บทที่ 214

แต่ถึงอย่างไรช่องว่างความแตกต่างก็ยังมากอยู่ ผลประโยชน์ที่เซ่าเยว่ได้รับย่อมมากกว่าผลประโยชน์ที่ซางจื้อเหนียนได้จากเธออยู่แล้ว

ความร่วมมือที่ไม่เท่าเทียมกันล้วนไม่ยั่งยืน

เซ่าเยว่ย่อมใส่ใจเรื่องนี้อยู่แล้ว แต่ซางจื้อเหนียนพูดเช่นนี้ เธอก็ไม่ได้รู้สึกว่าต้องแบกรับอะไรแล้ว

ขอเพียงใช้คืนได้ก็จะไม่ติดหนี้เขา

ยิ่งไปกว่านั้นซางจื้อเหนียนนิสัยดีมาก ไม่มีทางผิดคำพูดหรอก

ดังนั้นเธอจึงเอ่ยอีกว่า “ประธานซาง คุณเป็นคนดีจริง ๆ”

ซางจื้อเหนียน “...”

ขณะเดียวกันเซ่าเยว่ก็สบายใจไปเรื่องหนึ่งแล้ว ตั้งแต่กลับมาจากฮ่องกง เธอกับเจียงเฉินหาน ‘ไปฉลองวันครบรอบด้วยกัน’ ทำให้ซางจื้อเหนียนไม่พอใจ

เธอยังขอความช่วยเหลือจากลู่เจี้ยนเฉิน ถึงแม้วิธีของเจี้ยนเฉินจะไม่น่าเชื่อถือเลยสักนิดก็ตาม

แต่ก็ไม่มีสิ่งใดที่แสดงความจริงใจได้ดีเท่าใบหย่าจริง ๆ

ซางจื้อเหนียนยินดีช่วยเหลือเธอ ยอมดึงเธอเข้าไปอยู่ในฝ่ายของเขา เธอไม่อาจเหลือเยื่อใยกับเจียงเฉินหานจนพลาดพลั้งขึ้นมา

ดังนั้นต่อให้พูดอีกแค่ไหนก็ไม่จริงเท่าใบหย่าอยู่ดี

ซางจื้อเหนียนไม่มีทางกังวลอะไรอีกอย่างแน่นอน!

การหย่าช่างเป็นเรื่องที่ดีจริง ๆ

ขณะเดียวกัน สิ่งที่เซ่าเยว่รู้สึกคาดไม่ถึงเอามาก ๆ ก็คือเธอหย่ากับเจียงเฉินหานแล้ว ไม่อยากไปมาหาสู่ใด ๆ กับตระกูลเจียงอีก

แต่เธอกลับกอดต้นขาของซางจื้อเหนียนแทน

น่าจะเป็นเพราะตระกูลเจียง นอกจากเจียงเจิ้นแล้ว ซางจื้อเหนียนก็ไม่เห็นใครอยู่ในสายตาอีก

เซ่าเยว่ถึงสามารถอยู่กับเขาได้

ถ้าซางจื้อเหนียนเข้าข้างตระกูลเจียง เธอคงออกห่างตามจิตใต้สำนึก แล้วก็ลาออกไปตั้งนานแล้ว

แต่เพราะซางจื้อเหนียนไม่ใช่เช่นนั้น ก่อนหน้านี้เธอถึงกล้าไปขอร้องให้เขาช่วย

ชะตาชีวิตคนเราช่างยากจะคาดเดานัก

......

รถเบนท์ลีย์จอดที่ร้านขายยา

ซางจื้อเหนียนลงจากรถ เซ่าเยว่ตามร่างสูงใหญ่ของเขาเดินเข้าไปในร้านขายยาพร้อมกัน

เซ่าเยว่เป็นฝ่ายอธิบายอาการกับหมอเอง แล้วค่อยให้หมอทำแผลให้ซางจื้อเหนียน

เธอเป็นฝ่ายทำเองด้วยความสมัครใจมาก เป็นเลขาที่มีคุณสมบัติเหมาะสมมากเลย

ซางจื้อเหนียนเดินเข้าไปอย่างไม่แสดงอารมณ์

คุณหมอใช้ไอโอดีนฆ่าเชื้อให้เขา บางทีออร่าของเขารุนแรงเกินไป มือของเลยสั่นเทา กดแผลตรงข้อนิ้วโดยไม่ได้ตั้งใจ

เซ่าเยว่รีบพูดทันทีว่า “รบกวนทำเบา ๆ หน่อยค่ะ”

เนื่องจากคุณหมอลงแรงหนักไปก็เลยรู้สึกหวาดกลัวมาก

หลังจากถูกเซ่าเยว่เตือน จึงทำได้เพียงระมัดระวังมากขึ้น

แต่ซางจื้อเหนียนกลับนึกถึงตอนที่เซ่าเยว่เคยประคบประหงมเจียงเฉินหานอย่างระมัดระวังเช่นนี้เหมือนกัน

ทันใดนั้น ความรู้สึกด้านลบมากมายก็ผุดขึ้นมาไม่หยุด หมุนวนอัดอั้นอยู่ในอก

แต่สุดท้ายเขาก็สะกดกลั้นเอาไว้อย่างเย็นชา

เซ่าเยว่ไม่รับรู้เลยสักนิดเกี่ยวกับความคิดทั้งหมดของชายหนุ่ม