บทที่ 222

ไม่มีอะไรให้ลู่เจี้ยนเฉินสงสัย “ก็ยังเป็นคุณน้าที่คิดถึงฉันเสมอ...ฉันอยู่ที่บาร์ นายมาเดี๋ยวนี้เลยสิ”

ตอนนี้นับว่าเซ่าเยว่เข้าใจแล้ว

เดิมทีกู้อี้ชวนไม่ได้อยากไปปาร์ตีฉลองความโสดของลู่เจี้ยนเฉินจริงๆ แต่เป็นคำสั่งที่ถูกผู้ใหญ่บีบบังคับ

ลู่เจี้ยนเฉินวางสาย “ไม่ถือสาใช่ไหม?”

เซ่าเยว่ “ฉันจะไปก็ต่อเมื่อคนเยอะเกินไป”

“ได้ งั้นแค่เขาคนเดียวแล้วกัน คนอื่นผมไม่เรียกแล้ว” แม้ลู่เจี้ยนเฉินจะพูดแบบนี้ แต่ก็ยังคิดอยากจะทำอะไรบางอย่าง

กดเข้ากลุ่ม

กลุ่มนี้มีซางจื้อเหนียน

[ไม่คิดเลยว่าเซ่าเยว่จะไม่ไปปาร์ตีฉลองความโสดที่ฉันตั้งใจจัดให้เธอ!]

อวี๋หลินโจว [เธอต้องรู้ว่านายไม่ได้มีเจตนาดีแน่]

ลู่เจี้ยนเฉิน [ไม่มีเจตนาดีอะไร? ฉันเรียกมากระทั่งเพื่อนในวงการบันเทิงเลยนะ มีแต่คนหล่อ แถมยังโสดกันทั้งนั้นด้วย เธอมันไม่รู้จักคุณค่าเลย!]

เฟิงเยี่ยนที่เล่นโซเชียลนานทีปีหน จะโผล่ออกมาก็ตอนมีเรื่องซุบซิบเท่านั้นยังส่งข้อความมาว่า [แค่นี้ยังโน้มน้าวเซ่าเยว่ไม่ได้ นายมันไร้ประโยชน์เกินไปแล้ว]

ลู่เจี้ยนเฉิน [เฮ้อ เธอไม่ชอบคนที่ฉันเลือกน่ะสิ!]

อวี๋หลินโจว [ในสายตาของเซ่าเยว่ไม่มีผู้ชายอยู่]

ก็เหมือนกับที่ในสายตาของประธานซางไม่มีผู้หญิงคนไหนเหมือนกัน

ลู่เจี้ยนเฉิน [ถ้าในสายตาเธอไม่มีผู้ชายจริง ๆ ก็ช่างเถอะ ฉันเองก็จะไม่รู้สึกพ่ายแพ้เลย แต่เธอไม่ใช่น่ะสิ!]

เฟิงเยี่ยน [โอ๊ะ?]

อวี๋หลินโจว [?]

ลู่เจี้ยนเฉิน [พอดื่มเหล้ากับเพื่อนสนิทของเธอ ยังเรียกพวกหนุ่มโฮสต์มาดื่มเหล้าแลกแก้วกันด้วย]

อวี๋หลินโจว [...นายโม้หรือเปล่า?]

ลู่เจี้ยนเฉิน [ฉันว่างมาหลอกนายขนาดนั้น?]

ลู่เจี้ยนเฉินจุดประเด็นแล้วก็หยุด จากนั้นก็สลับไปมองเซ่าเยว่ “ผมอยากโพสต์ลงอินสตาแกรมหน่อย ถ่ายภาพคุณด้านข้างแบบคลุมเครือ เป็นยังไง?”

เซ่าเยว่เคยเห็นอินสตาแกรมของเขา

ลู่เจี้ยนเฉินถ่ายรูปคนไม่เลวทีเดียว อินสตาแกรมของเขาถ้าไม่เป็นคนรวยก็คนที่มีชาติตระกูลดี คนหนึ่งหน้าตาดูดีกว่าอีกคนหนึ่ง เมื่อกดเข้าไป ก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกหรูหราฟุ่มเฟือยที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของพวกนายทุน