บทที่ 136

ตั้งแต่เริ่มต้นสร้างบริษัทมาจนถึงตอนนี้ เขาก็เปี่ยมไปด้วยแรงผลักดัน ไม่ว่าจะต้องเจอกับความท้าทายหรืออุปสรรคมากแค่ไหน เขาก็ยังฮึดสู้ และมุ่งหน้าลุยไปข้างหน้าอย่างเต็มกำลังอยู่เสมอ

จะเพราะความเลือดร้อนฮึกเหิมของคนหนุ่ม หรือเพราะอยากพิสูจน์ตัวเองด้วยผลงานก็ตาม อย่างไรก็เถอะ เขาไม่มีทางยอมแพ้เด็ดขาด!

แต่ตอนนี้ ปัญหาทางเทคนิคก็ยังแก้ไม่ได้ จะใช้เงินก็ไม่มี จะใช้คนก็ไม่มี แถมยังมีเซ่าเยว่ที่เอาแต่สร้างเรื่องวุ่นวายอีกต่างหาก

เซ่าสวินรู้สึกเหมือนตัวเองซวยจนสุดทาง จะมีเรื่องซวยกว่านี้อีกไหมเนี่ย!

“ก็ช่วยไม่ได้อ่ะ พวกคนเก่งระดับท็อปมันหายาก เขาเรียกราคาแรงก็จริง แต่เขาแก้ปัญหาให้เราได้จริง ๆ นี่หว่า”

จู่ ๆ จี้หยางก็นึกถึงสิ่งที่เซ่าเยว่เคยเสนอเรื่องการเพิ่มเงินลงทุน ก็เลยลองหยั่งเชิงดูว่า “หรือจะจ่ายสิบกว่าล้านนี่ไปก่อน แล้วค่อยหาทางระดมทุนกันทีหลัง?”

เซ่าสวินกัดฟันแน่น “ไม่อนุญาต!”

“งั้นจะปล่อยให้เรื่องมันค้างแบบนี้ไปเรื่อย ๆ เหรอ?”

“…หาทางใหม่ หาแบบที่คุ้มราคากว่านี้”

จี้หยาง “…ฉันก็อยากจะหาอยู่หรอก แต่มันจะไปหาจากไหนได้วะ!”

เซ่าสวิน “…”

สองหนุ่มสบตากันครู่หนึ่ง ต่างฝ่ายต่างรู้สึกเหมือนอีกฝ่ายไม่ต่างอะไรจากหมาเร่ร่อนไร้บ้าน เลยได้แต่ไปนั่งซุกอยู่มุมห้อง เพื่อสูบบุหรี่คลายเครียด

ทั้งโชคร้าย ทั้งน่าเวทนา

โชคยังดีที่เมื่อวานได้ระบายด้วยการอัดเซี่ยหมิงไปชุดใหญ่ ไม่งั้นคงจะรู้สึกอัดอั้นยิ่งกว่านี้!

จี้หยางเริ่มทนแรงกดดันไม่ไหว “เซ่าสวิน ไม่งั้นลองให้พี่สาวนายยอมอ่อนข้อให้เจียงเฉินหานหน่อย...”

ยังพูดไม่ทันจบ เซ่าสวินก็ยกเท้าถีบเก้าอี้ที่จี้หยางนั่งอยู่เต็มแรง จนเก้าอี้ที่จี้หยางนั่งอยู่กระเด็นลื่นถอยหลังไป แววตาของเซ่าสวินทั้งเย็นชาและคุกรุ่น ราวกับเปลี่ยนไปเป็นอีกคน จี้หยางถึงกับตัวแข็งทื่ออยู่กับที่

“ถ้านายกล้าพูดอะไรแบบนี้อีกแม้แต่คำเดียว เราก็เลิกเป็นหุ้นส่วนกันตรงนี้เลย!”

จี้หยางตกใจจนพูดไม่ออกอยู่พักหนึ่ง เหมือนมีใครมาบีบคอไว้

“ได้ยินไหม?”

จี้หยางกลืนน้ำลายอึกหนึ่งก่อนจะตอบว่า “…เข้าใจแล้ว ฉันจะไม่พูดแบบนั้นอีก”

ที่จริงที่เขากล้าพูดออกมาแบบนั้น ก็เพราะรู้ว่าเซ่าเยว่มีเงิน ต่อให้ออกจากเอสกรุปไปก็ไม่กระทบอะไรนัก

จี้หยางเห็นสีหน้าเซ่าสวินยังไม่ดีขึ้น เขาเลยรีบพูดแก้ต่างว่า “ฉันเห็นเซ่าเยว่เป็นเหมือนพี่สาวคนหนึ่งเลยนะ แล้วฉันก็เกลียดเจียงเฉินหานไม่แพ้นายเหมือนกัน อย่าคิดมากเลย ยังไงฉันก็อยู่ฝั่งเดียวกับนายและเซ่าเยว่นั่นแหละ”

เซ่าสวินแค่นหัวเราะ “งั้นเธอก็คงโชคร้ายเต็มทนล่ะ ที่มีน้องชายคอยแทงข้างหลังแบบนั้น”