บทที่ 262

แน่นอนว่าเธอไม่ได้บอกว่าเพิ่งลงมือจัดการกับเซ่าสวิน

อยู่ต่อหน้าประธานซาง เซ่าเยว่รักษาภาพลักษณ์ที่จริงจังและเป็นมืออาชีพมากมาตลอด ตอนที่เธอแอบเล่นงานผู้กำกับน่ารังเกียจคนนั้นที่เมืองกั่ง เธอไม่อยากให้ซางจื้อเหนียนรู้เลยจริง ๆ

เซ่าเยว่ก็มีภาพลักษณ์ที่ต้องรักษาเอาไว้บ้างต่อหน้าซางจื้อเหนียน

ซางจื้อเหนียนเคยเห็นกระดาษร่างอันซับซ้อนที่กองอยู่บนโต๊ะอาหารของเซ่าเยว่ ก็รู้เรื่องที่เธอทำในเมืองกั่ง ความสามารถเฉพาะทางของเธอน่าทึ่งมาก

บริษัทของเซ่าสวินเกิดช่องโหว่ผิดพลาดขึ้นมา ถ้าซางจื้อเหนียนช่วยเหลือก็ได้แต่หาคนที่มีความสามารถด้านเทคนิคเฉพาะทาง แต่คนที่เขาเลือกไว้เกรงว่าจะไม่เก่งเท่าเซ่าเยว่

ซางจื้อเหนียนก็พอเข้าใจว่าทำไมเซ่าสวินถึงระแวงเขาขนาดนั้น เซ่าเยว่เป็นคนที่ยอดเยี่ยมมากพอ

“ผมมีเงิน โปรเจกต์เกมที่เซ่าสวินพัฒนาต้องการเงินลงทุนระยะยาว ผมส่งเงินให้เขาได้พอดี”

ประธานซางสืบเรื่องของเซ่าสวินจนรู้แน่ชัดแล้ว

เซ่าเยว่ปฏิเสธ “ไม่จำเป็นหรอกค่ะ ประธานซาง อันที่จริงฉัน...”

ซางจื้อเหนียนมองเธออย่างเรียบนิ่ง แรงกดดันที่แฝงอยู่ในสายตาของเขาทำให้เซ่าเยว่รู้ว่าเขาตัดสินใจเรียบร้อยแล้ว

เมื่อซางจื้อเหนียนตัดสินใจแล้ว ก็ยากจะพูดโน้มน้าวให้เขาเปลี่ยนใจ

เซ่าเยว่สามารถปฏิเสธกู้อี้ชวนได้ แต่ปฏิเสธความหวังดีของซางจื้อเหนียนไม่ได้

เธอจึงไม่เสียแรงพูดอะไรอีก แต่พูดว่า “ประธานซาง เรื่องของบริษัทเซ่าสวิน เขาเป็นคนตัดสินใจ ถ้าคุณอยากลงทุนจริง ๆ คุณก็ควรไปถามเขาเองค่ะ”

ด้วยท่าทีของเซ่าสวินที่มีต่อซางจื้อเหนียน มีความเป็นไปได้สูงว่าจะไม่ยอมรับ

ซางจื้อเหนียน “ได้”

เมื่อคุยกันถึงตรงนี้ก็แทบไม่มีเรื่องอะไรแล้ว ก่อนที่เซ่าเยว่จะเดินจากไปก็มองหน้าซางจื้อเหนียน เธอไม่เคยพูดหยอกล้ออะไร เขามาก่อนเลย แต่เพราะปากร้าย ๆ ของเซ่าสวิน เธอเลยพูดจากใจจริงว่า “ประธานซาง คุณยังหนุ่มยังแน่นมาก หน้าตาก็หล่อมาก เป็นเพราะเซ่าสวินตาบอดถึงได้พูดจาไม่น่าฟังแบบนั้น คุณอย่าใส่ใจเลยนะคะ”

ในเมื่อซางจื้อเหนียนคิดจะลงทุนแล้ว เขาจึงไม่ใส่ใจการล่วงเกินของเซ่าสวินเลย เซ่าเยว่เองก็ไม่จำเป็นต้องขอโทษอะไรอีกแล้ว เธอแค่อยากจะพูดแบบนี้ตามจิตใต้สำนึกเท่านั้น

เมื่อพูดจบก็รู้สึกว่าคำพูดนี้ล้ำเส้นไปบ้าง ทว่าสีหน้าของเซ่าเยว่ดูปกติมาก น้ำเสียงก็จริงจังเหมือนรายงานการทำงาน “ประธานซาง ฉันขอตัวก่อนนะคะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ”

พูดจบ เซ่าเยว่ก็เดินจากไปอย่างเย็นชา