บทที่ 250

เซ่าเยว่กล่าวเตือน “มีระบบสแกนใบหน้า”

การทำวิจัยต้องใช้ข้อมูลและเอกสารจำนวนมหาศาล แม้เซ่าเยว่จะวางใจป้าจ้าว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะเปิดห้องทำงานทิ้งไว้ให้ใครก็ได้เข้าออกตามใจชอบ

เซ่าสวินสังเกตอยู่ครู่หนึ่ง เขาพบกล้องขนาดจิ๋วที่แทบจะมองไม่เห็นบนกรอบประตู เมื่อเซ่าเยว่ยืนอยู่หน้าประตู ประตูก็จะเปิดออกโดยอัตโนมัติทันที เซนเซอร์ตอบสนองรวดเร็วไม่ถึงหนึ่งวินาที ทำให้เซ่าเยว่เข้าออกได้อย่างไร้สิ่งกีดขวาง

เซ่าสวินรู้สึกตกตะลึงอย่างมาก ระบบเซนเซอร์ตอบสนองที่แม่นยำขนาดนี้ในท้องตลาด มักจะตอบสนองช้า แต่ระบบนี้ทั้งแม่นยำและรวดเร็ว เขาจึงเกิดความสนใจอย่างมาก “ระบบสแกนใบหน้านี้หาซื้อได้จากที่ไหน ส่งลิงก์มาให้ฉันด้วย”

เซ่าเยว่เดินเข้าไปข้างในพร้อมกับตอบว่า “พี่เป็นคนดัดแปลงระบบเอง เพิ่มระดับความแม่นยำให้สูงขึ้น ไม่มีขายในตลาดหรอก”

เซ่าสวิน “...”

เซ่าสวินรู้สึกประหลาดใจกับความสามารถของเซ่าเยว่อย่างมาก เมื่อก้าวเข้าไปในห้องทำงานของเธอก็ยิ่งรู้สึกตกตะลึงมากขึ้นไปอีก

ห้องทำงานมีขนาดกว้างกว่าสามสิบตารางเมตร ซึ่งถือว่าใหญ่มาก มีชั้นวางหนังสือขนาดใหญ่ที่สูงจรดเพดานอยู่เต็มผนัง ที่น่าทึ่งคือชั้นหนังสือมีเอกสารวางเรียงรายหลากหลายชนิด

สิ่งที่น่าทึ่งยิ่งกว่านั้นคือ การมีจอภาพขนาดมหึมาถึงสี่จอ พร้อมด้วยซูเปอร์คอมพิวเตอร์ขนาดเล็กสำหรับใช้ในบ้าน เป็นรุ่นที่มีราคาสูงกว่าสามสิบล้าน มาพร้อมกับความสามารถการประมวลผลที่ทรงประสิทธิภาพ

เซ่าสวินอดไม่ได้ที่เหลือบมองเซ่าเยว่

เซ่าเยว่ไม่ได้สังเกตเห็นสีหน้าตกตะลึงของเซ่าสวิน เธอชี้นิ้วไปที่โต๊ะทำงานพลางกล่าว “วางไว้ตรงนี้แล้วกัน”

เซ่าสวินยอมทำตามอย่างว่าง่าย เมื่อวางกระเป๋าลงแล้ว ก็สุ่มหยิบเอกสารที่อยู่ข้าง ๆ ขึ้นมาดู

“การวิจัยหุ่นยนต์อัจฉริยะทางไกล” เซ่าสวินอ่านจบก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที “นี่มันเรื่องอะไรอีกแล้วเนี่ย?”

เซ่าเยว่ “ทิศทางการวิจัยการทำวิจัยของพี่ เน้นไปที่การสำรวจอวกาศ... ”

“หยุดเลย เธอไม่ต้องพูด ฉันไม่เข้าใจ”

เซ่าเยว่พูดต่อให้จบ “ก็ไม่ยากอะไรขนาดนั้น หลัก ๆ คือการปรับปรุงอัลกอริทึมเพื่อหลบหลีกสิ่งกีดขวาง อย่างเช่นในกรณีของรถสำรวจดาวอังคาร... เธออาจจะลองนึกภาพตามเหมือนการผ่าตัดระยะไกล ซึ่งต้องอาศัยกล้องในการจับข้อมูลที่แม่นยำของบาดแผล เพราะการสื่อสารในห้วงอวกาศมีการหน่วงเวลาและถูกรบกวนได้ง่าย จึงจำเป็นต้องใช้ปัญญาประดิษฐ์หลายตัวเข้ามาทำงานร่วมกัน…”

เซ่าสวินตอบอย่างขอไปที “โอเค ฉันเข้าใจแล้ว”

เซ่าเยว่ “...”

เซ่าสวินฟังแล้วก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรนัก แต่เขาสงสัยว่าที่เซ่าเยว่เลือกทำวิจัยด้านนี้จะต้องเกี่ยวข้องกับแม่ของพวกเขาอย่างแน่นอน เพราะคุณเสิ่นเจี้ยนชิงก็เป็นนักวิจัยด้านการสำรวจอวกาศเช่นกัน

เซ่าเยว่เห็นว่าเขาไม่ได้สนใจมากนัก เธอจึงไม่ได้พูดต่อ “พี่จะพาเธอไปดูห้องตัวเอง”