บทที่ 243

เซี่ยหมิงเห็นว่าเธอไม่แสดงท่าทีใด ๆ เขาเย้ยหยันคุยโวด้วยความลำพองใจ “จริงสิ พี่เจียงซื้อบ้านให้พี่สาวฉันหลังหนึ่ง บ้านหลังนั้นใหญ่โต ทำเลดี เอาไว้ให้พี่สาวฉันอยู่ตอนทำงาน พี่เจียงก็อยู่กับพี่สาวฉันตลอดเวลาและพวกเขาก็ช่วยกันเลือกอย่างพิถีพิถันด้วย เซ่าเยว่ แต่ไรมาพี่เจียงไม่เคยทำดีแบบนี้กับเธอสินะ? เธอคงจะอิจฉาจนแทบจะสติแตกแล้วล่ะสิ”

เมื่อเสิ่นทิงฉือได้ยินดังนั้น จึงหันไปมองท่าทีของเซ่าเยว่

เซ่าเยว่ใจจืดใจดำกับน้าเล็กคนนี้ของเธอ แต่เธอก็เคยรักเจียงเฉินหานอย่างสุดหัวใจและเคยเกี่ยวพันอยู่กับเขามาสามปี เซ่าเยว่ฉลาดหลักแหลมเหมือนพี่สาวคนโต แต่เธอก็มีนิสัยดื้อดึงที่จะรักมั่นเพียงผู้เดียวเหมือนพี่สาวคนโตเช่นกัน หย่าร้างแบบนี้ หลานสาวคนดีของเธอจะก้าวผ่านไปได้จริง ๆ เหรอ?

เสิ่นทิงฉือเคยมีความคาดหวังแปลก ๆ กับพี่สาวคนโตอย่างเสิ่นเจี้ยนชิง เธอหวังว่าพี่เธอจะไม่เพียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง และเป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง

หากเป็นเช่นนี้ในฐานะที่เธอเป็นน้องสาว จึงจะรู้สึกยังไล่ตามได้ทันและเข้าถึงได้

ตอนนี้ความคาดหวังนี้ตกมาอยู่ที่ลูกสาวของพี่สาวคนโตแทนเสียแล้ว

เหมือนกับความรู้สึกอิจฉา เธอไม่ได้อิจฉาเซ่าเยว่ที่เป็นรุ่นลูกจริง ๆ เธอเพียงแค่ย้ายความรู้สึกที่ซับซ้อนและคลุมเครือที่มีต่อเสิ่นเจี้ยนชิงมายังหลานสาวที่คล้ายคลึงกับพี่สาวคนโตมากเท่านั้น

ดังนั้น เสิ่นทิงฉือจึงรอดูปฏิกิริยาของเซ่าเยว่

แต่เซ่าเยว่ไม่แสดงท่าทีอะไรเกินควร

สีหน้าของเสิ่นทิงฉือแข็งค้างไปชั่วขณะ

เซี่ยหมิงกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง จู่ ๆ เสิ่นทิงฉือก็ถอนหายใจพลางกล่าวว่า“เซ่าเยว่ น้ารู้ว่าเธอฉลาดเหมือนแม่เธอ แต่ตอนนี้เธอยังเทียบกับแม่เธอไม่ได้ อย่าทำเป็นอวดเก่งเลย น้าจะช่วยเธอให้เต็มที่ที่สุดเท่าที่จะทำได้ก็แล้วกัน”

เซ่าเยว่เรียนจบแค่ระดับปริญญาตรี แม้จะเป็นอัจฉริยะแต่ก็ไม่ได้เรียนต่อ จึงยังไม่ได้ดึงความสามารถออกมาใช้ได้อย่างเต็มที่

ดังนั้นตอนนี้เซ่าเยว่ยังไม่สามารถเทียบกับเซี่ยอวิ๋นซูได้

เซ่าเยว่กล่าวด้วยเสียงเย็นยะเยือก“น้าเล็ก หนูบอกแล้วไงว่าหนูไม่ต้องการ”

เซี่ยหมิงโมโหกว่าเสิ่นทิงฉือเสียอีก“เซ่าเยว่ เธอนี่มันคนอกตัญญูจริง ๆ!”

เซ่าเยว่ให้เกียรติเสิ่นทิงฉือเพราะเธอคือน้าเล็กของเธอ แต่เธอไม่ได้ให้ความสำคัญกับเซี่ยหมิงแม้แต่น้อย

เธอชำเลืองมองเขาเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไร หันตัวเดินออกไปทันที

แม้จะไม่ได้พูดอะไร แต่ก็เหมือนกับว่าได้พูดทุกอย่างออกมาแล้ว เพราะอย่างไรเสียเซี่ยหมิงก็สัมผัสได้ถึงความเหยียดหยามสุดขีดของเซ่าเยว่ ท่าทีที่เพิกเฉยและไม่ให้ค่าเขานั้นร้ายแรงกว่าเซ่าสวินเสียอีก!

เซี่ยหมิงไม่เคยได้ประโยชน์อะไรเลยเวลาอยู่ต่อหน้าเซ่าเยว่ เขาไม่เข้าใจว่าเซ่าเยว่เอาความกล้ามาจากไหนถึงได้กล้าเมินเขาขนาดนี้ นี่ยิ่งทำให้เขาเกลียดพี่น้องคู่นี้มากขึ้นไปอีก!