บทที่ 006 บทบาทสามี

“เทวิกา”

พอเทวิกาเดินเข้ามาในร้าน กนกอรที่เป็นหุ้นส่วนและเพื่อนสนิทของเธอก็เดินเข้ามาต้อนรับทันที พร้อมทั้งแอบชี้ไปทางผู้ชายที่นั่งอยู่ที่โต๊ะมุมห้องทางด้านหน้า พร้อมทั้งกระซิบพูด “แฟนเก่าแกมา รอแกอยู่สักพักแล้วแหละ”

แฟนเก่า?

เทวิกาชะเง้อมอง เคยรักกับเธอมาสี่ปีจริงๆ แต่หลังจากนั้นนายตาณแฟนเก่าก็เขี่ยเธอทิ้งเพื่อปีนขึ้นไปเล่นของสูง

“เขามาทำไม?” เทวิกาแอบบ่นพึมพำ

เธอเลิกกันมาครึ่งปี ซึ่งค่อยๆ หลุดพ้นจากสภาพเงามืดของการเลิกรา แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธออยากจะเจอหน้านายตาณนี่

กนกอรเบะปาก “ใครจะไปรู้ว่าเขามาทำไมล่ะ ตอนที่เข้ามาก็สั่งน้ำอุ่นแค่แก้วเดียว นั่งปลักหลักอยู่ตรงนั้นตั้งนานแถมไม่ขยับเขยื้อน ถ้าไม่เห็นกับตาตอนที่เขาเดินเข้ามา ฉันยังคิดว่าเขาถูกสตัฟฟ์ติดแหง็กอยู่ตรงนั้นเลยนะ”

เธอเป็นเพื่อนสนิทกับเทวิกา เรื่องรักๆใคร่ๆของเทวิกากับตาณ กนกอรเห็นตั้งแต่แรกเริ่มจนถึงตอนจบ ผู้ชายที่ยอมเขี่ยแฟนทิ้งเพื่ออนาคตอย่างนายตาณ กนกอรเหยียดหยันลามไปถึงก้นบึ้งหัวใจ

ตอนที่ทั้งสองคนเลิกกัน เทวิกาเสียใจจนไม่ยอมพูดยอมจาตลอดทั้งวัน ซึ่งทำให้กนกอรตกใจจนเสียสติ จนต้องไล่ตามด่านายตาณไปเยอะ

“คนที่เข้ามาล้วนเป็นลูกค้า ต้อนรับขับสู้ก็พอ จำไว้นะน้ำอุ่นหนึ่งแก้วก็ต้องเก็บเงินกับเขาด้วย”

หลังจากผ่านมาครึ่งปี เมื่อเทวิกาได้เจอหน้าตาณอีกครั้ง สงบสติอารมณ์ลงแล้ว

โดยใช้คำปลอบโยนของกนกอรในตอนนั้น การโดนถูกคนแย่งไปมันไม่ใช่รักที่แท้จริง รู้ไส้รู้พุง เขาก่อนแต่งงาน ยังดีเสียกว่าการไปเจอเขานอกใจหลังจากแต่งงานกันแล้ว การหย่าร้างยังต้องเปลืองแรงอีก

กนกอรยิ้มพูดทันที “วางใจแลย เก็บตังค์เขาแน่ๆ อยู่แล้ว”

เทวิกาเพิ่งขยับฝีเท้า เพื่อก้าวฉับๆ เดินตรงไปทางด้านหน้า

“วิกา”

ตาณเห็นเทวิกา เขาลุกพรวดทันควัน แถมยังเรียกเทวิกาอย่างสนิทสนมดั่งวันวาน

ยศพัฒน์ที่เดินตามหลังเทวิกาเข้ามา ประจวบเหมาะที่ได้ยินตาณเรียกภรรยาของเขาว่า “วิกา” พอดิบพอดี

เขาจึงมองไปทางนายตาณ หรี่ตาลงทันที พร้อมทั้งแผ่กลิ่นอายอันตรายออกมา

ในสายตาของตาณมีเพียงเทวิกา เมื่อเห็นเทวิกาไม่คิดจะสนใจเขา เขาจึงดันเก้าอี้ออก และรีบสาวเท้าเพื่อเดินมาหาเทวิกา

“วิกาครับ เราคุยกันหน่อยได้มั้ยครับ?”

ตาณเดินเข้ามาหาเพื่ออยากจับมือเทวิกาเอาไว้ แต่โดนเทวิกาเลี่ยงออกทันที

“วิกา” ตาณทำหน้าทำตาเอาอกเอาใจ “ไม่ได้เจอกันตั้งนาน เรามารำลึกถึงความหลังกันหน่อยนะครับ”

ไม่ได้เจอเทวิกามาครึ่งปี เธอมีกลิ่นอายโตเป็นผู้ใหญ่กว่าแต่ก่อนขึ้นมาก

ตาณเลิกรากับเทวิกา แต่ในใจลึกๆ ก็ยังมีความรู้สึกไม่ยินดี ซึ่งการผู้สมัครรักใคร่กันมาสี่ปี ยังไงก็ต้องมีความรู้สึกกันอยู่บ้าง

ทว่าเทวิกาก็เกิดในครอบครัวคนทั่วไปเฉกเช่นเดียวกับเขา เขาคลุกคลีตีโมงเป็นพนักงานมาหลายปี ได้รับการดูถูกดูแคลนมาไม่น้อย เขาที่มีความทะเยอทะยานเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จึงแอบสาบานเอาไว้ ว่าเขาต้องก็ปีนป่ายไปให้ถึงตำแหน่งเจ้าคนนายคนให้ได้อย่างแน่นอน

ประจวบเหมาะกับหลานสาวของท่านประธานบริษัทชอบพอเขา และอยากจะแต่งงานกับเขาให้ได้

ถึงแม้พ่อแม่ของหลานสาวของท่านประธานเสียชีวิตไปแล้วทั้งคู่ แต่ท่านประธานและภรรยาต่างเอ็นดูเธอราวกับลูกแท้ๆ ขนาดหุ้นในบริษัทหลานสาวถือครองหุ้นอยู่ส่วนหนึ่ง

ผู้หญิงที่อยู่ในสถานะเช่นนี้แถมยังใส่พานถวายให้ตาณถึงที่ แล้วตาณจะต่อต้านยังไงไหว หลังจากตัดสินใจที่จะสานสัมพันธ์รักกับอีกฝ่ายแล้ว จึงเขี่ยเทวิกาทิ้งทันที

ในเวลานี้ ตำแหน่งของเขาในบริษัทก็ยิ่งไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อย คนที่เคยรังแกเขา ก็ต้องพึ่งพาอาศัยเขา สิ่งเหล่านี้แหละถือว่าเป็นข้อดีซึ่งแฟนคนปัจจุบันนำมาให้แก่เขา

“ฉันกับคุณตาณไม่มีอะไรที่ต้องคุยกันนี่คะ”