บทที่ 050 บังคับจูบ

“ขอบคุณป้าสิรีครับ”

ตอนที่นฤเบศวร์บอกขอบคุณแม่บ้าน เดินตรงไปยังบ้านหลังใหญ่ โดยไม่หยุด

ป้าสิรีตามหลังของนฤเบศวร์ เดินไปด้วยพูดไปด้วยว่า: “คุณหนูอยู่ในห้องหนังสือชั้นบน คุณชายเบศวร์ คุณตรงไปที่ชั้นสอง ฉันไปช่วยคุณเอาถุงน้ำแข็ง”

นฤเบศวร์อือคำหนึ่ง

ชั้นหนึ่งในห้องโถงไม่มีใคร

คนในตระกูลไชยรัตน์ก็อยู่ที่ต่างประเทศกันหมด มีแต่เปรมาที่กลับมาเพื่อยศพัฒน์

การรับรู้นี้ทำให้นฤเบศวร์เจ็บปวดในใจ

“คุณชายเบศวร์ จะกินมื้อดึกหรือเปล่าคะ?”

ป้าสิรีถามประโยคหนึ่ง

“ไม่ต้องครับ”

นฤเบศวร์ปฏิเสธความหวังดีของป้าสิรี และขึ้นไปชั้นบนด้วยตัวเอง

ตระกูลไชยรัตน์ เขามาบ่อยๆ คุ้นเคยเป็นอย่างดี

มาถึงหน้าห้องหนังของเปรมา นฤเบศวร์ก็เงียบไปสองนาที ก่อนที่จะยกมือขึ้นแล้วเคาะประตู

“ป้าสิรี หนูกำลังยุ่งอยู่ค่ะ”

เปรมาคิดว่าเป็นป้าสิรี

“เปรมา ฉันเอง”

นฤเบศวร์ตอบเธอด้วยเสียงทุ้มต่ำ

ในห้องไม่มีเสียงแล้ว ในไม่ช้า ประตูห้องหนังสือก็เปิดออก เปรมาที่ใส่ชุดนอนปรากฏตัวต่อหน้านฤเบศวร์

เนื่องจากอาบน้ำแล้ว ล้างเครื่องสำอาง ในเวลานี้เธอก็ไม่ได้แต่งหน้า

ไม่รู้ว่ามันเป็นภาพลวงตา หรือปัญหาที่เกิดจากแสง นฤเบศวร์รู้สึกว่าเปรมาในตอนนี้แก่ไปหน่อยแล้ว

เปรมาอายุน้อยกว่าเขาและยศพัฒน์เพียงปีเดียว ปีนี้อายุยี่สิบแปด และถือว่าเป็นผู้หญิงมีอายุ

“เบศวร์นายมาได้ยังไง? หน้าของนายไปโดนอะไรมา?”

เปรมาพูดไปด้วยเดินออกจากห้องหนังสือไปด้วย ถามนฤเบศวร์ด้วยความเป็นห่วง และเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าที่บวมแดงของนฤเบศวร์อย่างอ่อนโยน “เจ็บมั้ย? ใครเป็นคนทำ? พัฒน์เหรอ?”

มีเพียงไม่กี่คนที่กล้าลงไม้ลงมือกับนฤเบศวร์

คนแรกที่เปรมาคิดถึงก็คือยศพัฒน์

หลังจากที่เธอถูกเทวิกาตบไปหนึ่งฉาด แกล้งทำเป็นเจอนฤเบศวร์โดยบังเอิญ ถือโอกาสนี้ให้นฤเบศวร์รู้ว่าเธอถูกเทวิการังแก

นฤเบศวร์รักเธอมากขนาดนั้น คงจะไปหาเรื่องของเทวิกาอย่างแน่นอน

แต่เทวิกามียศพัฒน์ปกป้องอยู่ ทั้งสองคนเกิดความขัดแย้งกันได้ง่าย

สิ่งที่เปรมาคาดไม่ถึงก็คือ นฤเบศวร์จะถูกทำร้ายสาหัสได้ขนาดนี้ ใบหน้าไม่ได้หล่อเหมือนเดิมอีกต่อไป บวมแดง เหมือนกับซาลาเปานึ่ง

“ยศพัฒน์เป็นคนทำ ภรรยาของเขาตบเธอ ฉันไปคิดบัญชีกับผู้หญิงคนนั้น ยศพัฒน์อยู่ในเหตุการณ์พอดี พวกเราก็เกิดความขัดแย้ง ฝีมือของยศพัฒน์ เธอก็รู้ดี ฉันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา ก็ถูกทำร้ายจนกลายเป็นแบบนี้”

เดาได้ว่ายศพัฒน์จะต้องปกป้องเทวิกาตั้งนานแล้ว แต่เมื่อได้ยินนฤเบศวร์พูดแบบนี้ ในใจของเปรมาก็โศกเศร้าอีก

แม้ว่ายศพัฒน์จะเรียนมวยกังฟูมามากมาย แต่ไม่มีทางลงมือง่ายๆ

เปรมาเติบโตมาพร้อมกับเขา ก็ไม่เคยเห็นเขาต่อสู้เพื่อใครมาก่อน

ตอนนี้ เขาลงมือทำร้ายคนเพื่อเทวิกา เขาชอบเทวิกาขนาดนั้นเลยเหรอ?

เปรมาเกลียดเทวิกาเข้ากระดูกดำ ในดวงตาประกายสะท้อนด้วยความโหดเหี้ยม

กล้าแบ่งผู้ชายของเปรมา ขวางทางของเธอ เธอจะทำให้เทวิกาตายทั้งเป็น!

“เบศวร์ทั้งที่นายรู้ว่ายศพัฒน์มีฝีมือมาก ตอนที่เขาอยู่ในเหตุการณ์ นายอย่าได้ใจร้อนสิ”

เปรมาท่าทางดูเป็นห่วงเป็นใย สัมผัสใบหน้าของนฤเบศวร์อีกครั้ง และปากก็พูดว่า: “พัฒน์ลงมือได้โหดเกินไป ไม่ให้เกียรติกันเลย เขาต่อยหน้าของนายจนกลายเป็นแบบนี้ ไป ลงไปข้างล่าง ฉันเอาถุงน้ำแข็งประคบให้กับนายหน่อย”

พูดไปด้วยดึงนฤเบศวร์ลงไปชั้นไปด้วย

นฤเบศวร์แอบพลิกมือจับมือของเธอไว้