บทที่ 106

ลู่เจี้ยนเฉินไม่แลสีหน้าเขาสักนิด เดินไปหาเซ่าเยว่ “ให้ผมสาธิตพื้นฐานของการเหวี่ยงแร็กเกตให้ดูสักหน่อยไหม?”

เซ่าเยว่ “จัดมาได้เลย”

ซางจื้อเหนียนได้ยินแบบนั้น จู่ ๆ ก็หันไปมองเธอเล็กน้อย

ลู่เจี้ยนเฉินไม่รับรู้ถึงความผิดปกติ เขาเริ่มแสดงให้ดู ท่วงท่าเป็นมืออาชีพมาก แบ่งขั้นตอนอย่างละเอียด แค่ดูรอบเดียวก็เข้าใจแล้ว

“แรก ๆ มันจะค่อนข้างยาก ต้องฝึกนานสักหน่อย แต่ไม่เป็นไร ฝึกเอาหลาย ๆ ครั้งก็เป็นแล้ว ผมเนี่ยน่าเชื่อถือกว่าโค้ชอีกนะ ต่อไปผมจะมาสอนคุณเอง”

เซ่าเยว่ไม่ได้ตอบ เดินไปฝั่งตรงข้ามกับลู่เจี้ยนเฉิน

ลู่เจี้ยนเฉิน “เซ่าเยว่ คุณเดินไปไกลขนาดนั้น แล้วผมจะสอนยังไง?”

เซ่าเยว่เก็บลูกเทนนิสลูกหนึ่งบนสนาม คว้าแร็กเกต เดาะลูกกับพื้น เพื่อทดสอบความยืดหยุ่นของเอ็นแร็กเกต

การเคลื่อนไหวนี้ทั้งไหลลื่นทั้งเป็นธรรมชาติ ท่าทางเหมือนกับนักเทนนิสมือโปรที่กำลังเลือกลูกเทนนิสก่อนตี

เซ่าเยว่โยนลูกเทนนิส งอขาทั้งสองข้างเล็กน้อย จากนั้นก็กระโดด แล้วเหวี่ยงแร็กเกตตีลูก

ลูกเทนนิสพุ่งทะยานตรงไปหาลู่เจี้ยนเฉิน เขาตะลึงค้าง ดึงสติกลับมาไม่ทันไปชั่วขณะ ทำให้ตีโฟร์แฮนด์โต้กลับไปได้ช้า ลูกเทนนิสเลยพุ่งทะยานเฉียดแร็กเกตไปด้านหลัง

เดิมทีคิดว่าวืดไปแล้ว ทว่าทันทีที่ซางจื้อเหนียนซึ่งอยู่ด้านหลังสะบัดแร็กเกต ลูกเทนนิสก็พุ่งกลับไปอย่างรวดเร็ว

เซ่าเยว่ขยับฝีเท้าเคลื่อนตัวอย่างว่องไว รับลูกและตีกลับไปทางซางจื้อเหนียนได้อย่างมั่นคง

ตีโต้กลับไปกลับมาอยู่หลายครั้ง เซ่าเยว่ตีลูกนำโชคเอาชนะซางจื้อเหนียนไปได้หนึ่งคะแนน

ลู่เจี้ยนเฉิน “...”

เขาถามมั่วหนานหว่าน “นี่เรียกว่าตีไม่เป็น?”

มั่วหนานหว่านรู้สึกโชคดีเหลือเกิน “ตีได้เข้าขั้นมือโปรเลย”

ลูกต่อมา เซ่าเยว่พ่ายแพ้

ฉวยจังหวะที่เซ่าเยว่กำลังเก็บลูกอยู่นั้นเอ่ยถามไปว่า “ไปเรียนมาตั้งแต่เมื่อไร?”

เสิ่นเจี้ยนชิงผู้เป็นแม่ของเซ่าเยว่เป็นคนสอนเทนนิสให้

เสิ่นเจี้ยนชิงในสายตาของเธอนั้นเป็นผู้หญิงที่ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ ต่อให้เซ่าเยว่จะโตขึ้นแล้ว เงาของแม่ในความคิดของเธอก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง

“เรียนตั้งแต่ช่วงประถมน่ะค่ะ”

“ความสำเร็จที่มีมาตั้งแต่เด็กนี่เอง มิน่าล่ะ ท่วงท่าถึงได้ดูเป็นมือโปรขนาดนี้” มั่วหนานหว่านสะบัดแร็กเกตในมือไปมา “ลู่เจี้ยนเฉิน นายมาตีกับฉัน”

เดิมทีลู่เจี้ยนเฉินตั้งใจจะยั่วซางจื้อเหนียนสักหน่อย แต่เซ่าเยว่กลับอยู่เหนือความคาดหมายของเขา

ก่อนหน้านี้ที่โกหกคงเป็นเพราะเพิ่งเจอหน้าและไม่ได้สนิทสนมกัน เลยไม่อยากข้องเกี่ยวอะไรกับพวกเขามากนัก ตอนนี้ยอมออกมาด้วยแบบนี้ก็ไม่เลวแล้ว เขาเองก็ไม่ได้โกรธอะไร เลยไปตีเทนนิสกับมั่วหนานหว่าน

ท่วงท่าของเซ่าเยว่มีความเป็นมืออาชีพจริง แต่เพราะไม่ได้ตีมานาน มือกับแขนเลยอ่อนเปลี้ยเพลียแรง