บทที่ 075 มีเพื่อนสนิทเป็นนักเขียน…….

มีปากเสียงกับผู้หญิงเป็นครั้งแรก สนุกดีเหมือนกัน

นฤเบศวร์ให้ตายยังไงก็ไม่ยอมรับว่า ตัวเองเป็นเพราะว่ากนกอรกล้าต่อปากต่อคำกับเขา ทำให้เขารู้สึกแปลกใหม่ ถึงได้ทนต่อความกำเริบเสิบสานของกนกอร

“ฉันมีผู้หญิงที่รักแล้ว ฉันรักหล่อนมาหลายสิบปี เธอไม่ต้องกังวล ต่อให้เธออยากแต่งงานกับฉัน ฉันก็ไม่มีทางแต่งงานกับเธอหรอก”

“คนในดวงใจของคุณคิดถึงแต่คุณพัฒน์ คุณพัฒน์เป็นของเทวิกาของพวกเรา คนอื่นเขาแต่งงานแล้ว จดทะเบียนสมรส ต่อให้ยังไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะ ก็ไม่สามารถลบล้างได้ว่าคนอื่นเขาไม่ใช่ความสัมพันธ์ของสามีภรรยาฃที่ถูกต้องตามกฎหมาย คุณนะ รีบเตือนให้คนในดวงใจของคุณตายใจซะเถอะ”

นฤเบศวร์ถามอย่างเศร้าโศก: “ใครบอกเรื่องพวกนี้กับเธอ?”

“วันนั้นที่คุณพาคนมาคิดบัญชีกับเทวิกา ฉันเห็นหมด ได้ยินหมด”

นฤเบศวร์เข้าใจในทันที มิน่าล่ะผู้หญิงคนนี้ถึงได้รู้มากขนาดนั้น

“เรื่องของฉันเธอไม่ต้องยุ่ง”

“เหอะ พูดอย่างกับว่าฉันอยากยุ่งเรื่องของคุณ คุณเป็นอะไรกับฉัน ฉันว่างจนต้องยุ่งเรื่องของคุณเหรอ?”

นฤเบศวร์รู้สึกเศร้าหมอง

เขาคงจะเป็นหวัดหนัก ตัวร้อน ร้อนจนไอคิวต่ำลง ถึงได้ถูกผู้หญิงคนนี้เถียงจนรับมือไม่ได้

เขาไม่พูดอะไร กนกอรก็หายโกรธ

สักพักหนึ่ง นฤเบศวร์พูดขึ้นมาอย่างกะทันหันว่า: “เดี๋ยวเปรมาจะมา เธอจะร่วมมือเล่นละครกับฉันได้หรือเปล่า ขอแค่เธอร่วมมือเล่นละครกับฉัน ฉันก็จะปล่อยเธอกลับไป เธอไม่ต้องเป็นคนใช้ให้กับฉันอีก ต่อไปก็ไม่มีทางหาเรื่องของเธอ”

กนกอรกำลังจะถูพื้น ได้ยินเขาพูดแบบนี้ ก็หยุดเคลื่อนไหวบนมือ มองเขาครู่หนึ่ง และถามเขาว่า: “อยากให้ฉันเล่นฉากเลิฟซีนกับคุณ ทำให้เปรมาโกรธจนกลับไป หรือว่ากระตุ้นให้เปรมา หึงเหรอ?”

นฤเบศวร์ไม่พูดอะไร ถือว่ายอมรับไปโดยปริยาย

แต่กลับบ่นในใจ: เธออ่านใจได้เหรอ?

“ฉันเป็นคนใช้ให้กับคุณหลายวันดีกว่า”

กนกอรถูพื้นอย่างว่าง่าย

นฤเบศวร์นิ่งอึ้ง

คาดไม่ถึงว่ากนกอรจะปฏิเสธ

“ฉันให้เงินกับเธอได้”

“ฉันเป็นผู้หญิงที่ขายตัวเองเพื่อเงินเหรอ? ฉันเป็นผู้หญิงที่มีค่า”

“หนึ่งหมื่น”

กนกอรถูกพื้น

นฤเบศวร์เพิ่มราคา: “หนึ่งแสน”

กนกอรถูพื้นต่อ

นฤเบศวร์เพิ่มราคาอีกครั้ง: “สองแสน”

กนกอรหยุดลงมา และพูดขึ้นมาว่า: “คุณเบศวร์ นี่ไม่ใช่ปัญหาเรื่องเงิน แต่ฉันไม่อยากถูกคนในดวงใจของคุณฆ่าตาย ฉันกับเทวิกาเป็นเพื่อนสนิทกัน One Day In Coffeeเป็นร้านที่พวกเราร่วมหุ้นกันเปิด เปรมาเห็นเทวิกาเป็นศัตรูความรัก เธอจะต้องไปหาเรื่องเทวิกาบ่อยๆอย่างแน่นอน”

“ถ้าฉันร่วมเล่นละครกับคุณ เปรมาก็จะต้องมองว่าฉันเป็นศัตรูความรัก เอาฉันให้ตาย วิกามีคุณพัฒน์ปกป้อง ฉันไม่มีใครหนุนหลัง”

“ฉันสามารถรับรองความปลอดภัยของเธอได้ ไม่มีทางปล่อยให้เปรมาทำร้ายชีวิตของคุณได้”

นฤเบศวร์แค่อยากรู้ว่า ตอนที่เปรมาเห็นเขาทำดีกับผู้หญิงคนอื่น จะมีปฏิกิริยายังไง

แม้ว่าเขาจะหาเรื่องตำหนิเลขาของเขาอยู่เสมอ แต่เลขาหญิงเหล่านั้นก็ทำผิดจริงๆ และนั่นก็ไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าหล่อนสนใจเขา

“กนกอร ขอแค่เธอร่วมมือเล่นละครกับฉัน ฉันจะให้เธอหนึ่งล้าน เล่นละครจบ โอนเงินหนึ่งล้านเข้าไปในบัญชีของเธอทันที และรับรองไม่มีทางปล่อยให้เปรมาทำร้ายชีวิตของเธอได้!”

หนึ่งล้านเลยนะ!

ตรงหน้าของกนกอรลอยไปด้วยธนบัตรสีเทามากมาย

“เล่นละครกับฉัน เธอก็ไม่ได้เสียหาย สภาพอย่างฉัน ไม่รู้ว่าผู้หญิงข้างนอกอยากจะมีเรื่องอื้อฉาวกับฉันตั้งเท่าไหร่”

เขาไม่เคยหาผู้หญิงข้างนอกมาเล่นละคร กลัวว่าคนอื่นจะคิดว่าเล่นละครเป็นเรื่องจริง คิดว่าตัวเองเป็นแฟนของเขาจริงๆ และสลัดทิ้งไม่ได้

กนกอรเป็นเพื่อนของเทวิกา เทวิกาก็เป็นภรรยาของยศพัฒน์ ยศพัฒน์เป็นศัตรูตัวฉกาจของเขา กนกอรก็เทียบเท่ากับว่ายืนอยู่ตรงข้ามกับเขา

ไม่มีทางเซ้าซี้เขาด้วยเหตุนี้อย่างแน่นอน

ใช้เงินหนึ่งล้านทดสอบความรู้สึกของเปรมาที่มีต่อเขา นฤเบศวร์ก็รู้สึกว่าคุ้มค่ามาก

ถึงยังไงเขาก็ร่ำรวยมาก

“ถ้าเธอกลัวว่าฉันจะเปลี่ยนใจ ฉันสามารถโอนเงินหนึ่งล้านเข้าบัญชีให้กับเธอได้ก่อน”

กนกอรก็บอกหมายเลขบัญชีธนาคารของตัวเองให้กับนฤเบศวร์

นฤเบศวร์: “……”