บทที่ 232

ซางจื้อเหนียนเดินเข้าไปในร้านแล้ว

ไหล่ของเขากว้างใหญ่ เอวคอด ขายาว ท่าทีสง่างามดูโดดเด่นสะดุดตาอย่างยิ่ง

มันแปลกมาก

เมื่อเห็นแผ่นหลังของเจียงเฉินหานเซ่าเยว่จะรู้สึกเจ็บปวด แต่กับซางจื้อเหนียนไม่ใช่แบบนั้น

เธอกลับรู้สึกกระตือรือร้นที่จะเดินตามเขาเข้าไป

เมื่อเดินเข้าไปในร้าน ซางจื้อเหนียนก็นั่งลงในโซนพักผ่อน

เซ่าเยว่จึงไม่ต้องถามอะไรมากอีกต่อไป แค่เดินไปเลือกของขวัญที่ต้องการด้วยตัวเอง แล้วให้ซางจื้อเหนียนจ่ายเงินให้

แก้วน้ำพวกนี้ราคาสูงลิ่ว ถ้ายังไม่สนิทกัน เธอไม่มีทางรับของขวัญแบบนี้เด็ดขาด

แต่ตอนนี้เป็นซางจื้อเหนียนที่ตั้งใจจะให้ของขวัญ ถ้าเธอไม่รับกลับจะดูไม่เหมาะสม

เซ่าเยว่จึงตั้งใจเลือกอย่างเต็มที่ เพราะไม่มีเรื่องรีบด่วนอะไรแล้ว

เธอมีแก้วน้ำรูปต้นไม้แล้ว ส่วนแก้วที่จะให้ซางจื้อเหนียนเป็นรูปดวงดาว

เซ่าเยว่ไม่รู้ว่าตัวเองอยากจะซื้ออะไร แต่เมื่อเธอเห็นแก้วน้ำรูปพระจันทร์ เธอก็ตัดสินใจได้ทันทีว่าเธอต้องการอันนี้

เซ่าเยว่บอกให้พนักงานนำแก้วนี้ไปให้ซางจื้อเหนียนดู

แล้วเซ่าเยว่เดินตามพนักงานไปด้วย

สิ่งที่คาดไม่ถึงคือ ซางจื้อเหนียนกำลังตั้งใจกับการต่อตัวต่ออยู่ ใช่แล้ว ต่อตัวต่อที่มีขนาดเท่าฝ่ามือ

ตอนนี้เขากำลังต่อฐานอยู่ เซ่าเยว่ดูไม่ออกว่ามันคืออะไร

เธอไม่กล้ารบกวน จึงบอกให้พนักงานวางไว้เฉยๆ ก็พอ

ส่วนเซ่าเยว่ก็ไปนั่งที่โซฟาข้างๆ และตั้งใจมองดูเขา

แม้ซางจื้อเหนียนจะนั่งอยู่ แต่ความน่าเกรงขามของเขาก็ไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย แต่เพราะสีหน้าของเขาที่ตั้งใจมากเกินไป ทำให้เขายิ่งดูสุขุมและเคร่งขรึมมากขึ้น

สายตาของเซ่าเยว่จับจ้องไปที่มือของเขา

นิ้วทั้งห้าของชายหนุ่มเรียวยาว การจับตัวต่อชิ้นเล็กๆ ก็ไม่ได้ดูขัดตาเลยสักนิด เพราะมือของเขาดูดีมาก จนเธอรู้สึกได้ถึงความเซ็กซี่ที่อธิบายไม่ถูก

เธอเผลอมองจนเคลิ้มไป จนกระทั่งตัวต่อชิ้นหนึ่งหล่นลงพื้นโดยไม่ตั้งใจ

ในฐานะเลขาของท่านประธานใหญ่ เซ่าเยว่มีความรวดเร็วในการลงมือทำมาก เธอรีบหยิบขึ้นมาทันที เธอตั้งใจจะวางมันลงบนโต๊ะ แต่ชายหนุ่มก็แบมือรอเธออยู่แล้ว

เซ่าเยว่วางตัวต่อลงบนฝ่ามือของเขา