บทที่ 258

ผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่ต้องการพึ่งพาใคร นอกเสียจากว่าจะเป็นฝ่ายชอบคนอื่นเอง ไม่อย่างนั้นไม่ว่าใครก็ไม่อยู่ในสายตาทั้งสิ้น

เซ่าเยว่เคยรักเจียงเฉินหาน และเจียงเฉินหานก็ครอบครองตำแหน่งสำคัญในใจเธอ เจียงเฉินหานมีดีอะไร?

ทุกครั้งที่ซางจื้อเหนียนมีความคิดนี้ผุดขึ้นมา เขามักจะพยายามกดมันลงไป ด้วยหากคิดมากเกินไป เขาไม่อาจห้ามตัวเองได้อีก แล้วจะกลายเป็นอันตราย

เซ่าสวินไม่รู้สึกเลยสักนิดว่าในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ นั้นซางจื้อเหนียนกำลังคิดอะไรบ้าง เขาขมวดคิ้วแน่น “อย่ามาพูดจาไร้สาระเชียว!”

ซางจื้อเหนียนมีท่าทีเคร่งขรึม “ในเมื่อปิดบังนายไม่ได้ งั้นฉันก็ขอบอกความคิดของฉันที่มีต่อพี่สาวนายกับนายเลยแล้วกัน ตอนนี้ฉันยังไม่ได้สารภาพออกไป และเธอก็ไม่รู้เรื่องความรู้สึกของฉันด้วย”

เซ่าสวิน “แน่นอน นายมันเป็นผู้ชายเหลี่ยมจัด ถ้าพี่ฉันมีความรู้สึกกับนาย นายจะยังอดทนไม่สารภาพออกไปอีกหรือไง?”

“เซ่าเยว่จะชอบใครนั้นล้วนเป็นสิทธิ์ของเธอ ถึงนายจะเป็นน้องชายของเธอ ก็ไม่มีสิทธิ์เข้าไปยุ่ง”

เซ่าสวินขมวดคิ้ว “คนแซ่ซาง นี่นายกำลังสั่งสอนฉันว่าไม่ควรเตือนนายว่าห้ามคิดอะไรกับพี่สาวฉันงั้นเหรอ? คิดว่าตัวเองเป็นใคร!”

ซางจื้อเหนียน “เปล่า นายทำแบบนี้กับฉัน ก็ต้องทำกับคนอื่นแบบนี้เหมือนกัน ฉันยอมรับว่าวิธีการของนายช่วยฉันกันศัตรูหัวใจได้ในทางอ้อม”

แน่นอนว่าศัตรูหัวใจพวกนี้ ไม่อยู่ในสายตาของซางจื้อเหนียนหรอก

คราวนี้เซ่าสวินโมโหจนสติแตกเข้าแล้วจริง ๆ ที่แท้เขาดันไปช่วยเจ้าคนแซ่ซางนี่ขจัดความยุ่งยากหรอกเหรอ?

น้ำเสียงของเซ่าสวินดุดันเป็นอย่างยิ่ง “นายก็พูดเองนี่ ว่าพี่สาวฉันจะชอบใครก็เป็นสิทธิ์ของเธอ พวกเราไม่มีสิทธิ์เข้าไปยุ่มย่าม แล้วทำไมนายถึงได้มั่นใจคิดว่าเธอจะต้องชอบนายแน่ขนาดนี้?”

ซางจื้อเหนียน “ผู้ชายรอบข้างเธอ ไม่มีใครสู้ฉันได้”

เซ่าสวิน “...!”

ซางจื้อเหนียนเผยสายตาล้ำลึก “การจะชอบใครสักคนนั้น แน่นอนว่าควรเลือกคนที่ดีที่สุด”

เซ่าเยว่ก็เป็นคนที่ดีที่สุดแล้วด้วย

เซ่าสวิน “...นายมันบ้าไปแล้ว! ไอ้ผู้ชายมั่นหน้า!”