บทที่ 161

ในฐานะที่เซ่าเยว่เป็นเลขาประธานของเอสกรุป ย่อมมีความเข้าใจแวดวงการเงินของเมืองไห่ในระดับหนึ่ง

เกมของเซ่าสวินมีอนาคตสดใสมาก แต่การที่กู้อี้ชวนมาด้วยตัวเองนั้นกลับไม่มีความจำเป็นเลย

ในเมื่อกู้อี้ชวนมาแล้ว มีแต่จะยืนยันว่านี่ไม่ใช่โปรเจกต์ที่ผู้อำนวยการโปรเจกต์ทั่วเจี้ยค้นพบ แต่เป็นเพราะกู้อี้ชวนส่งสัญญาณ ประธานหลินถึงได้ทำการสอบทานธุรกิจ

เซ่าเยว่ขีดเส้นแบ่งกับเจียงเฉินหานอย่างชัดเจน

ย่อมรวมถึงกู้อี้ชวนที่เป็นเพื่อนสนิทของเขาด้วย

เซ่าเยว่ตั้งใจจะให้เซ่าสวินกับจี้หยางปฏิเสธความร่วมมือ แล้วเธอค่อยมาลงทุนเอง

ผลปรากฏว่าเซ่าสวินกลับชิงเอ่ยปากพูดก่อนว่า “ประธานหลิน พวกเราไม่ร่วมมือแล้วครับ!”

จี้หยางตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง “...ไม่เหรอ เซ่าสวิน?”

“เก็บของแล้วไปกันเถอะ” เซ่าสวินมีท่าทีที่เด็ดขาดและแข็งกร้าวอย่างยิ่ง ไม่มีช่องว่างให้เจรจาหารือเลย

จี้หยางโกรธจนหน้าซีดขาวไปหมดแล้ว

ก่อนที่กู้อี้ชวนจะมา ไม่คิดว่าเซ่าเยว่จะอยู่ที่นี่ด้วย เมื่อได้ยินประธานหลินเอ่ยถึงเธอ เขาก็ตัดสินใจตามมาด้วยดีกว่า

“อย่าเพิ่งรีบร้อนสิ ถึงไม่ร่วมมือกันแล้ว ก็ยังดื่มชาได้อยู่นะ” กู้อี้ชวนเอ่ยด้วยรอยยิ้มบาง ๆ

เซ่าสวินเกลียดนัยน์ตาดอกท้อของกู้อี้ชวนมาก ครั้งแรกที่เจอกันก็สังเกตเห็นว่าสายตาที่เขามองเซ่าเยว่นั้นดูแทะโลมมาก อันที่จริงเขาปกปิดไว้ดีมาก แต่สัญชาตญาณของเซ่าสวินที่เป็นผู้ชายเหมือนกัน กู้อี้ชวนลงทุนให้เขาในฉากหน้า แต่ความจริงแล้วเล็งเป้ามาที่เซ่าเยว่

เดิมทีกู้อี้ชวนก็น่ารังเกียจพอ ๆ กับเจียงเฉินหาน

กู้อี้ชวนก็เป็นพวกเดียวกับเจียงเฉินหาน คนใกล้หมึกติดสีดำ ล้วนไม่ใช่คนดีอะไรทั้งนั้น!

“ไม่ว่างดื่มชากับคุณหรอกครับ!”

ประธานหลินตกตะลึงกับท่าทีเลือดร้อนบ้าบิ่นของเซ่าสวิน แม้ว่ากู้อี้ชวนจะนิสัยดี แต่ก็ไม่ใช่คนที่จะมาล่วงเกินได้ในเมืองไห่หรอกนะ เจ้าโง่นี่ไม่ให้เกียรติกันเลยเหรอ

กู้อี้ชวนไม่สนใจเซ่าสวิน แต่มองไปทางเซ่าเยว่ “ในเมื่อน้องชายเธอไม่อยากยุ่งกับฉัน งั้นเราคุยกันหน่อยไหม?”

เซ่าสวิน “พวกคุณมีอะไรให้คุยกันได้ด้วย?”