บทที่ 260

ดีที่เมื่อกี้นี้เขาประคองตัวเอาไว้ได้ ไม่อย่างนั้นได้ทำให้เซ่าเยว่ขายหน้าแน่

เมื่อเซ่าสวินจัดการอารมณ์เรียบร้อย ก็เดินไปที่ห้องรับแขก

เซ่าเยว่รีบลุกจากโซฟาทันที เธอเดินเข้ามาหา แล้วส่งสายตาสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า “คุยกันเป็นยังไงบ้าง?”

เซ่าสวิน “ฉันบอกแล้วไงว่าจะไปขอโทษน่ะ หรือจะให้ต่อยกัน มีอะไรให้ต้องห่วงนักหนา”

เซ่าเยว่ “เธอจะพูดจาดี ๆ ได้บ้างไหม!”

เซ่าสวินคิดในใจว่า วันนี้เธอช่วยฉันแหกเซี่ยหมิงไปแล้ว จะไม่คิดเล็กคิดน้อยกับเธอแล้วกัน

เขาแค่เสียงร้องเหอะออกมาอย่างเย็นชา แล้วเงียบสนิทไม่พูดไม่จาอย่างว่าง่าย

ทว่าทันทีที่นึกถึงเรื่องที่ซางจื้อเหนียนหมายปองเซ่าเยว่ เซ่าสวินก็อารมณ์ไม่ดีทันที เพราะในสายตาของเขานั้นเซ่าเยว่คือคนที่ดีที่สุด จะต้องเป็นผู้ชายที่เก่งกาจที่สุดเท่านั้นถึงจะคู่ควร ซางจื้อเหนียนเพิ่งจะผ่านเกณฑ์เอง

เซ่าสวินตำหนิอยู่ในใจไปพลาง เหลือบตามองรอบ ๆ ส่ง ๆ ไปพลางระหว่างที่รอให้เซ่าเยว่บอกให้กลับไปบ้านได้ สุดท้ายดันหันไปเห็นตู้โชว์ของซางจื้อเหนียนเข้า

ด้านบนตู้ตั้งแก้วคริสตัลสวย ๆ ไว้สี่ใบ ในบ้านของเซ่าเยว่ก็มีแก้วทรงต้นไม้ใหญ่อยู่ใบหนึ่ง น่าจะเป็นยี่ห้อเดียวกัน

นี่เป็นความบังเอิญ หรือว่าเป็นความลับระหว่างพวกเขาสองคนกันแน่?

เซ่าสวินมองอยู่หลายครั้ง

แก้วทรงดวงดาวกับแก้วทรงพระจันทร์นั้นน่าสงสัยเอามาก ๆ

ใช่แล้ว บนอ่างล้างหน้าของเซ่าเยว่มีตัวต่อรูปพระจันทร์ที่รสนิยมไม่ได้เรื่องตั้งอยู่ชิ้นหนึ่ง!

เซ่าสวินรู้สึกไวต่อเรื่องความรักของเซ่าเยว่มาก เรื่องที่ดูเหมือนจะไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกัน ทว่าเขาก็เชื่อมโยงเป็นเส้นเรื่องเดียวกันได้ทันที!

ตอนนี้ซางจื้อเหนียนยังไม่ได้สารภาพรัก คงไม่ใช่ว่ากำลังแทรกซึมเข้ามาหรอกนะ?

ทำให้มีเงาของเขาแทรกซึมอยู่ในชีวิตของเซ่าเยว่โดยไม่รู้ตัว

อย่างที่พูดเกลี้ยกล่อมเขานั่น ก็ถือเป็นหนึ่งในการแทรกซึม!

เซ่าสวินยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าเป็นไปได้ แม่งเอ๊ย เขารู้อยู่แล้วเชียวว่าซางจื้อเหนียนน่ะไม่ค่อยดีนัก ซึ่งก็เจ้าเล่ห์มากแผนการเหมือนกับจิ้งจอกอย่างที่คิดจริง ๆ ด้วย!

เซ่าเยว่จะรับมือไหวไหมเนี่ย?

เซ่าเยว่สัมผัสได้ถึงสายตาไม่สบอารมณ์สุดขีดของเซ่าสวิน คิดในใจว่าคุณชายนี่เป็นอะไรขึ้นมาอีก?

ขณะที่กำลังจะถาม ซางจื้อเหนียนก็เดินออกมาจากห้องทำงานพอดี

เขายังคงดูสง่าและเย็นชาเหมือนเช่นเคย เซ่าเยว่เองก็เลิกค้นหาเงื่อนงำจากใบหน้าของเขาอย่างรู้หน้าที่ แต่ก็ไม่พูดถึงเรื่องของเซ่าสวินอีก ทว่ากลับถามไปว่า “ประธานซางคะ เมื่อกี้นี้คุณไปเคาะประตูห้องฉัน มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ?”