บทที่ 168

เฉิงเหยียนโย่วเป็นคนเดินเรื่องการร่วมมือทางด้านธุรกิจ

เซ่าสวินกับจี้หยางเงียบไปแล้ว

อย่าเพิ่งพูดถึงว่าในช่วงไม่กี่ปีมานี้เอไอโมเดลด้านภาษาเพิ่งจะมีการพัฒนาอย่างเต็มที่ แต่เซ่าเยว่ทำออกมาได้ตั้งแต่หลายปีก่อนแล้ว แถมยังเชื่อมเข้ากับเสิร์ชเอนจินรายใหญ่ต่าง ๆ ได้อีกด้วย นี่ต้องเป็นโมเดลด้านภาษาที่สมบูรณ์แบบมากอย่างแน่นอน

เก่งมากแค่ไหนไม่ต้องพูดถึงแล้ว เซ่าเยว่กลับพูดลอย ๆ หมายความว่าอย่างไร? ท่านเทพถ่อมตัวแบบนี้กันหมดเหรอ?

เซ่าสวินกับจี้หยางเผชิญหน้ากับขาใหญ่ที่มีความสามารถอย่างแท้จริง พอโยนสถานะพี่สาวทิ้งไป ก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออกจริง ๆ

เซ่าเยว่ “เป็นอะไรไป?”

จี้หยางพลันถามว่า “เซ่าสวิน ทำไมนายไม่ได้รับกรรมพันธุ์ไอคิวของพี่สาวนายมาเลย?”

เซ่าสวินยกมุมปากขึ้นชั่วขณะหนึ่ง ก่อนจะหยิบแก้วเหล้าใบเล็กตรงหน้ามา แล้วรินเหล้าจนเต็ม ชูขึ้นมาแล้วเอ่ยด้วยความจริงจังอย่างหาได้ยากว่า “เซ่าเยว่ ฉันขอดื่มคารวะเธอหนึ่งแก้ว”

ท่าทีจริงจังนี้ เซ่าเยว่นึกว่าตัวเองครบรอบเจ็ดวันที่เสียชีวิตแล้ว

“ทำตัวตามสบายหน่อยเถอะ”

เซ่าเยว่ยกแก้วขึ้น จ่อที่ริมฝีปากแล้ว

ผลปรากฏว่าแก้วเหล้าของเซ่าสวินกลับตามเข้ามา แตะกับแก้วที่ริมฝีปากเธอ

เซ่าเยว่มองเขาอย่างยากจะอธิบายด้วยคำพูดประโยคเดียว

ตรงกันข้ามกับเซ่าสวินที่ดื่มจนหมดในอึกเดียวด้วยความภาคภูมิใจอย่างยิ่ง “ฉันดื่มคารวะแล้วนะ”

มุมปากของเซ่าเยว่กระตุก ก่อนจะดื่มเหล้า

จี้หยางก็ชนแก้วกับเธอด้วย

พอคิดจะดื่มอีก เซ่าสวินก็ไม่อนุญาตแล้ว “ระวังดื่มจนเลือดออกในกระเพาะ”

เซ่าเยว่ “ถ้าเธอเป็นห่วงพี่ ก็พูดออกมาตรง ๆ สิ”

“ฉันแค่ขี้เกียจไปส่งเธอที่โรงพยาบาล ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอไปเอาความมั่นใจแปลก ๆ มาจากไหน”

เซ่าเยว่ “...”

จี้หยางพูดเหน็บแนมอยู่ทางด้านข้างว่า “บางคนก็อย่าแอบดีใจมากเกินไปนัก!”

เซ่าสวินเอ่ยในใจว่าถ้านายมีพี่สาวอัจฉริยะ อย่าว่าแต่แอบดีใจเลย คงแทบอยากจะบินขึ้นไปแล้ว พอถึงตอนนั้นก็คงโดนด่าว่าไร้ค่า

ปฏิกิริยาตอบสนองที่สุขุมลุ่มลึกเช่นนี้ของเขากำลังพอดีแล้ว

จี้หยางเห็นเซ่าสวิน ‘นิ่งดุจเขาไท่ซาน’ ก็ด่าทออย่างรุนแรงว่าไอ้หมาหน้านิ่ง

เซ่าเยว่เองก็คิดไม่ถึงว่าเซ่าสวินจะยอมรับเรื่องทุกอย่างได้เร็วมาก

ถึงอย่างไรก่อนหน้านี้เขาเคยป่วย แต่ก็ไม่ยอมให้เธอไปเยี่ยม ให้เงินก็ยิ่งรังเกียจที่จะเอา