บทที่ 83

อวี๋หลินโจวรู้ว่าเซ่าเยว่ปรับอารมณ์ให้ดีขึ้นได้ แต่ก็ยังเป็นห่วงตามสัญชาตญาณ อดไม่ได้ที่จะมองไปที่เธอ

กลับพบว่าเซ่าเยว่มองไปอย่างใจกว้าง

ตอนเพิ่งหย่า เห็นครั้งหนึ่งก็เจ็บปวดครั้งหนึ่ง เซ่าเยว่ไม่อยากเห็นเขาก็เป็นเรื่องปกติ

แต่เธอค่อย ๆ ก้าวออกมา จิตใจจึงไม่เหมือนเดิม

และหย่าแล้วก็ใช่ว่าจะไม่เจอกันอีกตลอดชีวิต ต่อไปยังต้องไปจดทะเบียนหย่ากับเจียงเฉินหานที่ที่ทำการกิจการพลเรือนอีก ถ้ากลัวกระทั่งการเจอหน้ากัน ก็ไม่จำเป็นต้องถึงขั้นนั้น

เท่าที่เซ่าเยว่เห็น คนที่มาเป็นคนคุ้นเคยกันทั้งนั้น

เจียงเฉินหาน กู้อี้ชวน เซี่ยจ้าน สามชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่หน้าตาหล่อเหลาและมีภูมิหลังของตัวเองอยู่ในชุดสูทผู้ชายเดินเข้ามา เป็นฉากที่ดึงดูดสายตาของผู้คนฉากหนึ่งจริง ๆ

สวี่หลินเดินตามอยู่เบื้องหลังเจียงเฉินหานโดยสวมชุดสูทรองเท้าหนังเช่นกัน ทว่าสำหรับสวี่หลิน ไม่มีกะจิตกะใจจะมองเซ่าเยว่เพิ่มอีกแม้แต่นิดเดียว

ระหว่างกลางเจียงเฉินหานกับเซี่ยจ้าน คือเซี่ยอวิ๋นซูที่อยู่ในชุดสวยงดงาม

เซี่ยอวิ๋นซูสวมชุดราตรีปักคริสตัลทั้งตัว สวยจับตา เปล่งแสงระยิบระยับ และมีเครื่องประดับที่มองเห็นได้อย่างชัดเจน ขับเธอให้เด่นจนดูมีสง่าราศี มองไปไกล ๆ การแต่งตัวแบบนี้ดูสูงส่งอย่างมาก

ชุดหลายสิบล้านที่เจียงอวี่เสียนพูด เซ่าเยว่รู้ดี

ไม่เพียงเจียงเฉินหานหนักใจ น้าเล็กเองก็หนักใจเช่นกัน

เซ่าเยว่ยอมรับนานแล้ว

มองทีหนึ่งก็ชักสายตากลับอย่างเย็นชา

อวี๋หลินโจวเห็นเซ่าเยว่ไม่สนใจ แต่เขาก็ยังก้าวไปก้าวหนึ่ง บดบังสายสาของเธอกับพวกเจียงเฉินหานเอาไว้

ไม่เพียงไม่อยากให้เซ่าเยว่เห็นแล้วหงุดหงิด

ในขณะเดียวกันเขาเองก็สัมผัสได้ถึงสายตาที่ไม่ค่อยเป็นมิตรนักที่พวกเจียงเฉินหานมีต่อเซ่าเยว่

อวี๋หลินโจวไม่ชอบสายตาโอหังแบบนี้

ความเป็นห่วงและการดูแลของคนข้าง ๆ ทำให้เซ่าเยว่เกิดความเข้าใจไปเองว่าตัวเองเดินออกมาไม่ได้ คล้ายกับไม่สามารถเผชิญหน้ากับจุดต่ำสุดในชีวิต ฉะนั้นจึงต้องการการถูกปกป้องและปลอบโยน

ความจริงแล้ว เธอสามารถเผชิญหน้าได้ และรับมือได้ไม่เลว

แม้ไม่ต้องการให้อวี๋หลินโจวดูแลเอาใจใส่ แต่การกระทำที่เป็นมิตรของเขา เธอสัมผัสได้ทั้งหมด

และความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเจียงเฉินหาน เขาเองก็รู้ดี

เซ่าเยว่เอ่ยขึ้นว่า “อีกครึ่งเดือนก็จะเลยช่วงเวลาทบทวนตัวเองหลังหย่าแล้ว ถึงเวลานั้นฉันกับเขาจดทะเบียนหย่ากัน ก็ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเจียงเฉินหานโดยสิ้นเชิงแล้ว ไม่ต้องเป็นกังวลจนเกินไป”