บทที่ 137

เซ่าเยว่วุ่นอยู่กับการไปจัดการเรื่องไฟร์วอลล์ พอพูดจบก็ทิ้งบรรดาพนักงานที่ยังงง ๆ ไว้ แล้วเดินตรงไปหาเซ่าสวิน

ในห้องทำงานของเขามีควันบุหรี่ลอยคลุ้งไปทั่ว

เซ่าเยว่ไม่ชอบกลิ่นบุหรี่เลย เธอขมวดคิ้ว “เลิกสูบบุหรี่ได้แล้ว”

เซ่าสวินเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง และจงใจทำสิ่งตรงข้าม เขาจุดบุหรี่มวนใหม่ขึ้นมา แล้วพูดแดกดันว่า “ทำตัวอวดเก่งเสร็จแล้วใช่ไหม?”

เซ่าเยว่รู้ดีว่าเซ่าสวินปากเสียเป็นนิสัยอยู่แล้ว เลยไม่ถือสา “ทำตัวอวดเก่งอะไรกัน พี่กำลังช่วยเธออยู่นะ”

“ช่วยฉันงั้นเหรอ? ใครต้องการให้เธอช่วยไม่ทราบ! ในเมื่อเธอ ‘ยุ่ง’ เสร็จแล้ว งั้นก็รีบไปเถอะ! อย่ามาวุ่นวายกับฉันอีก!”

ตอนนี้เซ่าสวินหงุดหงิดสุดขีด เขากำลังชั่งใจว่าจะควักเงินก้อนใหญ่หรือไม่

เขาไม่มีทั้งพื้นหลัง ไม่มีทั้งอำนาจเส้นสาย เป็นเพียงเด็กหนุ่มที่ลุกขึ้นมาเริ่มต้นธุรกิจเอง จึงย่อมไม่เป็นที่เชื่อมั่นของนักลงทุน การจะหาทุนต่อก็แทบมืดแปดด้าน มีครั้งหนึ่งที่เขาเคยดื่มเหล้าไปครึ่งลิตรจนต้องเข้าโรงพยาบาล สุดท้ายกลับถูกหลอกอย่างเจ็บแสบ

เขารู้สึกเสียดายที่จะควักเงินเจ็ดสิบห้าล้านนี้ออกมาจริง ๆ

เซ่าเยว่เห็นสภาพน่าสมเพชของเขาแล้วก็โมโหขึ้นมา เฉิงเหยียนโย่วพูดถูกจริง ๆ ที่บอกว่าโชคดีที่เธอไม่ได้มีน้องชายอย่างเซ่าสวิน ไม่อย่างนั้นคงอายุสั้นไปหลายปี

เธอเดินก้าวไปยืนอยู่ตรงหน้าเซ่าสวิน พอเห็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคือง เลยตัดสินใจเปลี่ยนท่าทีให้อ่อนลงหน่อย

“พี่บอกว่าจะช่วยก็คือจะช่วย ภายในหนึ่งอาทิตย์นี้ พี่จัดการเสร็จแน่ ถ้าเธอไม่เชื่อก็แล้วแต่ พี่ไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรมาก เดี๋ยวถึงเวลาเธอก็รู้เอง”

เซ่าสวินขมวดคิ้ว “แล้วจะให้ฉันเชื่อเธอได้ยังไง?”

เซ่าเยว่ฉวยจังหวะที่เขาเผลอ รีบคว้าบุหรี่จากปลายนิ้วเขามาดับลงในที่เขี่ยบุหรี่ “อีกไม่กี่วันพี่จะให้คำตอบ เธอแค่รออย่างอดทนก็พอ”

ก่อนออกจากห้อง เซ่าเยว่หันมาย้ำอีกครั้ง “จำไว้นะ เลิกสูบบุหรี่ซะ ถ้าจะสูบจริง ๆ ก็อย่าสูบต่อหน้าพี่”

พูดจบ เซ่าเยว่ก็หันหลังเดินออกไป

เซ่าสวินมองตามแผ่นหลังของเธอแล้วแค่นเสียง “ทำเป็นวางมาดเป็นพี่สาว คิดว่าฉันเป็นเด็กสามขวบหรือไง ใครจะไปฟังคำพูดเธอ! ตลกสิ้นดี!”

พอเซ่าสวินบ่นเสร็จก็กดไฟแช็กจุดบุหรี่มวนใหม่อีกครั้ง แต่พอจ้องเปลวไฟตรงปลายบุหรี่ สีหน้าของเขาก็ค่อย ๆ หม่นลง จนสุดท้ายเขาก็ดับมันไป

น่ารำคาญจริง ๆ เซ่าเยว่ไม่ควรจะโผล่มาที่บริษัทของเขาเลย!

แต่เวลาผ่านไปพักใหญ่ เซ่าสวินก็ยังตัดสินใจไม่ได้เสียทีว่าจะควักเงินก้อนนั้นออกมาดีหรือไม่

พอนึกถึงคำรับปากอันหนักแน่นของเซ่าเยว่ เขาจึงเตรียมจะไปที่ฝ่ายเทคนิคเพื่อสอบถามให้ชัดเจน

…ผลปรากฏว่าทุกคนกลับบ้านไปหมดแล้ว

เซ่าสวินถึงกับอึ้ง

บริษัทก็ยังไม่ถึงขั้นล้มละลาย แล้วทำไมถึงไม่มีใครทำงานต่อ?

พอจี้หยางกลับมาจากการไปส่งเซ่าเยว่ก็รีบอธิบายทันทีว่า “เซ่าเยว่เป็นคนที่ให้พวกเขาเลิกงานก่อน”

“เธองั้นเหรอ?”