บทที่ 167

อาทิตย์นี้เซ่าสวินอารมณ์ดีมาก ประการแรกคือแก้ไขปัญหาเรื่องของฐานข้อมูลแล้ว วันนี้ยังได้พบกับบริษัทร่วมลงทุนอันดับต้น ๆ อีก

ถึงแม้จะเจอกู้อี้ชวน แต่ท่าทีปฏิเสธของเซ่าเยว่ เซ่าสวินก็ไม่ได้กังวลมากขนาดนั้นแล้ว

เซี่ยหมิงมาพูดจาข่มขู่สองสามประโยค แต่ตัวเขาคิดว่า ยิ่งพูดยิ่งดูตลก เซ่าสวินเลยไม่ได้โกรธจริง ๆ

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเซ่าเยว่ยังปลอบเขาว่าจะไม่ยอมให้กู้อี้ชวนหัวเราะเยาะเขาเด็ดขาด

ถึงแม้เซ่าสวินจะไม่ได้แสดงออก แต่ต้องยอมรับว่าทำให้เขาแอบดีใจมา อย่างน้อยเซ่าเยว่ก็ใส่ใจเขามาก คนอย่างเซ่าสวินเป็นชอบไม้อ่อนไม่ชอบไม้แข็ง เซ่าเยว่ดีกับเขา เขาย่อมดีกับเซ่าเยว่เหมือนกัน

มีแต่คนที่ไม่มีพี่สาวอย่างจี้หยางที่ชอบมาแทรกระหว่างกลาง เขาอยากพูดอะไรกับเซ่าเยว่สักหน่อยก็พูดไม่ได้เลย

ดังนั้นประโยคที่เซ่าเยว่พูดเมื่อกี้ เซ่าสวินก็เลยคิดตามจิตใต้สำนึกว่าเซ่าเยว่กำลังปลอบเขาอยู่

ใครใช้ให้เธอมีเขาเป็นน้องชายเพียงคนเดียวละ

ถ้าไม่ปลอบเขาแล้วจะให้ปลอบใคร?

ปลอบจี้หยางหรือไง?

เหอะ

เซ่าสวินแอบดีใจพลางคีบอาหารกินต่อ

จี้หยางตกตะลึงกับความนิ่งของเซ่าสวิน พูดตามตรง หากเป็นเงินห้าร้อยล้าน เขายังหาลูกพี่ลูกน้องออกมารับหน้าแทนได้ แต่เพิ่มมาอีกหนึ่งพันห้าร้อยล้าน ไม่ว่ายังไง เซ่าสวินก็ต้องนัดลูกพี่ลูกน้องของเขามากินข้าวให้ได้อย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นก็จะดูไม่สมควร ปกปิดได้ยากมาก

ดังนั้นต้องบอกความจริงกับเขาแล้ว

จี้หยางกังวลมากว่าเซ่าสวินจะรับไม่ได้อยู่ชั่วขณะ ไม่คิดเลยนะ คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะใจเย็นมากเกินไปแล้ว

บริษัทขาดเงินมานานแล้ว จู่ ๆ ก็มีเงินเพิ่มมาหนึ่งพันห้าร้อยล้าน ไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรตื่นเต้นและแสดงออกสักหน่อยสิ?

จี้หยางมองเซ่าสวินไม่ออกอยู่ชั่วขณะ

แต่ชื่นชมในใจมาก

เพราะเขาไม่มีความใจเย็นแบบเซ่าสวินเลย

ดังนั้นจี้หยางเลยพูดจากใจว่า “เซ่าสวิน ยังไม่ดื่มกับพี่เซ่าของนายอีกเหรอ?”

“เธอต้องขับรถ ฉันจะดื่มอะไรกับเธอล่ะ?”

เซ่าเยว่รินเหล้าหนึ่งแก้วแล้ว “พี่จะเรียกคนมาขับรถแทน”

เซ่าสวินเห็นเธอเธอเอาจริงเอาจังก็รู้สึกตลกมาก “แค่เธอคุยโม้กับเซี่ยหมิงไม่กี่คำ ฉันก็ต้องดื่มกับเธอแล้วเหรอ? จำเป็นด้วยหรือไง ถ้าเธอไม่พูด ฉันด่าได้แรงและเจ็บกว่าเธออีก”

เซ่าเยว่ “?”