บทที่ 261

เซ่าเยว่ไม่คิดเลยว่าจะถูกจับได้เร็วขนาดนี้ ปฏิกิริยาแรกคือความกังวลว่าซางจื้อเหนียนจะคิดมากหรือไม่ เลยอดมองเขาอย่างพิจารณาไม่ได้ สีหน้าของเขาไม่มีอะไรผิดปกติ เธอถึงค่อยรู้สึกวางใจ

แต่พอขบคิดให้ละเอียด เซ่าเยว่ก็สังเกตเห็นถึงความไม่ค่อยชอบมาพากล “ฉันไม่ได้เจอเจียงเฉินหานนะคะ”

เธอแค่รับสายจากเขาเท่านั้น

ซางจื้อเหนียน “พวกคุณอยู่ด้านนอกอาคารห้าง เจียงเฉินหานอยู่ในรถ ส่วนคุณอยู่ที่หน้าประตูร้านกาแฟ”

ซางจื้อเหนียนสืบได้ถึงขั้นนี้เชียว แต่เซ่าเยว่ก็พอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมจู่ ๆ เจียงเฉินหานถึงสนใจโทรศัพท์มาหาเซ่าสวิน “ด้วยความห่วงใย”

ตอนนี้ดูเหมือนว่า น่าจะบังเอิญเห็นเธอกับเซี่ยหมิง แล้วพอเห็นเซี่ยหมิงถึงค่อยฝืนนึกเรื่องของเซ่าสวินขึ้นมาได้

เซ่าเยว่ไม่รู้เรื่อง ยังนึกว่าเจียงเฉินหานมีมโนธรรมขึ้นมา ปรากฏว่าคิดมากไป เวลานี้เลยรู้สึกเหมือนกินแมลงวันเข้าไปก็ไม่ปาน

ซางจื้อเหนียนคอยสังเกตปฏิกิริยาของเซ่าเยว่มาตลอด

พอพูดถึงเจียงเฉินหาน ความสนใจของเธอคล้ายกับว่อกแว่กไปหมด และในหัวของเธอก็มีแต่เจียงเฉินหาน

คนก็อยู่ตรงหน้าเขา แต่กลับคิดถึงผู้ชายคนอื่น

สติของซางจื้อเหนียนบอกเขาว่า เป็นเพราะเรื่องเกี่ยวข้องกับเจียงเฉินหาน เซ่าเยว่นึกถึงเขาก็พอเข้าใจได้

แต่ส่วนลึกในใจ เขาไม่อยากยอมรับเลย

เซ่าเยว่สังเกตเห็นได้อย่างฉับไวว่าบรรยากาศรอบตัวกดดันขึ้นไม่น้อย เธอมองดู ใบหน้าของซางจื้อเหนียนไม่มีการเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย แต่เซ่าเยว่รู้ดีว่า พอประธานซางได้ยินว่าเจียงเฉินหานมีความเกี่ยวข้องก็จะไม่พอใจมาก ๆ เสมอ

เซ่าเยเว่ไม่อยากเห็นท่าทางอารมณ์ไม่ดีของเขา “ฉันไม่ได้เจอเขาหรอกค่ะ แต่ฉันรับสายของเขา”

ซางจื้อเหนียนถามว่า “พวกคุณคุยอะไรกัน จู่ ๆ เขาถึงได้ตามสืบเรื่องของผม?”

เซ่าเยว่ไม่ได้บอกตรง ๆ แต่หาทางลงให้ตัวเองก่อน “ประธานซาง ก่อนหน้านี้คุณเคยพูดว่า ขอเพียงเจียงเฉินหานหรือเจียงอวี่เสียนมาหาเรื่องฉัน ฉันก็สามารถใช้ประโยชน์จากคุณได้ใช่ไหมคะ?”