บทที่ 291

เซ่าเยว่กะพริบตาด้วยความประหลาดใจ

เมื่อครู่เธอยังรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้แสดงให้เจียงเฉินหานดู แต่สุดท้ายเขาก็แอบเห็นจนได้

ดังนั้นการที่เขาแอบสะกดรอยตาม แย่งแก้วของเธอไปจึงมีเหตุผลทั้งหมด นั่นเป็นเพราะเจียงเฉินหานรู้สึกทรมานและกำลังหึงหวง

แน่นอนว่าสาเหตุการระเบิดอารมณ์ครั้งนี้ของเขามาจากซางจื้อเหนียนทั้งหมด ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเธอแม้แต่น้อย

เซ่าเยว่นึกดีใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนที่เธอได้ทำงานที่เอสกรุป เพราะด้วยเหตุนี้ เธอจึงได้รู้จักกับซางจื้อเหนียน ไม่งั้นหากเจียงเฉินหานมาก่อกวน เธอคงไม่สามารถโต้กลับได้

เช่นเดียวกับตอนนี้ เมื่อคิดว่าที่เจียงเฉินหานควบคุมสติไม่อยู่ขนาดนี้ เป็นเพราะเธอจูบกับผู้ชายที่เขาเกลียดที่สุด เซ่าเยว่จึงรู้สึกพึงพอใจที่ได้เป็นฝ่ายเหนือกว่า

ในที่สุดเธอก็รู้สึกมีความสุขกับความเย็นชาและเหี้ยมเกรียมในสายตาของเจียงเฉินหาน เธอยิ้มพลางพูดอย่างดูแคลนว่า “เรื่องแค่นี้เอง รอให้ฉันขึ้นเตียงกับเขาแล้ว นายค่อยมาโวยวายกับฉันก็ยังไม่สายนะ”

เมื่อก่อนตอนที่เจียงเฉินหานได้ยินเธอกล่าวคำพูดเหล่านี้ ก็จะคิดว่าเธอกล่าวด้วยอารมณ์โมโห จึงไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก

แต่ตอนนี้ บางทีเธออาจจะทำมันจริง ๆ ก็ได้!

ทันทีที่คิดถึงความเป็นไปได้นี้ เจียงเฉินหานก็ไม่อาจสงบสติอารมณ์ได้ เขาข่มขู่ด้วยสีหน้าเย็นชาโหดเหี้ยม “เซ่าเยว่ ฉันไม่ใช่คนดี ต่อให้เธออยากจะแก้แค้นฉัน ก็อย่ามาจี้จุดอ่อนฉัน ถ้าเป็นเรื่องอื่น เธออยากจะเล่นแบบไหน ฉันก็พร้อมจะเล่นด้วยทั้งนั้น”

เซ่าเยว่“นี่นายกำลังขู่ฉันเหรอ?”

แววตาของเจียงเฉินหานเปี่ยมล้นไปด้วยแรงกดดันที่น่าพรั่นพรึง “ฉันกำลังสั่งเธอ”

เจียงเฉินหานเป็นคนนิสัยเย็นชา เข้าถึงยาก ท่าทางของเขาแบบนี้แม้จะเป็นกู้อี้ชวนก็คงไม่กล้าเข้าไปหาเรื่อง

หากเป็นเมื่อก่อนเซ่าเยว่คงจะหวาดกลัวอย่างมาก แต่ตอนนี้เธอไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อย

ไม่เกี่ยวว่ารักหรือไม่ และนิสัยของเซ่าเยว่ก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว เมื่อรู้ว่าตัวเองต้องทำอะไรแล้ว ไม่ว่าจะทุกข์ยากแค่ไหน จะไม่ยอมอ่อนข้อให้ใคร คำขู่คำเตือนของเจียงเฉินหานกลับกลายเป็นตัวกระตุ้นความกล้าของเธอ อย่างน้อยในจุดนี้ เธอก็เหมือนกับเซ่าสวินทุกกระเบียดนิ้ว

เธอมองด้วยสายตาเย็นชาและเฉียบคมพลางกล่าว “เลิกคิดไปเถอะ ฉันไม่มีวันทำตามหรอก”