บทที่ 213

เซ่าเยว่อดหัวเราะไม่ได้ “ประธานซาง คุณเกรงใจเกินไปแล้ว ไม่ต้องให้ของขวัญฉันหรอกค่ะ”

“ผมเป็นคนแรกที่ยืนยันว่าคุณหย่าแล้ว สมควรให้”

ทันใดนั้นเซ่าเยว่ก็เข้าใจสาเหตุที่ซางจื้อเหนียนยังคงมีเพื่อนเยอะมากทั้ง ๆ ที่ไม่เห็นใครอยู่ในสายตาขนาดนี้

เขาเย็นชา แต่เขาก็เอาใจใส่มาก

เซ่าเยว่นึกถึงข้อตกลงก่อนหน้านี้อีกครั้ง “ประธานซาง ก่อนหน้านี้ฉันกลัวว่าตัวคนเดียวจะรับมือเจียงเฉินหานไม่ไหว และกลัวว่าเขาจะไม่ยอมหย่า ดังนั้นถึงได้มาขอให้คุณช่วย ตอนนี้หย่าแล้ว ฉันก็ไม่มีแรงกดดันนั้นอีกแล้ว ข้อตกลงปากเปล่าที่เคยทำก่อนหน้านี้ พวกเราก็...”

ซางจื้อเหนียนมองจุดประสงค์ของเธอออกในพริบตา เลยถามเสียงเย็นชาว่า “หมดประโยชน์ก็เขี่ยทิ้ง?”

เซ่าเยว่ “...เปล่านะคะ ฉันไม่กล้าด้วย”

ซางจื้อเหนียนเหลือบตามองเธอโดยไม่แสดงความรู้สึก “เจียงเฉินหานไม่มีทางปล่อยคุณไปง่าย ๆ หรอก”

เซ่าเยว่หน้าแข็งทื่อไปเล็กน้อย

เมื่อครู่นี้เจียงเฉินหานคลุ้มคลั่ง ดูไม่เหมือนท่าทีว่าจะยอมเลิกราแต่โดยดีจริง ๆ

เจียงเฉินหานกับเจียงอวี่เสียนต่างก็เป็นคนอารมณ์แปรปรวณ ไม่รู้ว่าเขาจะคลุ้มคลั่งต่อเมื่อไหร่ เซ่าเยว่ก็เริ่มหวั่นใจลึก ๆ แล้วเช่นกัน

เจียงเฉินหานไม่ชอบเธอจริง ๆ ดังนั้นก็คงไม่แน่หรอกมั้ง...

ขณะที่กำลังคิดอยู่ เสียงกระจ่างใสของซางจื้อเหนียนก็ดังเข้ามา เผยความไม่พอใจอย่างรุนแรง “เซ่าเยว่ คุณมาสร้างความเดือดร้อนให้ผมก่อน พอใช้ประโยชน์จากผมเสร็จก็จะไปเหรอ? คุณจะถอยออกมาง่าย ๆ แบบนี้ไม่ได้หรอกนะ”

สีหน้าของเซ่าเยว่เปลี่ยนไปยกใหญ่

เธอรู้ดีว่าซางจื้อเหนียนไม่ชอบยุ่งเกี่ยวกับคนอื่นมากนัก ยิ่งไปกว่านั้นการร่วมมือระหว่างพวกเขาก็เกิดขึ้นแค่ครั้งเดียวเท่านั้น เซ่าเยว่เลยคิดว่ามีก็ได้ไม่มีก็ได้ ถึงได้คิดจะพูดออกมาให้ชัดเจน

คิดไม่ถึงว่าเขากลับไม่พอใจ

เซ่าเยว่รู้สึกหวาดหวั่น “ประธานซาง ฉันแค่ไม่อยากรบกวนคุณแล้วค่ะ”

เสียงของซางจื้อเหนียนเคร่งขรึมเย็นชา แต่เผยให้เห็นพลังที่ทำให้คนรู้สึกวางใจ “มีผมอยู่ เขาจะไม่กล้าแตะต้องคุณ มีประโยชน์ให้ใช้ฟรี ๆ แต่ไม่ยอมใช้ โง่หรือเปล่า?”

เซ่าเยว่ย่อมรู้ดีว่าซางจื้อเหนียนคือต้นขาที่มีคุณสมบัติครบถ้วนอย่างยิ่ง และคำพูดนี้ของเขาก็สื่อว่ายินดีคุ้มครองเธอ

น้ำเสียงก็ฟังดูเผด็จการมาก

ราวกับว่าถ้าเธอไม่ยอมเอาเปรียบในครั้งนี้ก็จะเป็นความผิดของเธอ

เซ่าเยว่ครุ่นคิด แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงใจว่า “จะใช้ประโยชน์คุณอย่างโจ่งแจ้งเกินไปไหมคะ”

ซางจื้อเหนียนตอบไม่ตรงคำถาม “ไม่ใช่แค่เจียงเฉินหานนะ ยังมีเจียงอวี่เสียนด้วย ถ้าพวกเขามาหาเรื่องคุณ คุณก็มารบกวนผมได้ทุกเมื่อ”

เซ่าเยว่ “...”

ที่แท้ก็เป็นพี่ใหญ่ที่ควบคุมสั่งสอนน้อง ๆ

แน่นอนว่าย่อมมีบุญคุณความแค้นระหว่างซางจื้อเหนียนกับเจียงเฉินหานรวมอยู่ด้วย

ถ้าเซ่าเยว่เจอพี่น้องคู่นี้อีก เธอก็ไม่ต้องหวาดกลัวอีกตอ่ไป ยิ่งไปกว่านั้นเธอใช้ตัวตนซันมาควบคุมเจียงอวี่เสียน ส่วนทางฝั่งเจียงเฉินหานมีเจียงเจิ้นควบคุมอยู่