บทที่ 89

แม้ไม่ได้นั่งโต๊ะเดียวกัน แต่คุยอยู่ข้าง ๆ กัน ถ้าตั้งใจฟังก็ได้ยิน

หลังเซี่ยอวิ๋นซูเห็นเฉิงเหยียนโย่ว ก็ตั้งใจฟังอย่างใจจดใจจ่อ

ได้ยินอวี๋หลินโจวพูดว่าเพื่อนเก่าอยู่สองสามคำ

ระหว่างหางตา เซ่าเยว่กับเฉิงเหยียนโย่วไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์กัน นั่งอยู่ข้างซางจื้อเหนียนเงียบ ๆ

เดาว่าตัวเองน่าจะคิดมากไป

ถ้าเฉิงเหยียนโย่วรู้จักเซ่าเยว่ ที่เฉิงเหยียนโย่วโกรธเธอก็มีส่วนของเซ่าเยว่ด้วย

เจียงเฉินหานไม่เพียงจะทำให้สือเยี่ยนสูญเสียการร่วมมือไม่เท่าไหร่ง่าย ๆ ขนาดนี้หรอก

จู่ ๆ เซี่ยจ้านที่อยู่อีกด้านก็ได้รับไลน์ที่พ่อส่งมา

เซี่ยหงเซิน [ฉันจะแนะนำคนคนหนึ่งให้แกรู้จัก]

เซี่ยจ้าน [ใคร?]

เซี่ยหงเซิน [เดี๋ยวแกมาที่ฉัน] เคยเห็นเฉิงเหยียนโย่วตอนการแข่งขันแข่งรถ ตอนนั้นคิดไม่ถึงว่าเธอจะสนิทสนมกับซางจื้อเหนียนขนาดนี้

เขาจำได้อยู่เลือนรางว่าเธอเป็นคนของบริษัทเทคโนโลยี จะได้ให้ทั้งสองคนรู้จักกันด้วยพอดี

ต่อให้ไม่ได้ร่วมงาน ก็พูดคุยข้อมูลในสายงานได้ ผูกมิตรหาเส้นสายเอาไว้

เซี่ยจ้าน [ครับ]

หลังซือฮุยอินแนะนำโรงเรียนมัธยมปลายหญิงเสร็จ รัฐวิสาหกิจและเอกชนของผู้มาเยือนต่างบริจาคกันทั้งสิ้น แน่นอนว่าไม่บังคับ หากเอกชนและรัฐวิสาหกิจยินดีบริจาคล้วนมากกว่าหนึ่งล้าน

ไม่นานรายชื่อบริจาคก็ออกมาแล้ว

อันดับสูงสุดมีสามตระกูล ซือฮุยอิน ซางจื้อเหนียน และเจียงเฉินหานต่างคนต่างเป็นตัวแทนตระกูลและรัฐวิสาหกิจ บริจาคคนละหนึ่งร้อยล้าน

สุดท้ายคือขั้นตอนของการถ่ายภาพหมู่ ที่ไม่ยินดีสามารถออกไปก่อนล่วงหน้าได้

ซางจื้อเหนียนไม่สนใจเรื่องนี้

เฉิงเหยียนโย่วขอตัวออกไปก่อนล่วงหน้า ก่อนไปยังเป็นฝ่ายจับมือเขาก่อนอีกด้วย

ซางจื้อเหนียนไว้หน้ามากทีเดียว

เฉิงเหยียนโย่วเตรียมพร้อมถูกซางจื้อเหนียนให้เธอไสหัวออกไปเรียบร้อยแล้ว เธอประหลาดใจอย่างมาก ตกตะลึงอยู่หนึ่งวินาที ถึงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า

“ประธานซาง เซ่าเยว่ทำเพื่อฉันถึงได้จัดแจงให้ฉันมานั่งโต๊ะเดียวกับคุณเพื่อพึ่งใบบุญคุณ เป็นฉันที่เอาเปรียบ จะลงโทษก็มาลงที่ฉันเถอะค่ะ”

“แต่ว่าฉันกับอวี๋หลินโจวรู้จักกันมาหลายปี นิสัยของฉันเขาเองก็รู้ ฉันรับรองกับคุณได้ เซ่าเยว่นิสัยดีมาก เธอไม่มีเจตนาร้ายอะไร หวังว่าคนใหญ่คนโตอย่างคุณจะไม่ถือสาคนที่มีฐานะต่ำต้อยกว่านะคะ”

ซางจื้อเหนียนมองประเมินเฉิงเหยียนโย่วโดยไม่เผยอารมณ์ใด ๆ

เธอเป็นคนเจนโลก เรื่องราวเสร็จสิ้นแล้วถึงมาพูดแทนเซ่าเยว่ ย่อมเป็นเพราะมั่นใจว่าเขาจะไว้หน้าอวี๋หลินโจวแน่นอน

ซางจื้อเหนียนชักมือกลับ ไม่ได้ตอบกลับอะไร

เฉิงเหยียนโย่วเองก็ไม่อยากรบกวน จึงเดินออกไป

ซางจื้อเหนียนยอมให้จับมือก็นับว่าให้หน้ามากแล้ว การแสดงละครตบตาในค่ำคืนนี้เพอร์เฟกต์อย่างมาก

เมื่อหันหน้าไป ก็สบเข้ากับสายตาเย็นชาของเซี่ยอวิ๋นซู