฉิน!

เย่เสวี่ยจู๋ถอนหายใจแล้าอธิบาย: “เรื่องมันไม่ใช่อย่างที่เธอคิด เธอฟังฉันอธิบาย!”

“ถ้าฉันยังกล้าเชื่อที่เธออธิบายอีก ฉันคงไม่ใช่ผู้ชายแล้ว!” เฉินซิงเหย้าหยิบโทรศัพท์ของเธอออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ปลดล็อกรหัสผ่านอย่างเร็วและมีน้ำเสียงที่ไม่ค่อยน่าฟัง: “เย่เสวี่ยจู๋ เธอกล้าทรยศฉัน! ไม่เคยมีใครสามารถทำแบบนี้! เธอก็เช่นกัน!”

เย่เสวี่ยจู๋เห็นเขาเอาโทรศัพท์ตัวเองไว้ กดปุ่มสองสามปุ่มแล้วถ่ายวีดีโอสภาพตอนนี้ของตัวเอง เธอตกใจ: “เธอจะทำอะไร?”

“ฉันจะทำอะไร?เฉินซิงเหย้าเย้ยหยัน” “ฉันจะให้คนรักเธอดูว่าการสำเร็จความใคร่ของเธอนั้นเป็นยังไง ครั้งก่อนฉันเล่นๆกับเธอ แต่ครั้งนี้ฉันไม่ได้เล่นๆกับเธอ”

เย่เสวี่ยจู๋ร้องไห้ของร้องเขา แต่ก็ทำไม่สำเร็จเพราะเฉินซิงเหย้าส่งวีดีโอไปแล้ว

หลังจากส่งวีดีโอเสร็จ เฉินซิงเหย้าก็เริ่มขยับตัวเร็วขึ้นจนเสร็จกิจ เธอก็พิงลงที่ตัวของเย่เสวี่ยจู๋แล้วถอยหายใจ เปิดวีดีโอที่ส่งออกไปอย่างมีความสุข

เย่เสวี่ยจู๋เห็นวีดีโอ น้ำตาใหล เธอตีเฉินซิงเหย้าอย่างบ้าคลั่ง “เธอมันคนชั่ว สารเลว! ทำไมถึงทำแบบนี้กับฉัน?”

เฉิวซิงเหย้ายิ้มอย่างสะใจแล้วมองเธอ เธอยิ่งเป็นแบบนี้ เขาก็ยิ่งโกรธ เธอไม่แคร์ตัวเองเลยแคร์แต่หลู่เฉิน ดูแล้วว่าเธอน่าจะแคร์หลู่เฉินมาก?

เฉินซิงเหย้าถูกเย่เสวี่ยจู๋ข่วนบนใบหน้าจนมีรอยแผล ไม่รู้สึกเจ็บ ใช้มือข้างเดียวจับมองทั้งสองข้างเธอแล้วเอาไว้บนหัว พูดอบ่างเยาะเย้ย: “เธอคิดว่าแค่นี้ก็จบแล้วหรอ?เย่เสวี่ยจู๋ มันยังไม่จบ!ฉันจะให้เธอส่งข้อความให้หลู่เฉินตอนนี้ พิมพ์ข้อความตามที่ฉันบอก”

เฉินซิงเหย้าเอาโทรศัพท์ไว้ในมือเธอ มือหนึ่งข้างจับคางเธอไว้แล้วสั่งเธอ: “พิมพ์ตามที่ฉันบอก: เย่เสวี่ยจู๋ชอบให้เฉินซิงเหยาเย”