บทที่ 248

ซางจื้อเหนียน “...”

ซางจื้อเหนียนเหลือบมองเขา สายตาของเขาแฝงไปด้วยแรงกดดัน ทำให้อวี๋หลินโจวรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก

ประธานซางอารมณ์เสีย?

อวี๋หลินโจวมองไปอีกครั้ง แต่ประธานซางก็ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ

คิดมากไปเองเหรอ?

อวี๋หลินโจวคิดมาโดยตลอดว่าซางจื้อเหนียนไม่ได้ชอบเซ่าเยว่ เพราะเขาก็ไม่ได้ใส่ใจเซ่าเยว่อะไรมากนักเหมือนกับที่เขาทำกับคนอื่นๆ

และประธานซางมีนิสัยที่ว่าหากหมายตาสิ่งใด จะต้องทุ่มเทแรงกายแรงเพื่อให้ได้สิ่งนั้นมา

หากเขาชอบเซ่าเยว่ ตอนนี้เซ่าเยว่ก็หย่าแล้ว ทำไมไม่ยอมลงมือจะปล่อยให้เซ่าเยว่ถูกชายอื่นแย่งไปหรือไง เซ่าเยว่งดงามทั้งหน้าตาและอากัปกิริยา เป็นคนสวยที่ใคร ๆ ก็ยอมรับ มีคนเข้ามาจีบตลอด แม้แต่เจี่ยงจวินเซิ่งยังมีคู่ดูตัวที่กำหนดไว้แล้ว

ดังนั้นประธานซางไม่มีทางอยู่เฉยได้หรอก

อวี๋หลินโจวจึงไม่ได้คิดอะไรอีก

ซางจื้อเหนียนก็ทำตัวเหมือนปกติ ไม่ได้พูดอะไร ลุกขึ้นแล้วเดินออกไป

อวี๋หลินโจวรู้สึกว่าคงไม่มีอะไร จึงเลิกครุ่นคิดถึงเรื่องนี้ไปในที่สุด

……

เซ่าสวินยืนรอที่ทางออกเอหนึ่ง

ในช่วงเวลาเร่งด่วนหลังเลิกงาน เหล่าพนักงานออฟฟิศเดินสวนกันไปมา สีหน้าของพวกเขาส่วนใหญ่ล้วนเฉยชา

เซ่าสวินเป็นเจ้าของนักธุรกิจสตาร์ตอัพ การทำงาน 9 โมงเช้าถึง 3 ทุ่ม 6 วันต่อสัปดาห์ ไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับเขา เขาต้องทำงานหามรุ่งหามค่ำทุกวัน ไม่มีวันหยุดพักผ่อนตลอดทั้งสัปดาห์ อาจเป็นเพราะเขากำลังทำในสิ่งที่รัก และยังเป็นวัยหนุ่มที่ร่างกายพร้อมจะรับมือกับความเหนื่อยล้า ใบหน้าของเขาจึงไม่มีความเหนื่อยล้าปรากฏแม้แต่น้อย แต่กลับดูมีพลังและความกระตือรือร้นแบบคนหนุ่มสาว

เซ่าเยว่ที่ขับรถอยู่ เห็นเซ่าสวินที่โดดเด่นท่ามกลางผู้คนจากระยะไกล

ปกติแล้วดูยังไงก็ไม่เห็นว่าเขาจะโดดเด่น แต่เมื่อมายืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน กลับโดดเด่นอย่างเห็นได้ชัด ไม่เพียงแต่รูปลักษณ์และบุคลิกที่โดดเด่นเป็นพิเศษเท่านั้น แต่ที่สำคัญที่สุดคือจิตวิญญาณที่เปี่ยมล้นด้วยพลังงาน เมื่อมองแล้วรู้สึกเปล่งประกายเจิดจรัส

เซ่าเยว่ขับรถไปเทียบตรงหน้าเขา ลดกระจกลงพลางกล่าว“ขึ้นมาสิ”

เซ่าสวินเดินอ้อมหน้ารถโดยไม่พูดอะไร ตั้งใจจะนั่งข้างหลัง แต่เปิดประตูไม่ได้ จึงทำได้เพียงจำใจไปนั่งที่เบาะข้างคนขับ

เซ่าเยว่เหลือบมองเขาแวบหนึ่งเพื่อให้แน่ใจว่าเขายังอารมณ์ปกติ จึงสบายใจหันกลับไปตั้งใจขับรถ“ที่เธอตั้งใจมาหาพี่ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”

วันนี้เซ่าสวินได้ยินบทสนทนาระหว่างเธอกับน้าเล็กแล้ว เขาไม่อาจควบคุมน้ำตาตนเองได้ ดวงตาไม่รักดีกลับมีน้ำตาไหลรินออกมา

น้ำตาทำให้เขาอับอาย เซ่าสวินรู้สึกหงุดหงิดไม่น้อย จึงเดินจากไปอย่างเงียบ ๆ

เมื่อกลับมาที่บริษัท เขาสูบบุหรี่ไปมวนหนึ่งขังตัวเองอยู่ในออฟฟิศ

พลันนึกถึงรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ขึ้นมาได้

เขาทำให้จี้หยางไม่พอใจ เซ่าเยว่คงจะขอโทษแทนเขาแล้ว

ก่อนหน้านี้เขาเคยเยาะเย้ยกู้อี้ชวนว่าที่มาร่วมลงทุนเป็นเพราะต้องการจะมาดูถูกเขา แม้เรื่องนั้นจะยังไม่เกิดขึ้นจริง แต่เซ่าเยว่ก็จะแสดงจุดยืนว่าเธอจะไม่ยอมให้คนแซ่กู้หัวเราะเยาะเขาอย่างแน่นอน