บทที่ 307

ซางจื้อเหนียนอึ้งไป “คุณกังวเรื่องนี้เหรอ?”

เซ่าเยว่พยักหน้า “การเป็นแฟนของคุณจะมีความกดดันทางสังคมค่ะ ฉันสามารถอาศัยบารมีของคุณหาประโยชน์ได้มากมาย แต่ในขณะเดียวกันก็จะมีปัญหาเยอะมาก คุณอาจจะรับมือได้บ้าง แต่ฉันก็เป็นเป้าโจมตีด้วย มักจะมีช่วงที่ป้องกันไม่ได้ ประธานซาง ตอนนี้ฉันมีเรื่องของตัวเองที่ต้องจัดการ ทำตัวเงียบ ๆ หน่อยน่าจะดีกว่านะคะ”

ซางจื้อเหนียนเข้าใจ “ขอโทษด้วย ผมไม่ได้พิจารณามากขนาดนั้น”

เซ่าเยว่ยิ้ม “ปรึกษาหารือได้หมดค่ะ”

เมื่อกี้ซางจื้อเหนียนใจร้อนไป

เขาอยากให้ทุกคนรู้ว่าเซ่าเยว่เป็นแฟนของเขา ต่อให้เป็นเรื่องโกหกก็ไม่เป็นไร นอกจากเจียงเฉินหานแล้ว เกรงว่าคงไม่มีใครกล้ามาหมายปองเซ่าเยว่อีก

แต่ลืมคำนึงถึงความรู้สึกของเธอไปเลย

“ในเมื่อคุณไม่ต้องการ งั้นก็ไม่จำเป็นต้องเปิดเผย ให้แม่ของผมรู้ก็พอ”

“ขอบคุณค่ะ ประธานซาง!”

“ไม่ต้องขอบคุณหรอก เราร่วมมือกัน ใช้ประโยชน์จากกันและกัน เราไม่ได้ติดหนี้บุญคุณกัน ขั้นตอนการร่วมมือไม่จำเป็นต้องยึดความคิดของผมเป็นหลัก ถ้าเป็นแบบนั้นคุณก็จะรู้สึกไม่สบายใจ” ซางจื้อเหนียนพูดอย่างเรียบนิ่ง “ดำเนินขั้นตอนอย่างมีความสุขถึงจะยั่งยืน”

เซ่าเยว่รู้สึกแค่ว่าเขาใส่ใจมากเลย “ประธานซาง คุณเป็นคนดีมากจริง ๆ ค่ะ!”

“...”

ซางจื้อเหนียนไม่ชอบการ์ดคนดีเลย “ไม่เปิดเผยไม่ได้หมายความว่าคุณยังเป็นเลขาของผม คุณต้องทำเหมือนกับว่าเราคบกันจริง ๆ เพียงแต่ไม่บอกคนอื่นเท่านั้น ส่วนเรื่องจะบอกคนอื่นว่าเราแกล้งคบกันไหม...”

ซางจื้อเหนียนเลิกคิ้ว “ถ้าเป็นคนที่คุณไว้ใจและปากแข็งได้ เหมือนอย่างเฉิงเหยียนโย่วก็บอกได้ ส่วนเซ่าสวินไม่จำเป็นหรอก ถ้าเขารู้ว่าเป็นเรื่องโกหก เราก็จะเสียแรงเปล่า”

เซ่าเยว่รู้สึกหน้าชา “...วางใจได้ค่ะ ทางฝั่งเซ่าสวิน ฉันจะไม่บอกเด็ดขาด!”

ซางจื้อเหนียนส่งเสียง “อืม” ขึ้นมา “แม่ของผมหลอกไม่ง่ายหรอกนะ ดังนั้นถึงให้คุณทำตัวเป็นแฟนของผมตั้งแต่ตอนนี้”

เซ่าเยว่เคยหาข้อมูลเกี่ยวกับแม่ของเขาอยู่บ้าง