บทที่ 084 คำสารภาพที่โอ้อวด

“เจ้านาย ผมใช้เวลาตั้งนานในการสืบเรื่องนี้ให้คุณ คุณควรแสดงออกมากกว่านี้รึเปล่า?”

ยศพัฒน์หยิบจดหมายชวนฉบับหนึ่งขึ้นมาจากกอง แล้วก็โยนไปตรงหน้าอินทัชพร้อมกับพูดว่า “คืนวันศุกร์ ที่โรงแรมเมเปิล งานเลี้ยงวันเกิดอายุครบรอบ20ของคุณหนูจีซี กรุ๊ป นายลองไปส่งดู ดูว่าแกจะสามารถแก้ไขปัญหาเรื่องสำคัญของชีวิตแกได้รึเปล่า”

อินทัชหน้าบึ้งทันที

เขาส่งจดหมายเชิญฉบับนั้นคืนให้ยศพัฒน์ แล้วก็ลุกขึ้น ทำให้เอกสารที่ยศพัฒน์เซ็นชื่อแล้วยุ่งเหยิง พร้อมกับพูดว่า “งานเลี้ยงของคุณหนูของจีซี กรุ๊ปชวนเจ้านาย คนสวยๆ พวกนั้น เจ้านายเก็บไว้เสพสุขเองเถอะครับ”

พอพูดจบ เขาก็รีบชิ่งออกมา

เพราะกลัวว่าถ้าเขาเดินช้ากว่านี้ เจ้านายจะให้เขาไปเข้าร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของคุณหนูจีซี กรุ๊ป

ยศพัฒน์มองดูอินทัชที่รีบชิ่งหนีไป พอประตูห้องทำงานปิด เขาก็แอบยิ้ม “ถ้าอยากได้ประโยชน์จากฉัน ถือว่านายยังเด็กไป”

อินทัช：……

เจ้านายใจดำเกินไป เขาตัวสั่นไปหมด

เทวิกาไม่รู้ว่ายศพัฒน์กำลังช่วยปกป้องเธอจากอันตรายอยู่ วันนั้นเธออารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ไม่อยากเขียนนิยาย ก็เลยขอลาหยุด แล้วก็ชงกาแฟรสขมให้ตัวเอง

เธอนั่งหน้าอยู่แคชเชียร์ เธอเปิดเพลง "Bitter Coffee" ในคอมพิวเตอร์ พร้อมกับชิมกาแฟรสขมในถ้วยไปด้วย

แล้วก็มีคนผลักประตูเข้ามา เป็นสาววัยรุ่นที่อุ้มดอกไม้ช่อใหญ่เข้ามา

ดอกยิปโซกับดอกกุหลาบสีแดง

เป็นช่อดอกไม้ที่สวยงามมาก

หญิงสาวคนนั้นเดินเข้ามา และถามอย่างมีมารยาทว่า “ไม่ทราบว่าใครคือคุณเทวิกาคะ?”

เทวิกาถือแก้วขึ้นมาและตอบว่า “ฉันเองค่ะ”

หญิงสาวคนนั้นก็ยื่นช่อดอกไม้ให้เธอ พร้อมกับยิ้มและพูดว่า “คุณเทวิกา ฉันเป็นพนักงานของร้านดอกไม้หอม มีลูกค้ามาสั่งดอกไม้ไว้ให้คุณ และบอกให้ฉันเอามาส่งให้คุณด้วยค่ะ รบกวนเซ็นชื่อรับของหน่อยนะคะ”

เทวิกานึกว่าเป็นดอกไม้ที่ยศพัฒน์ส่งมาให้ ก็เลยเซ็นรับอย่างสบายๆ

แต่หลังจากหญิงสาวส่งดอกไม้เดินออกไปแล้ว เธอก็พลิกอ่านการ์ดในช่อดอกไม้ บนนั้นเป็นรูปลูกศรของเทพธิดาแห่งความรักของกามเทพ พร้อมกับตัวอักษรเขียนไว้ว่า “เทวิกา ฉันรักเธอ”

แต่ว่ากลับไม่ได้ลงชื่อไว้

“ทำไมต้องทำตัวลึกลับขนาดนี้”

เทวิกาหัวเราะ รู้สึกว่าผู้ชายของเธอนั้นเป็นคนโรแมนติกมาก

ก็จริง เขาเป็นมือหนึ่งในการดึงดูดใจคน

หัวใจของเขายุ่งเหยิงไปหมดจากการดึงดูดของเขา

ความกังวลที่แม่เธอมี ก็เป็นสิ่งเดียวกับที่เธอกังวลก่อนหน้านี้เหมือนกัน

แต่ว่าหลังจากได้คบกันแล้ว เธอก็เริ่มมีความรู้สึกให้กับยศพัฒน์แล้ว

“คุณพัฒน์โรแมนติกมากเลย ส่งดอกไม้มาให้เธอด้วย”

กนกอรขยับเข้ามาและพูดอย่างสนุกสนาน

“อิจฉาไหม？”

“อิจฉาสิ”

“ไปหาแฟนสักคนสิ”

กนกอรหันหน้าเดินไปทางอื่น

เทวิกาได้แต่หัวเราะคิกคัก

ยศพัฒน์ดีกับเธอขนาดนี้ เธอก็ควรจะตอบแทนอะไรเขาบ้าง

“กนกอร ฉันออกไปข้างนอกก่อนนะ”

เทวิกาเป็นคนกระตือรือร้น

คิดแล้วก็จะทำเลย

เธอปิดคอมพ์ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา วางช่อดอกไม้ไว้ด้านข้าง และก็ไม่ลืมที่จะดื่มกาแฟรสขมของตัวเองไปจนหมด

กนกอรตอบโดยที่ไม่แม้แต่หันหน้ามา “เธออยากไปไหนก็ไป ไม่ต้องสนใจเรื่องที่ร้านหรอก มีฉันอยู่”

หนุ่มสาวที่กำลังตกหลุมรัก อยากทำอะไรก็ทำ

กนกอรแสดงออกว่าเข้าอกเข้าใจ

……

ช่วงเที่ยง แดดจะร้อนมาก และผิวก็จะถูกเผาไหม้จากแสงแดด

อากาศแบบนี้ ถ้ามีเรื่องสนุกให้ดู……ก็ควรไปดูหน่อย โดยเฉพาะสิ่งที่เกี่ยวข้องกับยศพัฒน์

หน้าประตูบี.เอ.เอ็ม. กรุ๊ป เต็มไปด้วยดอกไม้ กลายเป็นทะเลดอกไม้

นอกจากนี้ยังมีตัวหนังสือที่อยู่ในทะเลดอกไม้นี้ด้วย เป็นการที่ใช้ดอกไม้สดเรียงกันเป็นคำ

คำนั้นอ่านรวมกันว่า ：ยศพัฒน์ ฉันชอบนาย！

ผู้หญิงที่ชื่นชอบยศพัฒน์มีเยอะมาก พวกเธอตามจีบอย่างเปิดเผย และแอบเฝ้ารักอย่างลับๆ

！